به گزارش ایسنا، جرد ایزاکمن، مدیر ناسا، اخیرا از بازسازی قابل توجه برنامه آرتمیس و چگونگی قصد این آژانس برای بازگرداندن فضانوردان به ماه خبر داده است.

به نقل از اسپیس، این طرح جدید، زمان بین ماموریت‌ها را کوتاه می‌کند و نقشه پرتاب‌هایی را که به نقاط عطف مختلف برنامه دست می‌یابند، دوباره ترسیم می‌کند. هیچ چیز برای آرتمیس ۲ که ممکن است ظرف چند هفته آینده پرتاب شود و چهار فضانورد را در یک پرواز ۱۰ روزه به دور ماه ببرد، تغییر نخواهد کرد. با این حال، ماموریت‌های پس از آرتمیس ۲ تغییر کرده است.

این تغییر برنامه، بخش‌هایی از طرح قدیمی آرتمیس را منسوخ می‌کند و سخت‌افزارهای زمینی اصلی را نیمه‌کاره رها می‌کند و آینده‌ای نامشخص را برای ایستگاه فضایی در حال توسعه دروازه ماه در مدار ماه رقم می‌زند. ایزاکمن این تغییرات را در یک کنفرانس مطبوعاتی اعلام کرد و به زمان‌های انتظار غیرقابل قبول بین ماموریت‌های موشک سامانه پرتاب فضایی آرتمیس و افزایش خطر اتکا به فناوری‌های اثبات نشده برای انجام اهداف حیاتی ماموریت مانند فرود ایمن فضانوردان بر روی سطح ماه اشاره کرد.

موشک سامانه پرتاب فضایی آرتمیس ۲ در حال حاضر در ساختمان مونتاژ وسیله نقلیه در مرکز فضایی کندی ناسا در فلوریدا در حال تعمیر است و احتمالا به موقع برای پنجره پرتابی که در روز اول آوریل باز می‌شود، به سکوی پرتاب خود باز می‌گردد. آرتمیس ۲ اولین پرواز سرنشین‌دار فضاپیمای اوریون و اولین بازگشت فضانوردان به فضای ماه در بیش از نیم قرن خواهد بود. طبق چارچوب قبلی، قرار بود آرتمیس ۳ در سال ۲۰۲۸ پس از آن انجام شود که اولین فرود ماه این برنامه را با فضانوردان سوار بر فضاپیمای استارشیپ اسپیس ایکس انجام خواهد داد. ناسا برای آرتمیس ۴ قصد داشت موشک خود را ارتقا دهد که از طراحی قدرتمندی برای پرتاب عناصر ایستگاه فضایی دروازه ماه که برای مدار ماه در نظر گرفته شده است، برخوردار شود. ناسا با شروع ماموریت آرتمیس ۴، قصد داشت از پایگاه دروازه در اطراف ماه برای علوم اعماق فضا و به عنوان یک توقفگاه مداری استفاده کند؛ جایی که کپسول اوریون و فرودگر قمری این برنامه می‌توانستند برای انتقال سرنشینان به سطح ماه پهلو بگیرند. با این حال، دروازه ماه در هیچ یک از به‌روزرسانی‌های اخیر آرتمیس ناسا یافت نمی‌شود.

طبق طرح جدید ناسا، موشک ارتقا یافته سامانه پرتاب فضایی وجود نخواهد داشت. به امید کاهش فواصل پرتاب از ۳.۵ سال فعلی به ۱۰ ماه مورد نظر، موشک سامانه پرتاب فضایی در حال استانداردسازی در یک پیکربندی واحد است.

برنامه اصلاح‌شده آرتمیس اکنون سال ۲۰۲۷ را برای پرتاب آرتمیس ۳ هدف قرار داده است، اما به جای فرود بر روی ماه، این ماموریت برای ملاقات و مانورهای اتصال با یک یا هر دو فرودگر ماه استارشیپ شرکت اسپیس‌ایکس و بلومون شرکت بلو اوریجین بسته به آمادگی نسبی آنها برای ماموریت‌های مداری، به مدار پایین زمین پرواز خواهد کرد.

ناسا برای برای ساخت استارشیپ با اسپیس‌ایکس همکاری کرد تا به عنوان فرودگر آرتمیس ۳ و ۴ عمل کند و برای آرتمیس ۵ با بلو مون قرارداد بست. اما این آژانس اکنون اعلام کرده است که آماده است آرتمیس ۳ را با هر فرودگری که بتواند با نزدیک شدن به زمان پرتاب، به طور ایمن در دسترس قرار گیرد، به پرواز درآورد.

با تبدیل شدن آرتمیس ۳ به یک سکوی پرتاب برای فرود روی ماه در اطراف زمین، آرتمیس ۴ به عنوان اولین فرود سرنشین‌دار این برنامه روی ماه در نظر گرفته شده است که ناسا هنوز امیدوار است در سال ۲۰۲۸ به آن دست یابد و احتمالاً دومین فرود روی ماه در همان سال در آرتمیس ۵ انجام خواهد شد. این یک تغییر شکل اساسی در روند ماموریت اصلی آرتمیس است، اما به گفته ایزاکمن، این طرح برای به حداکثر رساندن ایمنی خدمه و شانس موفقیت ناسا در نظر گرفته شده است. با این حال، این تغییر شکل بدون کمی فداکاری انجام نمی‌شود.

سرنوشت ایستگاه فضایی دروازه ماه تحت طرح جدید ناسا هنوز نامشخص است. بسیاری از اجزای گیت‌وی در حال حاضر در مراحل مختلف مونتاژ هستند، اما اکنون هیچ موشکی برای پرتاب آنها پس از آماده شدن وجود ندارد و هنوز هیچ ماموریتی برای ملاقات با پایگاه پیشنهادی تعیین نشده است.

اگر گیت‌وی در آستانه‌ نابودی باشد که محتمل به نظر می‌رسد، این پتانسیل وجود دارد که سخت‌افزار موجود آن برای استفاده در یک پایگاه احتمالی روی سطح ماه که از دیرباز جزء اهداف برنامه‌ آرتمیس و چشم‌انداز ناسا برای حضور پایدار انسان در ماه بوده است، مورد استفاده‌ مجدد قرار گیرد.

با این حال، از دست دادن احتمالی ایستگاه دروازه ماه، لزوما به معنای ضرر کامل برای ناسا یا برنامه آرتمیس نیست. این آژانس سابقه طولانی در تغییر کاربری یا تکامل سخت‌افزارهای عظیم برای استفاده در ماموریت‌های جدید یا اصلاح‌شده دارد. عناصری از هر دو می‌توانند برای پشتیبانی از آرتمیس یا سایر ماموریت‌های آینده مورد استفاده قرار گیرند، زیرا برنامه‌های ناسا همچنان در حال تکامل هستند.

انتهای پیام