دکتر فریبا صدیقی، ۱۹ اسفند در کارگاه نقش والدین در کاهش اضطراب کودکان، بر نقش والدین در حفظ آرامش روحی فرزندان تأکید کرد و گفت: قرار گرفتن کودکان در معرض اخبار، تصاویر یا فیلمهای مربوط به جنگ میتواند اثرات عمیقی بر روان آنان بر جای بگذارد.
وی توصیه کرد: والدین تا حد امکان فرزندان خود را از چنین محتواهایی دور نگه دارند، زیرا حتی شنیدن روایتهای مرتبط با خشونت یا جنگ قادر است اضطراب و نگرانی را در ذهن کودک برانگیزد و احساس امنیت او را تضعیف کند.
این روانپزشک با اشاره به اینکه حفظ نشاط و ایجاد فرصت برای تجربههای مثبت میتواند نقش درمانی مهمی در کاهش تأثیرات روانی ناشی از استرسهای محیطی داشته باشد، پیشنهاد داد: والدین در برنامه روزانه کودک، فعالیتهای تفریحی و تعامل با همسالان را بگنجانند؛ بازیهای مورد علاقه، رفتن به پارک، گردش خانوادگی یا هر نوع فعالیتی که بتواند حس شادی و آرامش را در کودک تقویت کند. این تجربههای ساده اما مؤثر، به کودک کمک میکند تا ذهن خود را از فضای پرتنش دور کرده و احساس ثبات و امنیت بیشتری بیابد.
صدیقی در ادامه به اهمیت واکنش والدین هنگام ابراز ترس یا اضطراب کودکان اشاره کرد و گفت: در چنین مواقعی، نخستین و مهمترین اقدام، همدلی و پذیرش احساسات کودک است. والدین باید با صداقت و مهربانی احساسات او را تأیید کرده و حمایت خود را نشان دهند.
وی افزود: برخورد آرام همراه با جملاتی مانند من کنارت هستم میتواند اثر آرامبخش قابل توجهی داشته باشد. در مقابل، استفاده از تعابیر غیرواقعی نظیر هیچ اتفاقی برایت نمیافتد یا ما در امنیت کامل هستیم تأثیر مثبتی ندارد، زیرا ممکن است حس اعتماد کودک نسبت به سخنان والدین را کاهش دهد.
این روانپزشک تأکید کرد: بهتر است والدین پس از گفتوگو با فرزند خود، از او بابت بیان صادقانه احساساتش تشکر کرده و او را به ادامه ارتباط صمیمانه تشویق کنند.
وی ادامه داد: یکی از اشتباهات رایج در رفتار بزرگسالان، صحبت درباره ترسها یا نگرانیهای شخصی با کودکان است. چنین رفتاری بار روانی سنگینی بر دوش کودک میگذارد و حس امنیت او را تضعیف میکند.
صدیقی افزود: والدین باید نقطه امن روانی فرزندان خود باشند؛ جایی که کودک بتواند بدون ترس از قضاوت یا تهدید، احساساتش را بیان کند و در آرامش رشد یابد.
وی با اشاره به راهکارهایی جهت حفظ سلامت روان والدین نیز خاطرنشان کرد: افراد حداکثر یک بار در روز اخبار مربوط به جنگ یا بحران را دنبال کنند تا ذهن از ورود حجم زیاد اطلاعات منفی در امان بماند. پرهیز از مشاهده تصاویر دلخراش، نگه داشتن محیط خانه در فضایی آرام، حفظ روال معمول زندگی و تمرکز بر فعالیتهای روزمره از جمله اقداماتی است که میتواند به ثبات روانی خانواده کمک کند.
روانپزشک متخصص بیمارستان آیتالله مدنی بجستان، بیان کرد: هیچ چیز به اندازه بلاتکلیفی و فقدان برنامه، احساس خطر و اضطراب را در ذهن انسان تقویت نمیکند؛ بنابراین برنامهریزیهای کوتاهمدت روزانه میتواند حس کنترل نسبی بر شرایط را در فرد ایجاد کند و مانع آشفتگی ذهنی شود.
صدیقی همچنین بر ضرورت اهمیت دادن به فعالیتهای تفریحی برای بزرگسالان تأکید کرد و آن را دارویی برای روان توصیف کرد و گفت: لذت و نشاط روانی باید بخشی از مراقبت روزانه از خود باشد، چرا که فقدان تجربههای لذتبخش در طولانیمدت میتواند باعث کرختی عاطفی و از دست رفتن توان پاسخدهی به احساسات شود. انجام کارهایی مانند پیادهروی، گوش دادن به موسیقی، معاشرت با دوستان یا انجام کارهای هنری میتواند تأثیر درمانی مشابه دارو در کاهش اضطراب و استرس داشته باشد.
وی همچنین به اهمیت ذهنآگاهی و تمرین حضور در لحظه اشاره کرد و افزود: تمرینات ذهنآگاهی از مؤثرترین روشها برای کاهش اضطراب و افزایش آرامش در شرایط بحرانی است. این تمرینها با تمرکز بر حواس پنجگانه به فرد کمک میکنند تا ذهن از افکار منفی رها شود و توجه به تجربهی فعلی بازگردد.
این روانپزشک متخصص گفت: افراد سعی کنند در لحظات روزمره، بر آنچه میبینند، میشنوند، لمس میکنند، بو و طعم آنچه تجربه میکنند تمرکز داشته باشند و در این حالت، احساس حضور واقعی در زمان حال را بازیابند.
وی ادامه داد: تنفس عمیق نیز از جمله روشهای مکمل ذهنآگاهی معرفی شده است. برای بهبود آرامش جسم و روان، فرد چند بار تنفس عمیق را تمرین کند؛ بهگونهای که حدود چهار ثانیه دم عمیق گرفته و دو ثانیه بازدم را انجام دهد. تکرار این عمل حداقل چهار بار میتواند باعث شل شدن عضلات، کاهش ضربان قلب و بهبود حس آرامش در بدن شود.
صدیقی اظهار کرد: افزایش اضطراب در فضای اجتماعی امروز امری طبیعی است، اما با مدیریت آگاهانه و حفظ روال زندگی، میتوان از تبدیل اضطراب به آسیب جدی روانی جلوگیری کرد.
وی تأکید کرد: حفظ ارتباط عاطفی در خانواده، دوری از افراط در پیگیری اخبار و ایجاد لحظات آرام و لذتبخش، نه تنها برای کودکان بلکه برای همه اعضای خانواده حیاتی است.
صدیقی خاطرنشان کرد: در روزهایی که دنیا با بحرانهایی چون جنگ و خشونت روبهروست، خانوادهها باید نقش فعالتری در مراقبت روانی از خود و فرزندان ایفا کنند. خانه باید همچون پناهگاهی امن برای احساسات کودکان باشد، جایی که آنان در سایه محبت والدین آرامش بیابند. حفظ این آرامش، نخستین گام در مقابله با فشارهای روانی و تضمین سلامت نسل آینده محسوب میشود.
انتهای پیام
