به گزارش ایسنا، تابناک نوشت:

در پی تنش‌های نظامی اخیر در خلیج فارس، گزارش‌های رسیده از شبکه‌های اجتماعی و مشاهدات میدانی شهروندان در دوبی، از وضعیتی غیرعادی در ویترین پرزرق‌وبرق اقتصاد امارات حکایت دارد که در ادامه، گزارشی بر اساس حال و هوای فضای مجازی و واقعیت‌های اقتصادی دوبی می خوانید. 

دوبی که همواره خود را به عنوان «مرکز تجارت جهان» و «بهشت مصرف‌کنندگان» معرفی می‌کرد، این روزها با واقعیتی تلخ روبروست. تصاویر و ویدئوهای وایرال شده در شبکه های اجتماعی با هشتگ‌هایی نظیر #DubaiShortages و یا #دوبی_خالی نشان می‌دهد که «امنیت غذایی» در این شهر متکی به واردات، تا چه حد سست و لرزان است.

 شوک قفسه‌های خالی: از کارفور تا لولو

گزارش‌های مردمی حاکی از آن است که در فروشگاه‌های زنجیره‌ای بزرگی مانند «کارفور» و «لولو»، قفسه‌های مربوط به کالاهای اساسی شامل برنج، روغن، آرد و به ویژه آب معدنی به شدت با کمبود مواجه شده‌اند.

کاربران با انتشار تصاویری از راهروهای خالی، از خرید هراسی ساکنان دوبی خبر می‌دهند؛ این درحالی است که یکی از کاربران توییتر می‌نویسد: در شهری که تا دیروز شیر مرغ تا جان آدمیزاد در آن یافت می‌شد، حالا برای پیدا کردن یک بسته نان باید چندین فروشگاه را زیر پا گذاشت.

چرا دوبی به این سرعت با کمبود مواجه شد؟

از آنجایی که دوبی تولیدکننده نیست و عمده کالاهای مصرفی‌اش از طریق بنادر وارد می‌شود به همین جهت شوک هدف قرار گرفتن «امال» و  حمله به مجتمع آلومینیوم «امال» در امارات، تنها یک ضربه صنعتی نبود؛ بلکه سیگنالی به شرکت‌های کشتیرانی جهانی فرستاد که «امنیت بنادر امارات» دیگر تضمین‌شده نیست.

ازسویی دیگر ، با افزایش ریسک ژئوپلیتیک، بسیاری از کشتی‌های حامل مواد غذایی از ورود به آب‌های منطقه خودداری کرده یا نرخ‌های نجومی طلب می‌کنند که مستقیماً بر موجودی فروشگاه‌ها اثر گذاشته است.

فروپاشی روانی ساکنان و فرار سرمایه

همچنین بخش بزرگی از جمعیت دوبی را مهاجران تشکیل می‌دهند و مهم ترین نقد مردم در فضای مجازی نشان می‌دهد که «احساس ناامنی» به سرعت جایگزین «رفاه» شده است؛ بنابراین خالی شدن قفسه‌ها برای این قشر، پیامی فراتر از گرانی دارد؛ این یعنی «زمان خروج فرا رسیده است» و بسیاری از کاربران از صف‌های طولانی در صرافی‌ها برای تبدیل درهم به ارزهای پایدارتر و خروج سرمایه صحبت می‌کنند.

تناقض میان «تبلیغات رسمی» و «واقعیت مجازی»

در حالی که رسانه‌های دولتی امارات سعی در آرام نشان دادن اوضاع و تکذیب کمبودها دارند، گزارش‌های لحظه‌ای مردم در شبکه های اجتماعی مردم ، این روایت را به چالش می‌کشد. به نظر می رسد این گسست خبری باعث بی‌اعتمادی بیشتر شده و به موج ذخیره‌سازی خانگی کالاها دامن زده است.

وضعیت فعلی فروشگاه‌های دوبی نشان داد که برج‌های بلند و مراکز خرید باشکوه، در برابر اختلال در زنجیره تأمین بسیار آسیب‌پذیرند. ضربه به زیرساخت‌های صنعتی منطقه، دومینوی ناامنی را به سوپرمارکت‌های دوبی رسانده است و این بحران ثابت کرد که قدرت اقتصادی بدون پشتوانه «امنیت بومی»، سرابی بیش نیست که با اولین جرقه‌های تنش، جای خود را به قفسه‌های خالی و چهره‌های نگران می‌دهد.

انتهای پیام