دکتر مهرداد شریفی در گفتوگو با ایسنا اظهار کرد: جنگ پدیدهای ویرانگر است که نه تنها زیرساختها را تخریب میکند بلکه عمیقترین زخمها را بر روان افراد و جوامع برجای میگذارد. ساختمانهای فرو ریخته و آمار تلفات انسانی بخشی از زندگی روزمره میشود و اخبار نگرانکننده، تیتر اول رسانهها را به خود اختصاص میدهند. طبیعی است که اضطراب و نگرانی، هیجانهای منفی هستند که بیش از هر زمان تجربه میشوند.
وی افزود: اضطراب میتواند در اشکال مختلفی از جمله بیخوابی، کاهش تمرکز، زودرنجی، ترس و حتی حملات پانیک بروز کند اما مهم است بدانیم که حتی در بحرانیترین شرایط نیز، ما میتوانیم با راهبردهای صحیح، کنترل بخشی از واکنشهای روانی خود را در دست بگیریم و به حفظ سلامت روان خود و عزیزانمان کمک کنیم.
شریفی ادامه داد: تهدید جنگ، صرفنظر از فاصله جغرافیایی از محل حادثه، میتواند بهسرعت از طریق شایعات کوچک به یک وحشت جمعی تبدیل شود. این پدیده که متخصصان سلامت روان آن را «اضطراب جنگ» مینامند، حالت روانی است که با احساس درماندگی، ترس شدید و آگاهی افراطی از تهدیدات احتمالی مشخص میشود.
وی بیان کرد: اضطراب جنگ تنها یک واکنش به تنشهای سیاسی نیست بلکه تجربه عمیق شخصی، عاطفی و حتی جسمی است. هنگامی که سایه جنگ بر سرنوشت جوامع سایه خود را میگستراند، شاهد بروز رفتارهایی مانند انبار کردن افراطی اقلام ضروری، گشتوگذار بیوقفه در اخبار ناگوار در فضای مجازی و مصرف اجباری و مداوم اخبار هستیم. این رفتارها، هرچند ممکن است در ظاهر عادی به نظر برسند اما نشاندهنده یک مبارزه درونی با وحشت و نااطمینانی هستند.
معاون بهداشت دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز گفت: در شرایط عدم اطمینان و تهدید، یکی از قویترین سپرها در برابر اضطراب، داشتن یک سیستم حمایتی قوی است. این سیستم شامل خانواده، دوستان و عزیزان میشود. ارتباط با این افراد نه تنها منبع آرامش است بلکه میتواند به ما کمک کند تا از غرق شدن در فضای منفی جنگ و نگرانیها جلوگیری کنیم.
وی ادامه داد: برای آرامش و مقابله با ترس، با اعضای خانواده و عزیزانتان صحبت کنید. این صحبتها لزوماً نباید درباره جنگ و مصائب آن باشد. به اشتراک گذاشتن کارهای روتین روزانه و صحبت درباره موضوعات عادی زندگی میتواند به حفظ احساس تعادل و ثبات، کمک کند و به شما اجازه میدهد که با وجود تهدید، زندگی را در جریان ببینید و از کنترل کامل اضطراب بر ذهن جلوگیری کنید.
شریفی اضافه کرد: نکته مهمی که بیشتر اوقات نادیده گرفته میشود، پرهیز از بحثهای بیش از حد و افراطی درباره وضعیت جنگ با دیگران است. گاهی اوقات، غرق شدن در این گفتگوها میتواند خود به تشدید اضطراب دامن بزند و فضای ذهنی ما را منفیتر کند. اگر گفتگویی انجام شد، تمرکز اصلی باید بر اطمینانبخشی و حس همبستگی باشد. همه ما در کنار هم هستیم و از یکدیگر حمایت میکنیم. این حس اتحاد و پشتیبانی متقابل، میتواند منبع بزرگی از آرامش و امید باشد.
وی بیان کرد: در شرایطی که تهدید بیرونی وجود دارد، دانستن اینکه تنها نیستیم و میتوانیم به یکدیگر تکیه کنیم، قدرت زیادی به افراد در هر گروه سنی به خصوص کودکان و سالمندان میبخشد.
رئیس مرکز بهداشت خوزستان در ادامه گفت: با وجود تمام تلاشها برای مدیریت اضطراب از طریق سیستمهای حمایتی و تغییر رفتارها، ممکن است برخی افراد همچنان احساس غرق شدن در ترس و ناامیدی را داشته باشند. در چنین مواقعی، تردید نکنید و به دنبال کمک حرفهای باشید. روانشناسان و درمانگران متخصص میتوانند با ارائه راهکارهای تخصصی، تکنیکهای مقابلهای و پشتیبانی عاطفی، به شما در عبور از این دوران سخت کمک کنند و راه را برای بازیابی آرامش درونی هموار سازند.
معاون بهداشت دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز گفت: مدیریت اضطراب جنگ تنها به معنای کنترل ترس نیست بلکه حفظ امید را نیز دنبال میکند. امید، نیروی محرکهای است که به ما اجازه میدهد در دل تاریکی، به دنبال نور باشیم و باور داشته باشیم که دوران سختی به پایان خواهد رسید.
وی افزود: با تقویت شبکههای حمایتی، محدود کردن منابع منفی، و در صورت نیاز، جستجوی کمک تخصصی، میتوانیم در پناه آرامش درونی خود قرار بگیریم و اجازه ندهیم که اضطراب بر زندگیمان سایه بیندازد. در نهایت، همبستگی، انعطافپذیری و امید، کلیدهای عبور از هر بحرانی هستند.
انتهای پیام
