محمدیاسین سیفی در گفتوگو با ایسنا در خصوص اختلال PTSD اظهار کرد: اختلال PTSD یا همان اختلال استرس پس از سانحه، اساساً اختلالی است که پس از مواجهه فرد با یک رویداد بسیار استرسزا رخ میدهد، رویدادی که تمامیت وجودی فرد را تهدید کرده باشد.
عضو هیات علمی دانشگاه پیام نور چهارمحال و بختیاری بیان کرد: برای مثال، ممکن است فرد در آستانه آسیب بسیار شدید یا مرگ قرار گرفته باشد، مانند یک تصادف وحشتناک که یا خودش آن را تجربه کرده یا شاهد وقوع آن بوده است. در حقیقت PTSD لزوماً فقط برای فردی که مستقیماً حادثه را تجربه کرده رخ نمیدهد و ممکن است برای شاهدان یک حادثه نیز ایجاد شود.
وی توضیح داد: اولین ویژگی اختلال PTSD این است که فرد با رویدادی مواجه شود که تمامیت وجودیاش به خطر افتاده یا این وضعیت را برای دیگران مشاهده کرده باشد.
سیفی با اشاره به اینکه همه افرادی که درموقعیتهایی مانند جنگ، تصادف یا حوادث مشابه قرار میگیرند، مبتلا به PTSD نمیشوند، گفت: زمانی میتوان گفت فرد دچار این اختلال شده که چند علامت مشخص را داشته باشد. نخستین علامت این است که حادثه در خواب و بیداری برای فرد تکرار شود، بهگونهای که در بیداری صحنههای حادثه بازسازی شده و در خواب به شکل کابوس بروز پیدا کند.
این روانشناس با اشاره به علائم اختلال PTSD، تصریح کرد: از دیگر نشانههای این اختلال، اجتناب فرد از هر چیزی است که به حادثه مرتبط باشد. همچنین ممکن است فرد نسبت به بخشهایی از حادثه دچار فراموشی شود، کرختی اجتماعی پیدا کند، علاقه خود را به دیگران از دست بدهد و در ابراز هیجانات مثبت دچار مشکل شود.
وی افزود: برانگیختگی بالا نیز از علائم این اختلال بوده و ممکن است به شکل مشکل در خواب رفتن یا اختلال در حفظ خواب بروز پیدا کند، فرد مبتلا به PTSD معمولاً دچار مشکل در تمرکز میشود و حالت گوشبهزنگی مفرط پیدا میکند، بهطوری که مدام احساس میکند قرار است اتفاقی رخ دهد.
سیفی در ادامه افزود: مجموع این علائم اگر بیش از یک ماه ادامه پیدا کند، اختلال PTSD محسوب میشود، اما اگر مدت آن کمتر از یک ماه باشد، به آن اختلال استرس حاد یا فشار روانی حاد گفته میشود.
این دکترای تخصصی روانشناسی در خصوص عواملی که باعث ابتلا به PTSD میشوند، ادامه داد: مهمترین عامل قرار گرفتن در یک رویداد آسیبزا است که زندگی فرد یا نزدیکانش را تهدید کرده باشد. از دیگر عوامل خطرساز میتوان به جنسیت اشاره کرد که بانوان در این زمینه آسیبپذیرتر هستند. همچنین جدایی زودهنگام والدین، سابقه اختلالات روانی در خانواده و سابقه قبلی ابتلا به اختلالات روانی نیز احتمال آسیبپذیری را افزایش میدهد.
وی با بیان اینکه در مقابل، افرادی که از هوش بالاتر و مهارتهای ارتباطی بیشتری برخوردار هستند، کمتر در معرض آسیب قرار میگیرند، گفت: احتمال ابتلای کودکان به PTSD نیز وجود دارد، اما این اختلال در کودکان شکل متفاوتی دارد و ممکن است در اثر اتفاقاتی مانند خشونت خانگی، از جمله دعوای پدر و مادر نیز ایجاد شود، همچنین سوءاستفاده جنسی و جسمی از کودکان، از مهمترین عواملی است که احتمال ابتلا به PTSD را در آنها بهشدت افزایش میدهد.
سیفی توضیح داد: بهطور قطع، در مورد هیچ اختلال خوددرمانی تضمینکننده بهبود نیست و در خصوص PTSD که اختلالی نسبتاً پیچیدهای است، خوددرمانی بههیچوجه توصیه نمیشود. بهترین اقدام در این شرایط، مراجعه به متخصصان حوزه روانشناسی و رواندرمانگران است، اگر شدت اختلال به حدی باشد که خواب و بیداری فرد را مختل کند، دارودرمانی نیز میتواند کمککننده باشد، متخصصان بهداشت روان بهترین افرادی هستند که میتوانند به بیماران مبتلا به PTSD کمک کنند.
انتهای پیام
