این در حالی است که بنا بر اعلام سازمان هواشناسی، سال آبی جاری کاملا نرمال است و برخلاف ادعاهای مطرحشده، شاهد بارش غیرعادی و بیسابقهای در کشور نبودهایم.
طبق آمار مرکز ملی اقلیم و مدیریت بحران خشکسالی سازمان هواشناسی کشور، بارش تجمعی کشور از ابتدای سال آبی جاری تا ۲۳ اردیبهشت ۱۴۰۵ برابر با ۲۱۷٫۷ میلیمتر بوده که تنها ۱٫۸ میلیمتر نسبت به میانگین بلندمدت افزایش داشته است. این آمار نشان میدهد سال آبی جاری کاملا نرمال بوده و برخلاف ادعاهای مطرحشده، شاهد بارش غیرعادی و بیسابقهای در کشور نبودهایم.
محمد سبزهزاری مدیرکل هواشناسی خوزستان در گفتوگو با ایسنا، با اشاره به طرح ادعاهای دستکاری اقلیم کشور توسط رادارهای هواشناسی و نظامی و نقش پروژه هارپ در بارشهای اخیر، اظهار کرد: سالهاست آمریکاییها پروژهها و آزمایشهایی برای ایجاد تغییرات اقلیمی در راستای جنگ آب و هوایی انجام دادهاند. این آزمایشها گاهی بسیار محرمانه بوده و اطلاعات کمی از آنها در اختیار عموم قرار گرفته است. آرزوی آنها رسیدن به نقطهای است که بدون شلیک حتی یک گلوله، صرفاً با تغییر اقلیم و ایجاد خشکسالی، کشورهای دیگر را تسلیم خواستههای خود کنند اما داشتن این آرزو لزوما به معنای موفقیت و غلبه بر چالشهای فنی و علمی آن نیست.
وی افزود: به طور کلی، تکنولوژی ایجاد بارش یکی از سادهترین روشها در مقیاس آزمایشگاهی است؛ دو عامل اصلی برای ایجاد بارش، وجود رطوبت کافی و سرمای مناسب است. در آزمایشگاه به راحتی میتوان ابر و بارش را شبیهسازی کرد اما مشکل اصلی در مقیاس واقعی، تأمین انرژی عظیم مورد نیاز برای تأثیرگذاری بر جو زمین است. برای روشن شدن موضوع، باید به مقادیر انرژی برخی پدیدههای جوی توجه کرد.
انرژی ناچیز رادارهای نظامی در برابر حجم عظیم یک سامانه بارشی
سبزهزاری ادامه داد: جو زمین از انرژی بسیار عظیمی برخوردار است و انسان برای اثرگذاری بر آن، نیازمند انرژی در حد و اندازه خورشید است. برای مثال، یک صاعقه معمولی بین یک تا ۱۰ میلیارد ژول انرژی دارد، اما این، تنها بخش کوچکی از کل انرژی یک ابر است. یک توده ابر رگباری میتواند هزاران صاعقه تولید کند. انرژی یک ابر کومولونیمبوس که موجب بارشهای رگباری و رعد و برق میشود، معادل آزادسازی انرژی حدود ۱۰ بمب اتمی هیروشیما، یعنی تقریبا۶۳۰ تراژول (^۱۳ ۱۰×۶۳ ژول) است.
وی ادامه داد: یک سامانه بارشی شامل صدها یا هزاران سلول همرفتی است،بنابراین انرژی لازم برای ایجاد یا تغییر بارش در یک منطقه، نیازمند حجم عظیمی از انرژی است. این در حالی است که انرژی یک پالس رادار نظامی تنها بین ۰٫۱ تا ۱۰ ژول است. حتی رادارهای فراافق و بلندبرد آمریکایی مانند نمونه مستقر در قطر، هر پالس آنها حدود ۱۰ تا ۳۰ ژول انرژی دارند. این در حالی است که یک مایکروفر خانگی هر ثانیه ۸۰۰ تا ۱۲۰۰ ژول انرژی الکترومغناطیسی تولید میکند.
مدیرکل هواشناسی خوزستان گفت: با چنین انرژی ناچیزی، چگونه ممکن است رادارهای نظامی بتوانند در جو تغییرات اقلیمی ایجاد کنند؟ متأسفانه کسانی که در این زمینه صحبت میکنند، به مقیاسها و ابعاد انرژی توجهی ندارند؛ این موضوع درس اول فیزیک پایه در دوره دانشگاهی است.
وی افزود: بنابراین رادارهای هواشناسی و نظامی هیچ توانایی و امکان تغییر اقلیم، کاهش یا افزایش بارش در مقیاس جو زمین را ندارند. همچنین باید توجه داشت که هیچیک از دانشمندان معتبر علوم جو و هواشناسی و متخصصان رادارهای نظامی در جهان و ایران، اعتقادی به تأثیر امواج راداری بر میزان بارش ندارند.
امسال بارش بیسابقه در ایران نداشتهایم
سبزهزاری با اشاره به یکی دیگر از ادعاهای مطرحشده گفت: برخی مدعیاند نابودی رادارهای نظامی منطقه باعث افزایش بیسابقه بارش در فروردین امسال شده است. طبق آمار مرکز ملی اقلیم و مدیریت بحران خشکسالی سازمان هواشناسی کشور، بارش تجمعی کشور از ابتدای سال آبی جاری تا ۲۳ اردیبهشت ۱۴۰۵ برابر با ۲۱۷٫۷ میلیمتر بوده که تنها ۱٫۸ میلیمتر نسبت به میانگین بلندمدت افزایش داشته است. این آمار نشان میدهد سال آبی جاری کاملاً نرمال است و برخلاف ادعاهای مطرحشده، شاهد بارش غیرعادی و بیسابقهای در کشور نبودهایم.
وی افزود: از ابتدای سال آبی جاری تا ۲۳ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۱۷ استان ایران معادل بیش از نیمی از استانهای کشور، بارشهایی کمتر از نرمال بلندمدت خود دریافت کردهاند. به عبارت دیگر، بیش از نیمی از استانهای کشور در حال تجربه شرایط خشکسالی هستند.
مقایسه بارشهای بهاری در ادعای تاثیر رادارهای نظامی بر اقلیم
وی ادامه داد: مقایسهای از میانگین بارش ایستگاههای هواشناسی استان خوزستان از ابتدای فروردین تا ۱۹ اردیبهشت نیز نشان میدهد در ۳۵ سال گذشته، بیشترین بارش بهاری در این دوره متعلق به سال ۱۴۰۳ است و بارش بهاری امسال در رتبه دوم قرار دارد. بنابراین آیا میتوان گفت که آمریکاییها در سال ۱۴۰۳ از نقشههای شیطانی خود دست کشیده و با خاموش کردن رادارهای نظامیشان به افزایش بارش در استان خوزستان کمک کردهاند؟

مدیرکل هواشناسی خوزستان اضافه کرد: همانگونه که میدانیم، در سال ۱۳۹۸ شاهد بارشهای سیلآسا در حوضههای بالادست خوزستان بودیم که منجر به سیلابهای شدید در استانهای بالادست شد. آیا در آن سال نیز رادارهای نظامی منطقه همگی خاموش بودند؟
وی بیان کرد: در فروردین امسال، طبق پیشبینی مدلهای جهانی، از اول تا هفتم فروردین باید در شهر اهواز بین ۸۰ تا ۱۳۰ میلیمتر بارش ثبت میشد و بر همین اساس، ادارهکل هواشناسی خوزستان هشدار سطح نارنجی صادر کرد اما در عمل تنها ۳۲ میلیمتر بارش رخ داد.
سبزهزاری گفت: آیا بر اساس استدلال کسانی که معتقدند رادارهای نظامی بر میزان بارش تأثیرگذارند، میتوان نتیجه گرفت که کاهش بارش اهواز نسبت به پیشبینی مدلهای جهانی، ناشی از نابودی یا اختلال در رادارهای نظامی منطقه بوده است؟ بنابراین بر خلاف مدعای مطرحشده، وجود این رادارها به بهبود بارش کمک میکرد؟
«هارپ» قدرت کافی برای ایجاد سپر حرارتی ندارد
وی در مورد پروژه هارپ نیز گفت: کلمه HAARPمخفف High-frequency Active Auroral Research Program و یک برنامه پژوهشی علمی-نظامی است که هدف اصلی آن مطالعه و بررسی لایه یونوسفر زمین با استفاده از امواج رادیویی پرقدرت فرکانس بالا(ELF وVLF) است. هدف رسمی از این پروژه، تحلیل یونوسفر، بهبود فناوری ارتباطات و نظارت رادیویی و مطالعه چگونگی تأثیر پدیدههای جوی بر سیستمهای ارتباطی و ناوبری نظامی و غیرنظامی است. هارپ از یک آرایه فازی(Phased Array) بزرگ تشکیل شده که شامل ۱۸۰ آنتن به صورت دو قطبی متقاطع(Crossed Dipole) است.
مدیرکل هواشناسی خوزستان افزود: با توجه به شکل خاص آنتنهای هارپ، اگر به تصاویر ماهوارهای قبل و بعد از انهدام پایگاههای آمریکا در منطقه توجه شود، هیچ گونه اثری از این پروژه در منطقه خاورمیانه مشاهده نمیشود. بر اساس بعضی از نظریهها، پروژه هارپ در ذیل پروژه جنگ ستارگان(SDI) ریگان در سال ۱۹۸۳ برای ایجاد دفاع موشکی فضایی در برابر موشکهای بالستیک شوروی (لیزرها، سلاحهای فضایی و غیره) آغاز شده، اما هارپ، پروژهای جداگانه و متأخرتر است و مستقیماً بخشی از آن نبوده است.
وی ادامه داد: هارپ میتواند بخشهای کوچکی از یونوسفر را کمی گرم کند اما قدرت آن به هیچ وجه کافی نیست که یک «سپر حرارتی» ایجاد کند یا بر موشکهای بالستیک تأثیر بگذارد. انرژی مورد نیاز برای چنین کاری به مراتب فراتر از توانایی هارپ است. برای بررسی ادعاهای مطرحشده در خصوص پروژه هارپ باید نمونهای از آن ساخته و نتایج آن به صورت علمی بررسی شود، در غیر این صورت هر گونه نظر در مورد تاثیر امواج هارپ در تغییرات اقلیمی، تنها ادعاهای ژورنالیستی بوده و فاقد شواهد علمی است.
سبزهزاری گفت: باید توجه شود جمهوری اسلامی ایران و ملت بزرگ ایران در جنگ ظالمانه رمضان، دستاوردهای شگفتانگیز و پیروزیهای بزرگ و تاریخسازی به دست آورده است و هیچ نیازی به ساختن دستاوردهای دروغین ندارد. هدف مروجان چنین دستاوردهای ساختگی، تضعیف و نابود کردن تأثیر دستاوردهای واقعی در ذهن ملت بزرگ ایران است، زیرا با آشکار شدن ماهیت دروغین این ادعاها، اعتبار دستاوردهای حقیقی نیز در ذهن مردم خدشهدار خواهد شد.
انتهای پیام
