این روستا در فاصله ۴۵ کیلومتری شرق شهر ایلام قرار دارد، با قرارگیری در دامنه رشتهکوه کبیرکوه و احاطه شدن توسط کوههای مرتفع و برفگیر، یکی از کوهستانیترین سکونتگاههای استان محسوب میشود.
پاکلگراب از شمال به کوه سیوان و از جنوب به قله «کانصیفی» با ارتفاع ۳۲۰۰ متر از سطح دریا محدود شده است.
نام این روستا برگرفته از زبان کردی (لهجه بَیرَی) و متشکل از دو بخش «پاکل» (پایِ کل) و «گرآب» است. «کَل» در این زبان به معنای شکاف یا کوره راه است که به ویژگیهای توپوگرافی کوه منطقه اشاره دارد همچنین «گرآب» به چشمهای گوگردی در این منطقه اشاره میکند که بهدلیل وجود مواد معدنی، دارای بوی مشخصی است.
از نظر زمینشناسی، ناهمواریهای این منطقه متعلق به رسوبات دوران اول تا چهارم است که گفته میشود زمان شکلگیری آنها به دوران دوم و سوم زمینشناسی بازمیگردد.
نعمت نوری دهیار روستای پاکل گراب در گفتوگو با ایسنا اظهار کرد: پوشش گیاهی پاکلگراب از نوع نیمهجنگلی و با درختان تناور بلوط است که مراتع حاصلخیزی را برای دامداری فراهم آورده است.
وی خاطرنشان کرد: این منطقه علاوه بر تنوع گیاهی، زیستگاه گونههای جانوری گوناگونی است که از آن جمله میتوان به کرکسهای سیاه (که در گویش محلی «دال» نامیده میشوند) اشاره کرد.
دهیار روستای پاکل گراب بیان کرد: روستای پاکلگراب در شهرستان بدره، علیرغم برخورداری از ظرفیتهای طبیعی و تاریخی فراوان، در سالیان اخیر با چالش جدی کاهش جمعیت و مهاجرتهای گسترده روبهرو بوده است.
نوری افزود: با وجود موقعیت استراتژیک در دامنه کبیرکوه و برخورداری از منابع طبیعی، بهدلیل محدودیتهای اقتصادی و نرخ بالای مهاجرت، شاهد رشد جمعیت چشمگیری نبوده است.
این دهیار در خصوص وجود یک درخت در وسط خیابان ولایت روستا نیز توضیح داد: بنیاد مسکن در جریان آسفالت روستا تصمیم بهقطع درخت داشت که ما مانع این اقدام شدیم و معتقدیم وجود این درخت در وسط خبابان مرکزی روستا نه تنها مزاحمتی ایجاد نمیکند بلکه بر زیباییهای روستا افزوده است.
وی یادآور شد: این روستا حدود ۱۸۰۰ نفر جمعیت دارد که اغلب مردم به دامداری، کشاورزی و زنبورداری و همچنین کار در شرکتهای شن و ماسه اشتغال دارند.
انتهای پیام
