این جریانهای نامرئی از مرزها و قارهها عبور میکنند و کشورها را از طریق الگوهای بارندگی و دسترسی به آب به هم پیوند میدهند. نحوه مدیریت جنگلها و زمینهای یک منطقه میتواند بهطور مستقیم بر بارندگی و امنیت آب در کشور دیگری که گاهی هزاران کیلومتر دورتر است، تاثیر بگذارد.
نتایج گزارشهای گروه بانک جهانی و کمیسیون جهانی اقتصاد آب، این ارتباطات جوی را ترسیم کرده و تاثیر عمیق اقتصادی و اکولوژیکی آنها را نشان دادهاند. بهعنوان مثال، جریانهای «آب سبز» از حوضه آمازون تا ۹۰ درصد بارندگی را در بخشهایی از آمریکای جنوبی ایجاد میکنند. رشد اقتصادی سالانه در مناطق بدون این جنگلها، میتواند میلیاردها دلار کاهش یابد که تاکید میکند، حفاظت از «آب سبز» هم یک ضرورت زیستمحیطی و هم اقتصادی است.
شناخت نقش «آب سبز»، فرصتهای جدیدی را برای همکاری ایجاد میکند. کشورها میتوانند بهطور مشترک در مدیریت پایدار زمین و جنگل سرمایهگذاری کنند تا بارندگی و تابآوری را افزایش دهند و به نفع کل مناطق باشند. حفاظت و احیای زیستگاههای طبیعی برای حفظ بازیافت «آب سبز» و مقاومت در برابر خشکسالی ضروری است.
تسهیلات جهانی برای آبهای فرامرزی، سازمانهای حوزه رودخانه، شرکای توسعه و دانشگاهیان را گرد هم آورده است تا بررسی کنند که چگونه میتوان «آب سبز» را در چارچوبهای حکمرانی ادغام کرد. بحثها در مجمع جهانی آبهای فرامرزی در ژنو، هفته قانون، عدالت و توسعه بانک جهانی و میزگردهای اخیر حوزههای آبخیز، بر لزوم تعمیق درک ماهیت فرامرزی «آب سبز» تاکید کردند.
بر اساس گزارش فاندز فور اِنجیاوز، راهنمای گروه بانک جهانی با عنوان «رطوبت در حرکت» چهار مسیر پیش رو را ترسیم میکند که شامل سرمایهگذاری در حفاظت و احیای اکوسیستم، به کارگرفتن چارچوبهای نهادی برای حکمرانی درون و بین حوضهای، ادغام شاخصهای «آب سبز» در تامین مالی و ارتقای دانش و ظرفیت از طریق ارزیابیهای امنیت آب است.
با تشدید فشارهای ناشی از استفاده از زمین و خشک شدن قارهها، ادغام «آب سبز» در مدیریت آبهای فرامرزی حیاتی است. با پیوند دادن حکمرانی آب آبی و سبز، کشورها میتوانند تابآوری را تقویت کنند، امنیت آب را افزایش دهند و رفاه مشترک را در فراسوی مرزها محقق سازند.
انتهای پیام
