علیرضا حسنزاده
-
دو پایتخت بهجای انتقال پایتخت؛ تجربهای از هخامنشیها
علیرضا حسنزاده، دانشیار پژوهشگاه میراث فرهنگی، با نقد ایده «انتقال پایتخت» تأکید کرد: ایران در دوره هخامنشی تجربهای موفق از نظام دو پایتختی داشته است؛ مدلی مبتنی بر تنوع اقلیمی، کارکرد فصلی و مدیریت تمدنی سرزمین که امروز نیز میتواند بدون حذف تهران، بهعنوان الگویی میراثمحور و پایدار احیا شود.
-
روایت متفاوت از آلودگی هوای تهران
علیرضا حسنزاده، پژوهشگر و مردمشناس حوزه مطالعات فاجعه، آلودگی هوای تهران را نه فقط بحرانی سلامتمحور، بلکه ضربهای عمیق به میراث حسی، هویت فرهنگی، میراث فرهنگی و زیستآیین ایرانی میداند؛ شهری که میتواند موزه زنده و باید زیستگاه باشد، اما به «زیستگاه خطر» تبدیل شده است.
-
ایران امروز بحران آب نداشت اگر...!
علیرضا حسنزاده، دانشیار پژوهشکده مردمشناسی پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری با اشاره به نظریه «زیستفاجعه ایرانی» تأکید میکند که بحران خشکسالی در ایران نتیجه پیوند فجایع طبیعی با سوءمدیریت و گسست از دانش بومی و پژوهش و بیتوجهی به فقدان «سواد فیروزهای» است و راهحل را در بازگشت به سواد میراثی، میراث کشاورزی و گذار از کنش و دولت پسافاجعه به کنش و دولت پیشافاجعه میداند.
-
عقد آریایی از کجا آمده است؟
دانشیار پژوهشکده مردمشناسی پژوهشگاه میراث فرهنگی با اشاره به رواج «عقد آریایی» تأکید کرد «هیچ سند و پشتوانهای در متون فقهی، حقوقی، ادبی و فلسفی ایرانِ باستان و دوره تاریخی اسلامی برای چنین آیینی وجود ندارد» و این پدیده را «واکنشی فرهنگی و معاصر در برابر نادیدهگرفتن بخشهایی از هویت تاریخی ایرانی» دانست.
-
سرپرست پژوهشکده مردمشناسی منصوب شد
فریده مجیدی خامنه به سرپرستی پژوهشکده مردمشناسی پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری منصوب شد.
-
اطلس مردمنگاری سرزمین ایران؛ آرزوی ناتمام!
رئیس پژوهشکده مردمشناسی با اشاره به سابقه دیرینه ایده «اطلس مردمنگاری سرزمین» که به دهه ۵۰ برمیگردد، از فراز و فرودهای این پروژه ملی سخن گفت و اطلاع داد: بهدلیل نبود بودجه از سال ۱۳۹۹، کار این اطلس بهطور کامل متوقف شده است.
-
پریکُشی در رشت؛ سرنوشت تلخ دو رود
در دل شهر رشت، دو رودخانه «زرجوب» و «گوهررود»، سالهاست که دیگر نه صدای آب، بلکه صدای زنگ خطر فراموشی میدهند؛ رودهایی که زمانی در آیینها، افسانهها و زیست فرهنگی مردم گیلان جایگاهی روشن داشتند، امروز به حاشیه رانده شدهاند. آنچه اکنون در بستر آنها جاریست، نه فقط فاضلاب شهری، بلکه نشانهای از گسست ما با میراث فرهنگیمان است. علیرضا حسنزاده، انسانشناس و پژوهشگر میراث فرهنگی، از جایگاه فراموششدۀ این رودها در حافظه جمعی، معناهای اسطورهای و آیینی آنها و ضرورت احیای فرهنگیشان میگوید؛ احیایی که شاید نخست باید از بازخوانی قصهها و روایتهای بومی آغاز شود.