عکاسی جنگ
-
روایت یک عکاس زن از جنگ!
یک عکاس زن از تجربه حضور در صحنههای جنگ اخیر میگوید؛ جایی که عکاسی برای او همزمان با مواجهه با فشارهای محیطی و همچنین درگیری عاطفی با صحنههای انسانی همراه بوده و با وجود اینکه گاهی مرز میان نقش حرفهای و احساسی کمرنگ شده، اما در نهایت «دوربین» برنده میدان شده است.
-
صحنه دردناکی که یک عکاس در جنگ دید!
یک عکاس با روایت صحنه دردناکی که در جنگ اخیر دیده، میگوید مهمترین نکته در عکاسی جنگ در نظر گرفتن انسانیت است. عکاس در این شرایط با فردی مواجه است که شاید برای اولین بار چنین تجربهای را از سر میگذراند، دچار شوک شده، خانهاش را از دست داده یا عزیزانش آسیب دیدهاند. باید خودمان را جای او بگذاریم و شرایط روحیاش را درک کنیم.
-
گفتوگوی ایسنا با جاسم غضبانپور
پیش از شلیک، دوربینها باید روشن باشند!
جاسم غضبانپور با تأکید بر نقش حیاتی عکاسی در ثبت واقعیتهای جنگ میگوید نبود ساختار منسجم برای عکاسی در شرایط بحرانی مانند جنگ، ممکن است موجب ثبت نشدن بخش مهمی از وقایع بحرانها شود؛ در حالی که تاریخ زمانی ثبت میشود که پیش از شلیک، دوربینها روشن باشند.
-
مرز اخلاقی انتشار عکسهای جنگی کجاست؟
یک عکاس درباره روند ثبت و انتشار تصاویر در شرایط بحران میگوید: باید میان «ثبت» و «انتشار» تفاوت قائل شد. ممکن است امروز انتشار برخی تصاویر بسیار تلخ و فجیع، باعث آسیب روحی مخاطبان شود، اما همان تصاویر در آینده کارکردی کاملاً متفاوت پیدا کنند و به درک بهتر واقعیتها کمک کنند.
-
سعید صادقی در گفتوگو با ایسنا:
عکسهای جنگ را جهان باید ببیند!
سعید صادقی که به مدت ۹۸ ماه با حضور در عملیاتهای نظامی جنگ ایران و عراق از صحنههای نبرد عکاسی کرده است، این تجربه را به عنوان پیوندی محکم با اشک مادران به یاد میآورد. عکاسی که در این روزهای جنگ نیز بارها ترغیب شده تا بار دیگر دوربین به دست بگیرد، اما به دلایل مختلفی منصرف شده است. او میگوید باید عکسی گرفته شود که جهان با دیدن آن به حرکت دربیاید.
-
عکسهای ماندگار از جنگ
عکسهای جنگ معمولا روایتگر اتفاقات لحظهای و مهم هستند؛ لحظاتی که بتوانند حضور در میدان نبرد یا وحشت یک انفجار را روایت کنند. در آثار آلفرد یعقوبزاده اما روایت جنگ علاوه بر اینها، به پشتصحنه جنگ هم میرسد. قابهایی که نه لزوما با نمایش صحنههای جنگ، بلکه با تداوم اثرات آن بر انسانها و فضاها، ماندگار شدهاند.
-
پیشنهادهای یک عکاس برای دوران جنگ
یک عکاس درباره عکاسی جنگ میگوید ضرورتی ندارد که همه عکاسان وارد فضای جنگ شوند. این حوزه آدم خاص خودش را میخواهد. صرفاً فشردن شاتر و گرفتن عکس نیست؛ نیاز به توان روحی، استقامت، بینش و قدرت مواجهه با صحنههای بسیار سخت و دردناک دارد. بهتر است که از عکاسان باتجربه استفاده شود؛ کسانی که قبلاً آزموده شدهاند.
-
نزدیکترین روایت از جنگ!
در میان عکاسان ایرانی که جنگ ایران و عراق را روایت کردهاند، سعید صادقی از جمله کسانی بود که درست در دل واقعه، روایتگر صحنههای جنگی بود؛ حضوری که باعث شد تصاویر او از جنگ ایران و عراق نه صرفاً ثبت لحظه، بلکه بازتابی از صحنههای مبارزه در جبهههای جنگ باشد.
-
عکسهایی که جنایت جنگی را افشا میکنند
در جنگ، گلولهها فقط بدنها را زخمی نمیکنند؛ حقیقت را هم هدف میگیرند. در میان دود و آوار، این عکاسان جنگ هستند که با دوربینهایشان تاریخ را ثبت میکنند؛ تصاویری که گاهی از هزاران سند و گزارش قویترند و میتوانند روزی در دادگاههای بینالمللی به عنوان مدرک یک جنایت جنگی روی میز قاضی قرار بگیرند.
-
یک عکاس مطرح کرد
عکاسان جنگ؛ راویان تاریخ تصویری ملتها
یک عکاس گفت: در بحبوحه وقایع پرتنش جنگی، عکاسان در خط مقدم، نه تنها شاهدان وقایع، بلکه راویان تاریخ تصویری ملتها هستند و با ثبت وقایع، تلاش میکنند تا جامعه را نسبت به واقعیتهای تلخ جنگ، مانند حملات به زیرساختها و مناطق مسکونی، آگاه سازند.
-
عکسهای متفاوت از جنگ
در میان عکاسان جنگ، برخی با ثبت لحظههای درگیری و انفجار شناخته میشوند و برخی دیگر با ثبت پیامدهای انسانی و آثار بهجامانده از جنگ. نام محمد صیاد در دسته دوم میدرخشد؛ عکاسی که روایتش از جنگ ایران و عراق بیش از آنکه بر گلوله و خاکریز متمرکز باشد، بر انسانهایی است که در دل این بحران زیستهاند.
-
نگاهی به استانداردهای عکاسی جنگ
عکاس زنده بهتر از عکاس مرده است!
در جریان جنگ دوازدهروزه و جنگ اخیر، بسیاری از خبرنگاران و عکاسان خبری در مناطقی که مورد حمله واقع شدهاند، حضور پیدا میکنند. این در حالی است که نوع پوشش آنها با مردم عادی تفاوتی ندارد و بر خلاف استانداردهای مرسوم جهانی، هیچ ابزاری برای حفاظت جانی از اهالی رسانه در نظر گرفته نشده است.
-
عکاسی از جنگ با طعم مرگ!
کاوه گلستان، یکی از مشهورترین عکاسان خبری و اجتماعی ایران که زندگیاش با دوربین پیوند خورده بود، بعد از تجربه عکاسی از جنگ هشتساله ایران و عراق، در نهایت سالها بعد با انفجار مین در عراق، هنگامی که در حال تهیه یک گزارش خبری بود، جان خود را از دست داد.
-
خط قرمزها برای عکاسان خبری جنگ کجاست؟
سخنگوی انجمن صنفی عکاسان مطبوعاتی ایران تاکید میکند که «اکنون بیش از هر زمان دیگری نیاز به تدوین دستورالعملی شفاف و حرفهای در جهت فعالیت عکاسان خبری در شرایط بحران وجود دارد؛ دستورالعملی که حقوق، سلامت و امنیت عکاسان را تضمین کند.»
-
چرا عکسهای جنگ مهماند؟
«ما فتوژورنالیستها و عکاسان جنگ باید آنقدر بر اعصاب و احساساتمان مسلط باشیم که با حلقههای اشک در چشم قادر به تنظیم فوکوس دوربین باشیم.» این روایت معروف دیوید گریفیث عکاس شناختهشده جنگ است که سرمشق اولیه هر عکاس خبری در دنیاست؛ این نگاه یعنی حرفهایگری در اوج رنج. یعنی ثبت تصویری که شاید فردا مانع از کشته شدن صدها انسان دیگر باشد.
-
بغض پشت دوربین؛ روایت عکاسان از جنگ
در میانه دود، آوار و صدای انفجار، دوربین عکاسان خبری همچنان روشن است؛ شاهدان عینی که داوطبانه در میدان جنگ حاضر میشوند تا فارغ از هر نوع نگاه سیاسی، روایتگر رنج و ویرانی وطن باشند.
-
گفتوگو با آلفرد یعقوبزاده
خوشحال شدم گفتند جاسوس روسیهای!
آلفرد یعقوبزاده، عکاس شناختهشده ایرانی از تجربهها و خاطراتش گفت، از علاقهاش به ایران، عکاسی در کشورهای مختلف مثل افغانستان و جنگ اوکراین، انتخابات سال ۸۸، از ایران در رسانههای غربی و جنگ ۱۲روزه. او معتقد است: با پیشرفت تکنولوژی و تغییر شیوههای انتشار خبر، فتوژورنالیسم در حال مُردن است و حتی سینما هم دیگر مثل گذشته نیست، در این بین تنها چیزی که هنوز اصیل باقی مانده، نقاشی است.