سالروز شهادت مهدی باکری؛

به وقت غروب خورشید لشکر عاشورا

مهدی باکری در دوران حیاتش-چه قبل از پیروزی انقلاب اسلامی و چه در دوران مسئولیت‌های مختلف-فردی کاملاً ساده‌زیست بود؛ به‌طوری‌که تمام کسانی که زمانی با او دوست و یا هم رزم بوده‌اند، از ساده زیستی وی، خاطرات جالبی را نقل می‌کنند. او در زمانی که فرمانده لشکر عاشورا بود همچون بسیجی‌ها لباس خاکی می‌پوشید به‌طوری‌که تازه واردها که او را نمی‌شناختند همیشه برایشان حوادث جالبی رخ می. داد.

چند روایت از محسن رضایی درباره عملیات بدر

انجام عملیات در زمین‌های باز امکان‌پذیر نبود، زیرا ایران از نظر تجهیزات زرهی در وضعیت مطلوبی قرار نداشت و در مقابل، عراق نیروی زرهی بسیار قوی را آماده کرده بود. به همین دلیل، منطقه هور با توجه به شناسایی‌های انجام شده، گزینه‌ای مناسب‌تر و منطقی‌تر برای انجام عملیات به شمار می‌رفت.

اشک و لبخندهای چند فرمانده شهید در یک عملیات

در عملیات «والفجر ۴» دیدم دو نفر از بچه‌های گردان که به‌شدت مجروح شده بودند، درحالی‌که یکدیگر را در آغوش گرفته بودند، مظلومانه و با لبخندی که بر لبشان خشک ‌شده بود، شهید شده‌اند. بدنم از دیدن آن صحنه زیبا و در عین ‌حال غم‌انگیز به لرزه افتاده بود و چشمانم از اشک پر و خالی می‌شدند.

شهید مهدی باکری به روایت چند فرمانده

زمانی که مهدی باکری شهید شد، آقا محسن، امین شریعتی را صدا کرد و گفت: برو جای مهدی فرمانده لشکر ۳۱ عاشورا باش. اما مهدی باکری در این دو سال چنان کاری با قلب و روح و جان نیروهایش کرده بود که آقای شریعتی که سابقه حضور بیشتری در تیپ ۳۱ عاشورا را داشت و در عملیات‌های طریق‌القدس و بیت‌المقدس با بچه‌های لشکر ۳۱ عاشورا بود، به آقای رضایی گفت: من کجا، مهدی کجا!؟ نپذیرفت و جلوی آقا محسن ایستاد.