چهارشنبه ۲۳ مهر ۱۴۰۴ | ۱۲:۵۴
منبع: نمایندگی آذربایجان شرقی
روز جهانی عصای سفید؛ بهانه‌ای برای به رسمیت شناختن توانایی‌های نابینایان

روز جهانی عصای سفید؛ بهانه‌ای برای به رسمیت شناختن توانایی‌های نابینایان

آذربایجان شرقی (ایسنا) - ۲۳ مهر در تقویم جهانی به نام روز عصای سفید ثبت شده است. روزی که می‌تواند فراتر از یک نام باشد و به شناخت بهتر جامعه از قشر نابینایان و کم‌بینایان منجر شود.

روز جهانی عصای سفید، یادآور احترام، آگاهی و مسئولیت اجتماعی نسبت به نابینایان و کم‌بینایان است. این روز فرصتی است تا نگاه جامعه به افراد دارای آسیب بینایی، از ترحم به توانمندی تغییر کند و زمینه برای حضور برابر آنان در همه عرصه‌ها فراهم شود.

یک مدرس زبان نابینایان در گفت‌وگو با ایسنا بیان کرد: روز عصای سفید فرصتی برای افزایش آگاهی افراد عادی از توانمندی ها، محدودیت ها، دستاوردها، نیازها و شایستگی های نابینایان است.

زهرا باقری، فارغ‌التحصیل کارشناسی ارشد زبان و ادبیات انگلیسی دانشگاه تبریز که خود نیز نابینا است، در گفت‌وگو با ایسنا، از سابقه شغلی و فعالیت خود در این حوزه گفت: پنج سال است که در اداره کل آموزش و پرورش استان مشغول به کار شده‌ام. دو سال اول در پژوهشسرای دانش آموزی فعالیت داشته و الآن سه سال است که در کانون فرهنگی-تربیتی مشغول خدمت به دانش‌آموزان هستم. اشتیاق و اولویت اول من خدمت در مدارس استثنائی، بویژه آموزشگاه نابینایان بوده است تا بتوانم دین خود را به هم‌نوعانم ادا کنم.

وی ادامه داد: شوق و علاقه من به یاد دادن و یاد گرفتن امری ذاتی است. از طرف دیگر، محروم شدن از تحصیل در سالهای اولیه کودکی، این شوق را در وجود من شعله‌ورتر و پایدارتر کرده است. همیشه دنبال یاد گرفتن و آشنایی با ناشناخته‌ها بودم و هر وقت که دوستان کوچک نابینای خودم را می‌بینم، روح جستجوگر خودم در دوران کودکی در برابر من زنده می‌شود. من در کلاس چیزی به بچه‌ها یاد نمی دهم؛ فقط تلاش می کنم تا شوق یادگیری را در درون آن‌ها برانگیزم.

 نمی دانم اگر روزی چالش ها تمام شوند، دنیای من چه شکلی خواهد بود؟

وی تصریح  کرد: ما ساکن تبریز هستیم. وقتی من در تهران استخدام شدم، همه می‌گفتند زندگی تنها، در تهران کاری نیست که تو از عهده آن بربیایی. حتی خودم هم شک داشتم. اما رفتم و شد. تجربه خوبی از این دو سال به دست آوردم. حالا که در تبریز مشغول به کار هستم، باز هم چالش‌ها ادامه دارند. در محیط کار با کمبودهای بسیاری دست و پنجه نرم می‌کنم. به خصوص در اوایل حضورم در تبریز، از اینکه می‌دیدند من هم می‌توانم همانند افراد عادی کار کنم و حتی بازده بیشتری داشته باشم، تعجب می‌کردند. الآن اوضاع خوب است.

باقری افزود: با بچه های نابینا نباید کار کنی؛ باید با آن‌ها زندگی کنی. باید به دنیای درون آن‌ها وارد شوی. دنیای آن‌ها را لمس کنی. در هوای آن‌ها نفس بکشی. توانایی‌های جسمی و ذهنی دانش آموزان نابینای من بسیار متنوع و متفاوت است. هر کدام دنیا و دغدغه‌های خاص خودشان را دارند. برخی از آن‌ها آنقدر تیز و سریع هستند که در کمترین زمان، مطالب زیاد و متنوعی را یاد می‌گیرند. قدرت فراگیری برخی از دانش آموزان در برخی زمینه‌ها پائین است اما در زمینه‌های خاصی استعداد شگرفی دارند. 

وی ادامه داد: در صورتی که ابزارها، امکانات و محتواهای مناسب در اختیار دانش آموزان نابینا قرار بگیرد و روش‌های تدریس هم با وضعیت ج