به گزارش ایسنا، آنچه میخوانید گزارش «دنیایاقتصاد» از ابهامات و پرسشهای شهروندان درباره سامانه بلندگوی «شرایط اضطراری» است.
آمادگی برای بروز هرگونه بحران طبیعی و غیرطبیعی نظیر زلزله یا جنگ موضوعاتی است که باید در زمان صلح و آرامش انجام شود؛ شهروندان باید در زمانیکه شرایط طبیعی است برای واکنش صحیح به بحران آموزش ببینند تا بتوانند در زمان هرگونه تهدیدی، واکنش صحیح و بهموقعی از خود نشان دهند.
در حالیکه کشوری نظیر سوئد با سابقه ۸۰ سال عدمتجربه بحران طبیعی و غیرطبیعی، شهروندان خود را برای هرگونه بحران امنیتی و طبیعی آماده میکند، آمادهسازی شهروندان در ایران بهعنوان کشوری که بسیاری از شهرهای آن در معرض بحرانهای طبیعی نظیر سیل و زلزله قرار دارند و در عینحال طی ۵۰ سالاخیر تجربه جنگ ۸ساله تحمیلی عراق و جنگ ۱۲روزه رژیم صهیونیستی را نیز داشته، ضرورتی دوچندان پیدا میکند. پس از جنگ ۱۲ روزه نیز موضوعاتی نظیر «ارتقای تابآوری تهران»، ایجاد «پناهگاه» و نصب «آژیر خطر» از سوی مدیریت شهری مطرح و پیگیری شد. در این شرایط شهروندان تهرانی خواهان آن هستند که از نتیجه این اقدامات مطلع شوند.
نصب آژیر خطر به کجا رسید؟
تهران شهری در معرض بحرانهای طبیعی و غیرطبیعی است؛ از اینرو آمادهسازی و حفظ این آمادگی برای بروز هرگونه بحران غیرمترقبه در این شهر ضروری شمرده میشود. بیش از یک قرن از بروز آخرین زلزله عظیم در پایتخت میگذرد و اگرچه زمان بروز زلزله دیگر قابلپیشبینی نیست، اما با بررسی سیر تاریخی زلزلهها، احتمال بروز زمینلرزهای بزرگ در تهران مطرح است. سیل، توفان و حتی حمله خارجی از دیگر حوادثی است که این شهر را تهدید میکند و از اینرو حفظ آمادگی برای بروز بحران و درواقع تابآورسازی این شهر که «جمعیت روز» آن حدود ۱۴میلیون نفر (معادل ۱۵درصد جمعیت کشور) را شامل میشود، موضوعی ضروری است. حمله ۱۲روزه رژیم اشغالگر صهیونیستی به کشور در ساعت ابتدایی ۲۳خرداد امسال نیز ضرورت ارتقای تابآوری تهران را شدت بخشید، بهنحویکه با پایانیافتن این جنگ موضوعاتی نظیر تامین «آژیر خطر»، «پناهگاه» و ارتقای «تابآوری پایتخت» از سوی مدیریت شهری مطرح شد.
تقریبا ۷ ماه از پایانیافتن جنگ ۱۲روزه رژیم صهیونیستی علیه ایران میگذرد و در مقطع حساس کنونی، شهروندان این سوال را دارند که چه میزان از وعدههای مدیریت شهری در آمادهشدن برای هرگونه بحران طبیعی و غیرطبیعی و ارتقای تابآوری شهر ضروری است؟
اوایل مرداد امسال شهروندان تهرانی با نصب بلندگوهایی پایهدار در برخی میادین اصلی شهر تهران مواجه شدند، پرسش از مدیران شهری درخصوص کارکرد این بلندگوها بیانگر آن بود که برای آنها کاربرد دوگانه درنظر گرفته شدهاست، «پخش اذان» در شرایط عادی و «اعلام هشدار» در زمان بحران. این بحران شامل هرگونه حادثه طبیعی یا غیرطبیعی میشد. در زمان جنگ تحمیلی ۸ساله رژیم بعث علیه ایران تجربه بهصدا درآمدن آژیر هشدار از رادیو، تلویزیون و بلندگوهای عمومی نظیر بلندگوی مساجد و مدارس وجود داشت. در عینحال در کشوری همانند ژاپن چند دقیقه پیش از بروز زلزله سیستمهای هشدار سریع، وضعیت را به اطلاع مردم میرسانند. درواقع انتظار میرود که این بلندگوها چند دقیقه پیش از بروز بحران طبیعی نظیر زلزله یا پیش از هرگونه حمله هوایی احتمالی در زمان جنگ، خطر را به اطلاع مردم برسانند.
طی ماههای اخیر تعداد این ستونها در مناطقی از شهر افزایش پیدا کرده و افزایش تعداد بلندگوها پرسشهایی را درمیان شهروندان مطرح کردهاست. پرسش اول آن است که «در شرایطی که حتی اذان نیز از این بلندگوها پخش نمیشود، سامانه آژیر خطر راهاندازی شدهاست؟»؛ پرسش دوم آن است که «آیا امکان پخش آژیر خطر از طریق رسانههای جمعی یا تلفنهمراه وجود ندارد که طرح انتشار آژیر خطر از این بلندگوها مطرح شد؟ این در حالی است که در دهه۸۰ وعده ایجاد سامانه هشدار سریع زلزله دادهشده بود.» پرسش سوم بر راهاندازی این بلندگوها دلالت دارد، «چراکه برخی از این ستونها، کابل یا آنتن ندارند و مشخص نیست که راهاندازی شدهاند یا فقط پایه و ستون نصب شده و مابقی کار رها شدهاست؟
پرسش چهارم «موقعیت جانمایی بلندگوها در شهر است، درواقع شهروندان از کجا بدانند در کدام نقطه شهر بلندگو نصب شدهاست؟» پرسش پنجم نیز عبارت است از آنکه «چرا در برخی پارکها، ۲ستون نصب شده اما در برخی محلههای بزرگ شهر هنوز یکی نیز نصب نشدهاست؟»
البته خبرنگار «دنیایاقتصاد» تا زمان تنظیم این گزارش به نتیجه دقیقی از عاقبت بلندگوهای آژیر خطر نرسیدهاست، اما آگاهی از نتیجه سامانه جدید هشدار تهران به افزایش آرامش شهروندان در زمان بحران کمک میکند و از اینرو انتظار میرود که مدیریت شهری با آگاهسازی در اینخصوص و پاسخ به سوالات مطرحشده، به حفظ ثبات و امنیت شهری کمک کند.
در تاریخ چهارم مرداد ماه امسال رئیس کمیته ایمنی شورایاسلامی شهر تهران در گفتوگو با «ایسنا» در توضیح نصب بلندگوها در سطح شهر گفته بود: تعدادی از بلندگوهای اعلام عمومی در میادین اصلی شهر نصب شده و درحالتوسعه است. مهدی بابایی با بیان اینکه نصب بلندگوها برای اعلام عمومی در سطح شهر توسط شهرداری تهران اقدام مثبتی است، اظهار کرد: این بلندگوها در شرایط عمومی در زمان اذان به پخش اذان میپردازند و در شرایط بحران هم باید برای نحوه استفاده از آنها تصمیمگیری شود.
عضو شورایاسلامی شهر تهران با بیان اینکه باید در شرایط جنگی از روشهای مختلف برای اعلام عمومی استفاده کنیم، اظهار کرد: در جنگ تحمیلی ۱۲روزه وزارت ارتباطات ناچار شد اینترنت را در برخی مقاطع محدود کند و شاید در شرایط جنگی ناچار شوند که تلفنهایهمراه را موقتا مسدود کنند و در این شرایط اطلاعرسانی با تلفنهمراه روش درستی نیست، بنابراین باید روشهای مختلفی را برای اطلاعرسانی به مردم در شرایط اضطراری داشتهباشیم که یکی از این موارد، نصب سیستمهای اعلام عمومی است.وی تاکید کرد دغدغهای که در اینخصوص وجود دارد، این است که باید متولی نگهداشت سیستمها مشخص باشد تا در سالهای آینده از بین نرود.
نقش مدیریت شهری در ثبات و امنیت شهری
حمله ۱۲روزه رژیم صهیونیستی علیه کشور، موضوع وضعیت مکانهای امن در ساختمانها و سطح شهر را مطرح کرد. با توجه به بحرانخیزبودن تهران و البته بسیاری از شهرهای کشور و تجربه حوادث طبیعی نظیر زلزلههای بزرگ در بسیاری از شهرهای ما ضروری است که شهروندان با اماکن امن در ساختمانهای محل سکونت خود و همچنین محل پناهگاههای عمومی و همچنین نحوه پناهگیری آشنا شوند. درخصوص آموزش شیوههای پناهگیری نهادهای مختلفی میتوانند دخیل باشند، اما نقش مدیریت شهری در شناسایی محلهای ایمن در واحدهای مسکونی و سطح شهر و حتی ایجاد پناهگاه امن برای بروز هرگونه بحران طبیعی و غیرطبیعی غیرقابل اجتناب است.
در مبحث بیستویکم مقررات ملی ساختمان ایران با موضوع پدافند غیرعامل مباحثی نظیر تعریف و مفهوم پدافند غیرعامل، فضای امن و پناهگاه به شکل کامل شرح دادهشده و در عینحال آییننامههای ساختمانی لازم بهمنظور تامین ایمنی تعریف و تشریح شدهاست.
در وهله ابتدایی باید تفاوت میان پناهگاه و فضای امن به اطلاع شهروندان برسد؛ پناهگاه مکانی برای اسکان موقت است که در مقابل تهدیدهایی نظیر بمباران نسبت به ساختمانهای معمولی ایمنی و پایداری بالاتری دارد. درواقع اگر در زمان بمباران مردم به پناهگاه امن بروند، از آسیبهای احتمالی ناشی از ریزش ساختمانها در امان خواهند ماند، اما طبق مبحث ۲۱ مقررات ملی ساختمان، فضای امن محلی است که جان افراد را از خطراتی نظیر ترکشهای ثانویه، موج انفجار و فروریزش آوار محافظت میکند؛ در واقع درحالیکه پناهگاهها در مقابل شلیک مستقیم بمب ایمن هستند؛ مناطق امن میتوانند خطرات جانبی حملات نظامی را مهار کنند.
بنابراین اولین فاکتور برای آن که یک فضا را بتوان بهعنوان پناهگاه درنظر گرفت، آن است که حدود ۳۰متر زیر زمین احداث شده باشد. البته لازم است که پناهگاه شامل شرایط دیگری نیز باشد؛ بهعنوان مثال پنجرهای رو به بیرون نداشتهباشد و در عینحال راه ورود و خروج هوا نیز برای آن درنظر گرفته شدهباشد. همچنین شکل درب ورود به پناهگاه باید بهنحوی باشد که از ورود آوار ممانعت کند. در طراحیهای شهری، ایستگاههای مترو و تونلهای آن بهعنوان پناهگاه درنظر گرفته میشوند. متروهای شهری در عمق حداقل ۲۵ تا ۳۰ متری از سطح زمین احداث شدهاند و طراحی راه ورودی آنها نیز بهگونهای است که از ورود آوار جلوگیری میکند. در عینحال ایستگاه و تونلهای مترو از هواکش و راه ورود و خروج هوا برخوردار هستند. برخورداری از مواردی نظیر فضای بهداشتی نیز از دیگر ضروریات پناهگاههاست.
پس از جنگ ۱۲روزه، مدیریت شهری درصدد برآمد تا ایستگاههای مترویی که از لحاظ ایمنی برای تبدیلشدن به پناهگاه مناسب هستند را شناساییکرده و با ارتقای تجهیزات و سطح ایمنی، آنها را برای تبدیلشدن به محلی امن برای پناه گرفتن شهروندان در زمان بحران آمادهسازی کند. بهعنوان مثال درحالیکه برخی ایستگاههای متروی شهر تهران، یک خروجی داشتند، ایجاد خروجی دوم در اولویت برنامههای توسعهای مدیریت شهری قرارگرفت. در این شرایط اطلاعرسانی دقیق از وضعیت آمادگی ایستگاههای مترو در پذیرش شهروندان در زمان بروز هرگونه بحران طبیعی یا غیرطبیعی میتواند گامی در جهت افزایش اطمینانخاطر شهروندان تلقی شود.
پارکینگهای مجتمعهای بزرگ از طبقات منفی ۳ و بیشتر نیز میتوانند تبدیل به پناهگاه شوند. طی ماههای گذشته سازمانهای مربوطه درخصوص شناسایی این مناطق امن که قابلیت تبدیلشدن به پناهگاه در زمان بحران را دارند کوشیدهاند، اما زمانی این تلاشها به نتیجه میرسد که مردم با محل دقیق آنها آشنایی داشتهباشند و شهروندان پیش از وقوع بحران، نزدیکترین پناهگاه امن در محل زندگی خود را شناسایی کردهباشند تا در زمان بحران به آنجا مراجعه کنند.
آمادهباش در زمان آرامش
آمادگی حداکثری شهروندان برای محافظت از هرگونه حادثه طبیعی و غیرطبیعی ضرورتی غیرقابلاجتناب در هر نقطهای از دنیا شمرده میشود. سوئد بهعنوان یکی از امنترین نقاط دنیا شناخته میشود، کشوری که طی ۸۰سالاخیر و پس از پایان جنگجهانی دوم، هیچگونه حمله نظامی را تجربه نکرده و حتی بحران طبیعی نیز در آن بروز نکردهاست، با اینوجود این کشور از سال۲۰۱۳ دستورالعمل آمادگی حداکثری دربرابر هرگونه حادثه و تهدید طبیعی و غیرطبیعی را در این کشور بهروزرسانی کرد.
روزنامه «دنیایاقتصاد» در گزارشی با عنوان «آماده باش به سبک سوئدیها»، دستورالعملهای ایمنی سوئد در زمان بحرانی نظیر جنگ را مرور کرد. در این گزارش تاکید شدهاست؛ دولت سوئد معتقد است تابآوری حداکثری شهر و شهروندان در شرایط صلح، «اساس مهم» تابآوری در شرایط جنگ است. در دستورالعمل تابآوری سوئد تاکید شده؛ شهر تابآور جایی است که در آن شهروندان دربرابر تغییرات اقلیمی، سیل، زلزله و درواقع هرگونه حوادث طبیعی و همچنین حملات ۵گانه، شامل حملات تروریستی، سایبری، زیرساختی، شهری و نظامی ایمن باشد. مردم این کشور ۵ نوع مهارت ویژه برای مقابله با شرایط اضطراری و تهدیدات را آموزشدیدهاند. این آموزشها شامل «اطلاع از آدرس پناهگاههای محلی از طریق سایت رسمی»، «اشراف بر مخاطرات محل سکونت خود»، «آمادگی برای اجرای طرح بحران نظیر تخلیه سریع خانه در زمان حملات نظامی یا حمله تروریستی»، «هوشیاری نسبت به اطلاعات نادرست و اخبار فیک در راستای جنگ روانی» و «رفع تهدیدات روانی ناشی از شرایط اضطراری با ۳گانه خوراک مناسب، خواب مناسب و ورزش» میشود.
انتهای پیام
نظرات