به گزارش ایسنا، کاهش بهداشت دهان و دندانها که با نشانههایی از جمله داشتن تعداد کمتری دندان باقیمانده، خشکی دهان، مشکل در صحبت کردن و دشواری در جویدن و بلع تعریف میشود، ممکن است بازتابی از سلامت عمومی ضعیف در افراد سالمند باشد.
بر اساس یافتههای یک مطالعه جدید توسط متخصصان ژاپنی که توجه بیشتر به ضرورت نگهداری از دندانها در سالمندان را خواستار شده، سلامت ضعیف دهان ممکن است بهطور قابل توجهی امید به زندگی را کاهش دهد.
ممکن است فردی بیشتر دندانهای طبیعی خود را داشته باشد اما در عین حال برای جویدن مناسب غذا مشکل داشته باشد که در این صورت باز هم فردی با «نارسایی ناحیه دهانی» در نظر گرفته میشود زیرا سلامت دهان تنها به دندان محدود نمیشود بلکه قدرت عضلانی، میزان ترشح بزاق و توانایی بلع را نیز در بر میگیرد.
متخصصان ژاپنی در این مطالعه دریافتند فردی با نارسایی سلامت دهان، به طور قوی احتمال اینکه پیری سالمتری داشته باشد، کمتر است.
آنها در جدیدترین مقاله خود که در نشریه «سالمندی و سالمندشناسی بینالمللی» منتشر شد، یادآور شدند مراجعه منظم به دندانپزشک برای انجام معاینات و درمانهای ضروری ممکن است این پیامد را در سالمندان کاهش دهد.
متخصصان سلامت دهان در این بررسی ۱۱ هزار و ۸۰ بزرگسال ژاپنی در گروه سنی ۶۵ سال یا بالاتر را ارزیابی کردند.
از شرکتکنندگان در این مقاله پرسیده شد که آیا در شش ماه گذشته به دندانپزشک مراجعه کردهاند یا خیر و سپس وضعیت آنها بهطور میانگین به مدت شش سال با استفاده از سوابق ثبتشده «ازکارافتادگی» و «مرگومیر» در کشور پیگیری شد تا مشخص شود آیا سالم ماندهاند، دچار ازکارافتادگی شدهاند یا جانشان را از دست دادهاند.
این امر که افراد اخیرا به دندانپزشک مراجعه کرده باشند بهعنوان نشانهای در نظر گرفته شد که شرکتکننده سلامت دهان خود را حفظ کرده است.
به گزارش ایندیپندنت، متخصصان همچنین امید به زندگی سالم در هر شرکتکننده را هم برآورد کردند؛ معیاری که نشان میدهد فرد چند سال میتواند بدون ناتوانی یا افت جدی سلامت زندگی کند.
از میان ۱۱ هزار و ۸۰ بزرگسال ارزیابیشده، ۱۲ درصد در آغاز بررسی دچار نارسایی دهانی بودند و حدود ۵۰ درصد از آنها در شش ماه گذشته به دندانپزشک مراجعه کرده بودند. افرادی که دچار نارسایی دهانی بودند در مقایسه با کسانی که چنین مشکلی نداشتند در دوره پیگیری، ۲۳ درصد بیشتر احتمال داشت که وضعیت آنها از سلامت به وضعیت ازکارافتادگی تغییر پیدا کند. همچنین شرکتکنندگان دچار نارسایی دهانی، ۳۴ درصد بیشتر احتمال داشت که در مدت زمان پیگیری، جانشان را از دست بدهند.
اگرچه این یافتهها ثابت نمیکنند که مراجعه به دندانپزشک بهطور مستقیم به پیامدهای بهتر سلامت منجر میشود اما این مقاله میگوید که این ارتباط، قوی و در میان گروههای مختلف یکسان است.
این یافتهها نشاندهنده ضرورت سیاستهای سلامت عمومی برای ترویج سلامت دهان است؛ سیاستهایی که میتوانند کیفیت زندگی را بهطور قابل توجهی بهبود بخشند و بار ناتوانی و ازکارافتادگی را در میان سالمندان کاهش دهند.
انتهای پیام
نظرات