به گزارش ایسنا،‌ مهندسان نظامی چین با الهام از طبیعت و مطالعه رفتار پرندگان، هوش مصنوعی را برای کنترل انبوه پهپادها و ربات‌ها به کار گرفته‌اند. در این شیوه پهپادهای دفاعی با الهام از شکار شاهین به شکار هدف‌های آسیب‌پذیر دشمن آموزش می‌بینند و پهپادهای تهاجمی با الهام از کبوترها مانور فرار می‌آموزند.

روزنامه وال استریت ژورنال در گزارشی در این باره مدعی شد: این فناوری‌ها در قالب صدها اختراع ثبت‌شده بخشی از رقابت شدید چین و آمریکا در جنگ سرد هوش مصنوعی و هدف آن ایجاد نیروی رباتیک خودکاری است که بتواند میدان نبرد را با حداقل دخالت انسان تسخیر کند. اگرچه این مسیر پرخطر است.

به نوشته این روزنامه، از یک سو وابستگی به سامانه‌های خودکار ممکن است در شرایط واقعی جنگ با اختلال یا رهگیری دشمن مواجه شود و از سوی دیگر، هوش مصنوعی ممکن است فراتر از درک و کنترل انسان تصمیمات مرگبار بگیرد. تجربه جنگ اوکراین که در آن جنگ الکترونیک کنترل پهپادها را مختل کرد، باعث شد چین به سوی توسعه هرچه بیشتر سامانه‌های تماما خودکار سوق پیدا کند. با این حال، هرگونه اشتباه محاسباتی در این فناوری‌ها می‌تواند به فاجعه‌ای راهبردی تبدیل شود.

تلاش برای تشکیل ارتش رباتیک

این روزنامه در ادامه درباره برنامه سری ارتش‌های جهانی، از جمله آمریکا و چین در به‌کارگیری ابزارهای هوش مصنوعی برای بهبود لجستیک و تحلیل میدان تشریح کرد: نیروهای نظامی جهان، به‌ویژه چین و آمریکا در حال سرمایه‌گذاری گسترده روی هوش مصنوعی پیشرفته و خودآموز برای ایجاد ارتش‌های رباتیک هستند. این فناوری‌ها در مراحل اولیه و محرمانه‌ای قرار دارند اما اسناد مناقصه‌های نظامی چین نشان می‌دهد که ارتش این کشور به دنبال سامانه‌های جنگ شناختی متحرک است که قابلیت تولید محتوای دیپ‌فیک، پهپادهای شناسایی، سگ‌های رباتیک و سلاح‌های صوتی جهت‌دار برای آسیب رساندن به شنوایی را دارند.

به گفته « سم برنسنیک» یکی از محققان اندیشکده مرکز امنیت و فناوری‌های نوظهور در این بار می‌گوید درخواست‌ها اگرچه لزوما به تولید منجر نمی‌شوند اما جهت‌گیری بلندپروازانه پکن را در ادغام هوش مصنوعی با جنگ‌افزارهای خودکار نشان می‌دهند.

رقابت چین و آمریکا در حوزه پرواز دسته‌جمعی پهپادها (سوارم) حداقل به یک دهه قبل بازمی‌گردد و رکوردهای پیاپی در کنترل همزمان ده‌ها پهپاد ثبت شده است. اگرچه نمایش‌های اولیه مبتنی بر پروازهای ازپیش‌برنامه‌ریزی‌شده بود اما امروزه پهپادهای میدان نبرد در اوکراین و غزه بسیار پیشرفته‌تر، چابک‌تر و قادر به ردیابی و انهدام خودکار اهداف هستند. این پیشرفت چشم‌انداز درگیری ارتش‌های رباتیک هوشمند را به واقعیت نزدیک‌تر ساخته است.

به گفته «جاستین بردلی» کارشناس مهندسی هوافضا در دانشگاه کارولینای شمالی که متخصص سامانه‌های خودکار است، چالش اصلی تبدیل الگوریتم‌های نظری الهام‌گرفته از رفتار گروهی حیوانات به سامانه‌های عملیاتی در شرایط واقعی نبرد است.

محدودیت‌های حسگری، وابستگی به ارتباطات رادیویی آسیب‌پذیر در برابر جنگ الکترونیک و دشواری آموزش مدل‌های هوش مصنوعی با داده‌های کافی از موانع اصلی هستند. ادغام بدون مشکل مدل‌های خودآموز هوش مصنوعی با زیرسیستم‌های سنتی با طراحی انسانی نیز نیازمند مهندسی دقیق است تا به گفته بردلی،‌ «اطمینان حاصل شود که این سامانه‌ها در میدان جنگ به‌شکل یکپارچه و مقاوم عمل خواهند کرد.»

الگوبرداری از رفتار حیوانات برای تولید پهپادهای مقرون به صرفه‌ای که قابلیت پرواز دسته‌جمعی دارند

در ادامه این مطلب مطرح شد: شبیه‌سازی شاهین در مقابل کبوتر که توسط پژوهشگران دانشگاه بِیهانگ، یکی از دانشگاه‌های مرتبط با ارتش آزادی‌بخش خلق انجام شده است،‌ از نظر کارشناسان آمریکایی نقاط قوت و ضعف تلاش چین برای دستیابی به هوش جمعی را نشان می‌دهد.

این پژوهش که در یک مقاله علمی و یک درخواست ثبت اختراع شرح داده شده شامل مدل‌سازی پیشرفته‌تری است که نحوه پرواز واقعی پهپادها را منعکس می‌کند. این رویکرد در مقایسه با دیگر مدل‌های الهام‌گرفته از حیوانات قرار می‌‎گیرد که حرکات ساده‌تری را فرض می‌کنند. به نظر بردلی همچون بسیاری از کارهای چین در حوزه هوش گروهی این یک پیشرفت نسبتا جزئی است که بعید است در آمریکا توجه زیادی را جلب کند اما این شبیه‌سازی نشان‌دهنده تمرکز عملی این کشور بر عملیاتی‌سازی واقعی جنگ گروهی است.

سایر کارهای پژوهشگران چینی نیز رویکردی مشابه در پیش گرفته‌اند و با تنظیم الگوریتم‌ها بر اساس رفتار مورچه‌ها، گوسفندان، کایوت‌ها (گرک صحرایی آمریکای شمالی) و نهنگ‌ها در پی افزودن به بهبودهای نظری در توانایی سامانه‌های بدون سرنشین برای همکاری هستند.

پژوهش‌های دانشگاهی و ثبت صدها اختراع در این حوزه، تمرکز عملی چین بر تبدیل نظریه به قابلیت‌های رزمی واقعی را نشان می‌دهد، حتی اگر هر پیشرفت به‌تنهایی انقلابی نباشد. این تلاش‌ها بخشی از راهبرد کلان‌تر پکن برای بهره‌برداری از مزیت تولید انبوه سامانه‌های کوچک و مقرون‌به‌صرفه است.

به گفته «استیسی پتی‌جان» از اعضای ارشد و مدیر برنامه دفاعی مرکز امنیت نوین آمریکا، تفاوت چشمگیر در تعداد اختراعات ثبت‌شده چین با حدود ۹۳۰ مورد و آمریکا با حدود ۶۰ مورد تنها ناشی از نظام تشویق دانشگاهی چین نیست، بلکه نشان‌دهنده تفاوت در رویکردهای دو کشور است.

به گفته او، چین با در دست داشتن بیش از ۸۰ درصد زنجیره تامین جهانی پهپادهای کوچک، به طور منطقی بر توسعه توانایی به کارگیری انبوه این سامانه‌های هوشمند متمرکز شده است. در مقابل، وابستگی آمریکا به قطعات چینی، توسعه یک زرادخانه پهپادی مستقل و امن را برای این کشور دشوار کرده است.

انتهای پیام