در یادداشت سجاد حویزاویان کارشناس امور رسانه در خوزستان که در اختیار ایسنا قرار داده، آمده است:

در این میان، آنچه به صفوف ملت انسجام می‌بخشد، محوریتی است که گرد آن جمع شده‌اند. تنها یک رهبری سیاسی نیست که از آن سخن می‌گویند؛ بلکه تجسم یک ولایتمداری معرفت‌بنیاد است. همان‌گونه که در زیارت نامه‌ای والا آمده: «أشهد أنک لم تهن ولم تنکل». این همان روحیه‌ای است که امروز در کالبد جامعه می‌تپد. رهبر معظم انقلاب اسلامی با اشاره به سرنوشت فرعون‌های تاریخ، فرمودند: «قلدرها و فرعون‌ها در اوج قدرت خود سرنگون شدند». این تنها یک سخن نیست؛ یک تکیه‌گاه فکری و یک پیش‌بینی تاریخ‌ساز است.

مقاومت، اما، تنها در میدان سیاست و امنیت معنا نمی‌یابد. مقاومت در «مسجد» نیز خود را نشان می‌دهد؛ در همان مکانی که می‌گویند قلب و روح ماست. حتی اگر آسیبی ببیند، قابل احیاست و حضور در آن، شکوهی دوچندان می‌یابد. این نگاه، از مکتبی برمی‌خیزد که خانه‌ اولیایش را به آتش کشیدند، اما نام و راهشان جاودانه شد.

در میدان رویارویی، اما، منطق دیگری حاکم است. منطقی که برآمده از تجربه نبردهای قهرمانانه است و به توانمندی‌هایی تکیه دارد که ضامن پاسخ فراگیر و پشیمان‌کننده به هر تعرضی است. پشت این منطق، مردانی ایستاده‌اند که با تقدیم سلامتی خود، استقلال و امنیت پایدار را تضمین کرده‌اند؛ سرمایه‌های راهبردی ملتی که همچون ستون لشکرگاه استوارند.

خانواده‌هایی هستند که با تقدیم چندین شهید، نامه‌ای به تاریخ نوشته‌اند: «فدایی ولایت و اسلام هستیم». آنها چشیده‌اند طعم حکومت اسلام ناب و عدل علوی را و می‌دانند این نظام، دژی مستحکم است. تداوم دشمنی‌ها، برای آن‌ها نشانه حقانیت مسیر انقلاب است.

فتنه، هرچند سنگین، در نهایت به سود جریان الهی تمام می‌شود. خاصیت فتنه‌های دشمنان این است که باطن پلیدشان را عیان می‌کند و این، اتمام حجتی برای همگان است. خون شهیدان به هدر نمی‌رود، بلکه چهره خبیث مستکبران را رسواتر می‌سازد.

و اینجاست که ملت ایران، با تمام وجود، شعاری را از ژرفای جان فریاد می‌زند: «ما همه سرباز توایم خامنه‌ای، گوش به فرمان توایم خامنه‌ای». این، تنها یک شعار نیست؛ بیعت مجددی است با مسیری که برگزیده‌اند. مسیری که در آن، هیچ‌گاه تسلیم نخواهند شد.

انتهای پیام