• یکشنبه / ۱۷ اسفند ۱۴۰۴ / ۱۰:۱۶
  • دسته‌بندی: خانواده
  • کد خبر: 1404121709907

هر جنگی، جنگ علیه کودکان است

هر جنگی، جنگ علیه کودکان است

در حالی که دنیا در آستانه گرامیداشت «روز جهانی حقوق کودک» است، بمباران و ترور در حملات وحشیانه آمریکایی و صهیونی به کشور عزیزمان، زخم‌های دلخراش تازه ای بر پیکر بی دفاعِ نسلی از کودکان در سراسر خاورمیانه و منطقه وارد کرد.

به گزارش ایسنا، امسال روز جهانی حقوق کودک در تاریخ ۹ مارس ۲۰۲۶ (فردا دوشنبه) در حالی گرامی داشته می شود که غم از دست دادن ده ها کودک معصوم و بی دفاع در پی حمله وحشیانه این دو رژیم سفاک به یک مدرسه دخترانه در اولین ساعات آغاز تجاوز آنها به کشور عزیزمان، بر دلِ ایران نشسته است.

کودکان پیش از این نیز بیشترین هزینه را در جنگ‌های سراسر جهان می‌پرداختند و در خاورمیانه همچنین تجاوزات پی در پی از سوی رژیم کودک کش صهیون و متحد جنایتکارش، آمریکا، تنها بحران را عمیق‌تر کرده است به طوری که صدها نفر کشته و هزاران نفر آواره می شوند و میلیون‌ها نفر نیز در ترس زندگی می‌کنند.

هر جنگی، جنگ علیه کودکان است

کودکان در طول عملیات نظامی، بیشترین آسیب ها را می بینند که برخی از آن ها جبران ناپذیر است. کودکان وحشت‌ می کنند و با به صدا درآمدن آژیرها یا لرزش دیوارهای اطرافشان توسط انفجارها، نمی‌توانند بخوابند.

در «میناب»، کودکان در کلاس‌های درس خود جان باختند. همچنین در لبنان، خانواده‌ها در حال ترک منازل خود هستند. در غزه، بسته شدن گذرگاه‌ها ترس از محاصره طولانی مدت و محرومیت را دو چندان کرد.

به گزارش مرکز اطلاع رسانی سازمان «savethechildren»، درگیری فعلی در خاورمیانه و منطقه وسیع‌تر، در پس‌زمینه‌ای از فروپاشی قوانین، هنجارها و نهادهایی که برای محافظت از غیرنظامیان و حمایت از حقوق آسیب‌پذیرترین افراد طراحی شده‌اند، در حال وقوع است. کودکان از جمله ذینفعان مورد نظر این قوانین بشردوستانه و نظام مند هستند. آنها همچنین در صورت شکست این سیستم، آشکارترین قربانیان آن نیز خواهند بود.

صندوق کودکان سازمان ملل متحد (یونیسف) اخیرا در بیانیه‌ای با اشاره به جان باختن حدود ۱۸۰ کودک در حمله ددمنشانه آمریکا و رژیم صهیونیستی به ایران، نسبت به تاثیر مرگبار جنگ بر کودکان ابراز نگرانی کرده است.

در این گزارش تأکید شده که جان باختن کودکان بی دفاع نشان‌دهنده خشونت ویرانگر جنگ علیه غیرنظامیان است و می‌تواند خانواده‌ها را برای نسل‌ها تحت تأثیر قرار دهد. همچنین اعلام شد که بر اثر حملات اخیر متجاوزان به کشورمان، حداقل ۲۰ مدرسه و ۱۰ بیمارستان آسیب دیده‌اند که این موضوع دسترسی کودکان به آموزش و خدمات درمانی را مختل کرده است.

یونیسف از همه طرف‌ها خواسته تا به تعهدات خود در چارچوب حقوق بشردوستانه بین‌المللی عمل کرده و از غیرنظامیان به‌ویژه کودکان و مدارس، محافظت کنند.

در هر درگیری - از اوکراین گرفته تا جمهوری دموکراتیک کنگو - کودکان سنگین‌ترین بار را به دوش می‌کشند. احتمال مرگ کودکان بر اثر جراحات انفجار هفت برابر بیشتر از بزرگسالان است. وقتی گرسنگی شروع می‌شود و سوءتغذیه بروز می‌کند، بدن‌های در حال رشد آنها سریع‌تر تسلیم می‌شوند و بیماری‌های قابل پیشگیری دوران کودکی کشنده می‌شوند. با پایان یافتن خصومت‌ها، آسیب‌ها پایان نمی‌یابند. زخم‌های جنگ در طول زندگی نیز کودکان را همراهی می‌کند.

هر جنگی، جنگ علیه کودکان است

ما ابزارهای لازم برای محافظت از کودکان را داریم. کنوانسیون حقوق کودک، کنوانسیون‌های ژنو و سازوکارهای کودکان و درگیری‌های مسلحانه در قوانین بین‌المللی گنجانده شده‌اند و دقیقاً برای جلوگیری از آنچه اکنون شاهد آن هستیم، وجود دارند. با این حال، بسیاری از مدعیان آزادی، حقوق بشر و انسانیت در مناصب قدرت و خودکامگی و مقابل چشم جهانیان، این قوانین را وقیحانه زیر پا می گذارند و خود را ملزم به هیچ نوع پاسخگویی به مردم دنیا نمی دانند. در حالی که این آدم کشی ها و قانون شکنی های آشکار، همه ملت ها را در معرض تهدید قرار می دهد و این نگرانی برای هر فردی در جهان رخ می دهد که این تجاوزات ممکن است روزی برای کشور او نیز اتفاق بیافتد و کسی هم پاسخگو نباشد. آنچه مسلم است این است که جامعه بین‌المللی گسترده‌تر نیز در تضمین رعایت این قوانین کوتاهی می‌کند.

در درگیری‌های مسلحانه، باید حقوق بین‌الملل بشردوستانه اعمال شود. حقوق بین‌الملل بشردوستانه بر اساس اصول بنیادی بنا شده است که باید تمام تصمیمات نیروهای مسلح را در مورد هدف قرار دادن آنها، تحت تأثیر قرار دهد.

این اصول عبارتند از تمایز، تناسب و ضرورت نظامی و باید تمام اقدامات احتیاطی برای جلوگیری از آسیب‌های حتی تصادفی به غیرنظامیان انجام شود.

اصل تفکیک، طرفین یک درگیری مسلحانه را ملزم می‌کند که همیشه بین اهداف غیرنظامی و اهداف نظامی تمایز قائل شوند.

حملات فقط می‌تواند علیه نظامیان و اهداف نظامی باشد. غیرنظامیان و اهداف غیرنظامی مانند مدارس، بیمارستان‌ها و حمل و نقل عمومی، محافظت می‌شوند و نمی‌توانند مستقیماً هدف قرار گیرند.

همچنین اگر در مورد ماهیت نظامی یا غیرنظامی یک هدف تردیدی وجود داشته باشد، باید فرض شود که غیرنظامی است.

مدارس صرفاً ساختمان نیستند. آنها فضاهای حفاظتی هستند و تخریب آنها می‌تواند باعث جان باختن انسان‌ها و آسیب‌های اجتماعی بلندمدت شود.

کودکان زیر ۱۸ سال نیز تحت قوانین بین‌المللی بشردوستانه از حمایت ویژه برخوردارند. آنها نیز به هیچ بهانه ای نباید هدف قرار گیرند.

هر جنگی، جنگ علیه کودکان است

در سال‌های اخیر، شاهد آن بوده‌ایم که تعدادی از دولت‌های جنایتکار به ویژه رژیم صهیون در غزه با حمله و کشتار کودکان معصوم در سنین مختلف، آشکارا حقوق بین‌الملل و نظم مبتنی بر قوانین را زیر پا گذاشته‌اند و نادیده گرفتن این قوانین، ظلم به بشریت و حقوق انسانی است.

حقوق بین‌الملل دقیقاً به این دلیل اهمیت دارد که می‌توان انحراف از آن را شناسایی، قضاوت و محکوم کرد.

خرابه‌های یک مدرسه دخترانه و تصاویر دلخراش از شهادت این کودکان معصوم و بی‌گناه، سازمان‌های بین‌المللی را نه تنها ملزم می‌کند جدی و غیرمغرضانه قانون شکنان و جنایتکاران را محکوم و مصرانه بازخواست کنند بلکه یادآوری آشکاری باشد از اینکه چرا این قوانین وجود دارد و چرا اصرار بر رعایت آن همچنان ضروری است.

ایالات متحده در گذشته بارها به تأسیسات غیرنظامی حمله کرده و با ادعاهای عجیب، نابخردانه و غیرموجه، این جنایات را گردن نگرفته و خود را از اتهامات مبرا کرده است اما بعدها شواهد و اظهارات بازماندگان نشان داده که افراد بی دفاع و بی گناه را هدف قرار داده و و او که داعیه آزادی خواهی دارد، آشکارا قوانین بین المللی و اصول انسانی و اخلاقیات را زیر پا گذاشته و بسیاری از دولت های به ظاهر پیشرفته و طرفدار حقوق بین الملل نیز عامدانه، چشم خود را بر این حملات تحمیلی، تجاوزات آشکار و جنایات تروریستی بسته اند.

انتهای پیام