مجید کلاهدوزان در گفتوگو با ایسنا با اشاره به اهمیت ارتباط دانشگاه و صنعت بهویژه در دوران پس از جنگ اظهار کرد: متأسفانه دانشگاه و صنعت هر کدام مسیر جداگانهای را طی میکنند. اگر این ارتباط نزدیک شکل بگیرد، نیازهای فناورانه صنعت مشخص شده و دانشگاهها میتوانند تحقیقات و پایاننامههای خود را به سمت نیازسنجی هدایت کنند. تحقق این امر مستلزم تغییر در سیاستهای کلی نظام آموزش عالی است؛ چراکه در بسیاری از موارد، تخصیص امتیاز به فعالیتهای فناورانه برای ارتقای اساتید تنها در حد شعار باقی مانده و همچنان نگاهی سنتی به اعضای هیئت علمی وجود دارد.
وی افزود: از سوی دیگر، صنایع ما ریسکپذیر نیستند و تمایلی به پرداخت هزینههای تحقیق و توسعه یا تعریف پروژههایی با احتمال شکست ندارند. برخی اساتید با ادبیات صنعت بیگانهاند و صنعت نیز منتظر نتیجه قطعی است؛ این مسئله باعث ایجاد یک شکاف عمیق شده است. محققان دانشگاه تولید علم میکنند، درحالیکه صنعت به دنبال فناوری است و تبدیل علم به فناوری به یک مسئله لاینحل در کشور تبدیل شده است.
این استاد دانشگاه با تأکید بر لزوم تقویت مراکز فناوری، پارکهای علم و فناوری و مراکز رشد بیان کرد: در شرایط پس از جنگ، برای بازسازی و ارتقای علمی کشور، این مراکز باید اساتید را بهصورت متمرکز در مقابل صنعت قرار دهند تا نیازها مشخص شود. در این مسیر باید مسائل زیستمحیطی و تکنولوژیهای نوین با سودآوری بالا لحاظ شود تا توان رقابت در بازارهای بینالمللی افزایش یابد.
جوانان؛ نیروی محرکه کشور در انتظار امید و الگوسازی
کلاهدوزان با بیان اینکه جوانان بزرگترین نیروی محرکه کشور هستند، گفت:راهکار رفع ناامیدی در برخی از نسل جوان، الگوسازی، پیادهسازی زمینههای موفقیت، حمایتهای اقتصادی و کسبوکار و بورسیه کردن جوانان است. تعریف پروژههای کوتاهمدت صنعتی با حمایت اساتید میتواند انگیزه انجام کارهای بزرگتر را در دانشجویان بیدار کند و گامی مثبت در دوران بازسازی باشد.
وی بر لزوم تشکیل هابهای منطقهای تأکید کرد و ادامه داد: همافزایی منطقهای میان صنعت و دانشگاه یا دانشگاه با دانشگاه، موجب کاهش هزینههای رفتوآمد و جلوگیری از فعالیتهای جزیرهای میشود. ایجاد بانکهای اطلاعاتی مشترک از امکانات صنعتی و دانشگاهی، بدون بروکراسی اداری و با دسترسی سریع، میتواند راندمان پیشرفت مناطق صنعتی را بهشدت افزایش دهد.
عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهرضا خاطرنشان کرد: اگرچه وابستگی به خارج نامطلوب است، اما برای پیشرفت در سطح جهانی نمیتوان جزیرهای عمل کرد. هیچ کشوری نمیتواند در تمام زمینهها هایتک باشد. ارتباطات مؤثر بینالمللی باعث افزایش تخصص دانشمندان و صنعتگران ما میشود و همین تخصص در زمان بحران به کار میآید. فاصله تکنولوژیک ما با دنیا نوسان دارد، اما هرگز به صفر نمیرسد. باید ارتباطات فناوری و تکنولوژی خود را گسترش دهیم و نیروهای متخصص آشنا با دانش روز تربیت کنیم.
رسالت اساتید و باتجربهها در دوران بحران
کلاهدوزان با اشاره به وظیفه سنگین نخبگان در دورانهای مختلف از جمله در شرایط جنگ و بحران اظهار کرد: وظیفه افراد باتجربه این است که در کنار جوانان قرار گیرند و امید، دانش و انگیزه آنها را ارتقا دهند. اگر اساتید در کلاس درس تنها مشکلات جامعه را تکرار کنند، پیشرفتی حاصل نمیشود؛ بلکه باید راهکارهای واقعی ارائه دهند و با دانشجویان گفتمان صمیمانه برقرار کنند.
وی در پایان تأکید کرد: بزرگترهای علم و صنعت باید تکیهگاه و الگوی جوانان باشند. حضور اساتید دلسوز، ایجاد دفاتر صنعت در دانشگاهها و استفاده از نیروی جوان برای حل مشکلات صنعت، راهکارهای عملی و مؤثری است که میتواند چرخه سازندگی کشور را در این بحرانها به حرکت درآورد.
انتهای پیام
