• سه‌شنبه / ۱۵ اردیبهشت ۱۴۰۵ / ۱۳:۱۲
  • دسته‌بندی: رسانه دیگر
  • کد مطلب: 1405021508513
  • منبع : مطبوعات

آموزش مجازی؛ خستگی خانواده‌ها و دغدغه‌ کلاس‌های آنلاین

آموزش مجازی؛ خستگی خانواده‌ها و دغدغه‌ کلاس‌های آنلاین

کلاس‌های مجازی مدارس چه آورده‌ای برای دانش آموزان داشته است؟ آیا خانواده‌ها از برگزاری کلاس‌ها و کیفیت آموزش راضی هستند؟

به گزارش ایسنا، سایت خبری تابناک در گزارشی در این خصوص نوشت:

از یک سو، بسیاری از خانواده‌ها از آموزش مجازی خسته شده‌اند و به دلیل کیفیت پایین دوره‌های مجازی، خواهان بازگشایی مدارس هستند. از سوی دیگر، با توجه به شرایط کشور، وزارت آموزش‌وپرورش تأکید می‌کند که این تصمیم در حال حاضر امکان‌پذیر نیست. در این میان نظارت بر کلاسهای مجازی یک ضرورت است.

علیرضا کاظمی، وزیر آموزش‌وپرورش، گفته است: «در نگاه اول شاید اینگونه به نظر برسد که می‌توان مدارس را باز کرد، اما بازگشایی مدارس یک تصمیم ملی است و امنیت و سلامت دانش‌آموزان خط قرمز ماست.»

از زمان جنگ رمضان، بیشتر مدارس کشور به صورت مجازی و از طریق سامانه «شاد» به فعالیت خود ادامه داده‌اند. آموزش‌وپرورش اعلام کرده که فعلاً وضعیت مجازی ماندگار است، اما بخش قابل توجهی از خانواده‌ها معتقدند کیفیت آموزش آنلاین به شدت پایین آمده و بچه‌ها از درس بازمانده‌اند.

وزارت آموزش‌وپرورش اما می‌گوید که بازگشایی مدارس تابع سیاست‌گذاری کلان کشور است. کاظمی تأکید کرده: «به محض عادی شدن شرایط، حتی اگر یک روز از سال تحصیلی باقی مانده باشد، مدارس را حضوری می‌کنیم.»

کلاس مجازی که کلاس نیست

نکته مهم‌تر اما جایی است که برخی مدارس و معلمان، آموزش مجازی را جدی نمی‌گیرند. خانواده‌ها در تماس با تابناک گزارش داده‌اند که در بسیاری از موارد، معلم فقط یک فیلم ضبط‌ شده برای دانش‌آموزان ارسال می‌کند و بس. نتیجه این روند، افت شدید کیفیت یادگیری و آسیب جدی به نسل دانش‌آموز است.

بررسی‌های میدانی نشان می‌دهد تنها معدودی از مدارس در تهران و شهرستان‌ها هستند که با نظارت دقیق مدیریت، کلاس‌های آنلاین تعاملی و گفت‌وگو محور برگزار می‌کنند.

آیسان، یکی از دانش‌آموزان ساکن حوالی میدان منیریه تهران، روایتی متفاوت دارد. او می‌گوید: «در مدرسه ما، با مجازی شدن کلاس‌ها، نظارت خیلی بیشتر شده و درس‌ها دقیق‌تر برگزار می‌شود.» خانواده آیسان هم از وضعیت رضایت کامل دارند.

اما در مقابل، خیلی از دانش‌آموزان و خانواده‌ها از این شرایط ناراضی‌اند. پارسا، یکی از این دانش‌آموزان، با طعنه می‌گوید: «می‌ریم یه حضوری می‌زنیم، بعد می‌خوابیم تا زنگ بعد دوباره همین اتفاق بیفتد.»

حداقل انتظار: نظارت، برخورد و شفافیت

در چنین شرایطی، کم‌ترین خواسته خانواده‌ها از آموزش‌وپرورش، نظارت جدی بر فرآیند آموزش مجازی و برخورد با معلمان و مدارس کوتاهی‌کننده است. ضمن اینکه سامانه «شاد» هم با اختلالات متعدد در ارائه دروس مواجه است و برخی مدارس ناچارند از سامانه‌های دیگر استفاده کنند.

علاوه بر این، ابهام درباره نحوه برگزاری امتحانات، شیوه جدید کنکور و زمان دقیق آن، سردرگمی را دوچندان کرده است. کارشناسان آموزشی معتقدند آموزش‌وپرورش باید به طور شفاف اعلام کند که نظارت بر مدارس و دوره‌های مجازی چگونه انجام می‌شود و مکانیسم پیگیری تخلفات چیست.

در شرایط کنونی، تداوم آموزش مجازیِ بی‌کیفیت و بدون نظارت کافی، آسیب‌های جبران‌ناپذیری به دانش‌آموزان وارد می‌کند. افت شدید یادگیری و انباشتگی عقب‌ماندگی تحصیلی، اصلی‌ترین پیامد این وضعیت است؛ چراکه جایگزینی کلاس تعاملی با ارسال فیلم‌های ضبط‌شده یا حضور صرفاً نمادین، توانایی حل مسئله و تفکر انتقادی دانش‌آموزان را تضعیف می‌کند. این آسیب‌ها در دانش‌آموزان کم‌برخوردار که به تجهیزات مناسب یا اینترنت پایدار دسترسی ندارند، عمیق‌تر است و شکاف آموزشی و عدالت آموزشی را تشدید می‌کند.

علاوه بر این در بلندمدت، عدم نظارت مدرسه بر فرایند یادگیری، بی‌انگیزگی، تقلب، افت نمرات و چه بسا ترک تحصیل را در پی دارد. جمع این عوامل، نسلی را رقم می‌زند که از نظر علمی، روانی و مهارتی با عقب ماندگی قابل توجهی مواجه خواهد شد.

انتهای پیام