به گزارش ایسنا، سیل ناشی از این طوفان و بارندگی‌ بی‌سابقه جان بیش از ۲۳۰ نفر را گرفت.

پس از آن مدل‌های هواشناسی پیش‌بینی کردند که طوفانی بزرگ در راه است اما نتوانستند دقیقا مشخص کنند باران‌های سنگین کجا و چه زمانی فرود می‌آیند.

اکنون یک مطالعه نشان داده است یکی از دلایلی که پیش‌بینی بارندگی را بسیار دشوار می‌کند این است که مدل‌های اقلیمی، تغییرات در الگوهای باد در مقیاس بزرگ مانند «جت استریم» که مسیرهای طوفان و توزیع بارندگی را کنترل می‌کنند، دست‌کم می‌گیرند.

در این مطالعه «لی گو»، از دانشگاه آکسفورد و همکارانش الگوهای بارندگی زمستانی را در سراسر نیمکره شمالی از سال ۱۹۵۰ تا ۲۰۲۲ تجزیه و تحلیل کردند و تأثیر «جو گرم‌تر» و الگوهای گردش جوی در حال تغییر را بررسی کردند.

یافته‌های آنها که در مجله Nature منتشر شده است، نشان می‌دهد مدل‌های اقلیمی به طور دقیق تأثیر جو گرم‌تر که رطوبت بیشتری را در خود جای داده است، ثبت می‌کنند اما هنوز در نشان دادن تغییر در الگوهای گردش جوی ناشی از انتشار گازهای گلخانه‌ای که حاصل فعالیت‌های انسانی است و در نهایت تعیین می‌کند باران کجا می‌بارد، مشکل دارند.

به گزارش گاردین، این مطالعه نشان می‌دهد بهبود توانایی تفکیک تغییرات طبیعی در الگوهای باد از بحران اقلیمی ناشی از فعالیت‌های انسانی، برای بهبود پیش‌بینی‌های بارندگی منطقه‌ای و ارائه هشدارهای اولیه در مورد رویدادهای شدید ضروری است و به جلوگیری از وقوع مجدد فجایعی مانند والنسیا کمک می‌کند.

انتهای پیام