حمیدرضا محمودی قوژدی، در گفت و گو با ایسنا به ارتباط عمیق بین درخت انگور و هویت معماری منطقه و زندگی روزمره مردم اشاره کرد و گفت: درخت انگور پیوند دیرینهای با معماری و زندگی مردم این منطقه دارد.
وی بیان کرد: هدف ما از این فراخوان محیطزیستی، بازگرداندن اصالت معماری به خانههای تاریخی و جلب مشارکت محلی در حفاظت از میراث است.
رئیس اداره میراث فرهنگی، گردشگری و صنایعدستی شهرستان گناباد با اشاره به اینکه این ابتکار به گونهای طراحی شده است که در سطح بینالمللی نیز طنینانداز شود، بر اهمیت پروژههای جامعهمحور تأکید و خاطرنشان کرد: سازمانهای جهانی مانند سازمان جهانی گردشگری (UNWTO) توجه ویژهای به گردشگری مبتنی بر جامعه دارند.
وی افزود: حضور این نهالها در حیاط خانههای تاریخی نه تنها به ارتقای چشمانداز تاریخی کمک میکند، بلکه پیامی روشن از میراث زنده ریاب به ناظران بینالمللی مخابره خواهد کرد.
محمودی قوژدی با بیان اینکه این رویداد با مشارکت فعال ساکنان بافت تاریخی همراه است و گامی مهم در مسیر حفاظت از میراث فرهنگی محسوب میشود، گفت: این رویداد مقدمهای برای اقدامات بزرگتر جهت ثبت جهانی این روستای ارزشمند است.
وی خاطرنشان کرد: روستای ریاب دارای تاریخی مکتوب با قدمتی بیش از ۱۰۰۰ سال است و به عنوان یکی از قدیمیترین روستاهای گلی ایران شناخته میشود. سبک معماری منحصربه فرد، سنتهای فرهنگی پایدار و پیوند عمیق با زمین، همگی عناصری هستند که پروژه فعلی به دنبال تقویت و تجلیل از آنهاست.
رئیس اداره میراث فرهنگی، گردشگری و صنایعدستی شهرستان گناباد افزود: توزیع این تعداد نهال انگور، یک استراتژی برای ادغام عناصر زنده در بافت تاریخی روستا است. انگور که به طور سنتی در این منطقه کشت میشده، جایگاه ویژهای در فرهنگ و اقتصاد محلی دارد.
وی گفت: بازگرداندن این درختان به حیاطها و باغهای خانههای سنتی، نه تنها منظره را زیبا میبخشد، بلکه ساکنان را با شیوههای کشاورزی اجدادی و ارزش ذاتی محیط زندگیشان دوباره پیوند میدهد.
محمودی قوژدی بر معماری اصیل و مشارکت محلی تأکید و این اقدام را رویکردی مدرن در مدیریت میراث دانست و اظهار کرد: این رویکرد نقش حیاتی جامعه را در حفاظت و ترویج موفقیتآمیز سایتهای فرهنگی به رسمیت میشناسد.
وی بیان کرد: با درگیر کردن مستقیم ساکنان روستای ریاب در فرآیند کاشت، قصد داریم حس مالکیت و مسئولیتپذیری را در آنها تقویت و اطمینان حاصل کند که میراث ریاب نه تنها به عنوان یک بنای تاریخی ثابت، بلکه یک موجودیت زنده، حفظ و نگهداری میشود.
محمودی قوژدی، با اشاره به هدف نهایی این اقدامات، اظهار کرد: آمادهسازی ریاب برای نامزدی میراث جهانی هدف نهایی ماست. این فرآیند نیازمند رعایت استانداردهای دقیق بینالمللی و نشان دادن تعهد قوی به حفاظت، گردشگری پایدار و مشارکت جامعه است.
وی افزود: ابتکار کاشت تاک، نمایشی ملموس از این تعهدات است و تعهد ریاب به حفظ شخصیت و یکپارچگی تاریخی خود را برای نسلهای آینده و جامعه جهانی به نمایش میگذارد. کاشت این نهالها نمادی از تعهد ریاب به احیای گذشته، تعامل با حال و آینده امیدوارکنندهاش به عنوان یک میراث زنده جهانی است.
انتهای پیام
