علیرضا طهماسبی در گفتوگو با ایسنا با اشاره به شرایط دشوار تامین منابع آبی و ضرورت حرکت بخش کشاورزی به سمت بهرهوری بیشتر اظهار کرد: توسعه سیستمهای نوین آبیاری و اجرای پروژههای افزایش بهرهوری آب در بخش کشاورزی، علیرغم محدودیتها و مشکلات ناشی از تامین نشدن برق مورد نیاز، با جدیت در حال پیگیری است و روند اجرای این طرحها در شهرستان متوقف نشده است.
وی افزود: در شرایطی که بحران کمآبی و افت منابع آب زیرزمینی به یکی از مهمترین چالشهای کشور تبدیل شده، توسعه زیرساختهای نوین آبیاری دیگر یک انتخاب نیست، بلکه ضرورتی اجتنابناپذیر برای حفظ تولید، تامین امنیت غذایی و پایداری فعالیتهای کشاورزی به شمار میرود.
طهماسبی با اشاره به بازدید میدانی مدیران و کارشناسان فنی جهاد کشاورزی از پروژههای عمرانی و آبیاری در حال اجرا و بهرهبرداری در بخش مرکزی ساوه گفت: در این بازدید، روند اجرای پروژههای احداث کانالهای آبیاری بتنی درجه سه و چهار، همچنین سامانههای آبیاری موضعی شامل روشهای قطرهای و تیپ مورد ارزیابی قرار گرفت و وضعیت پیشرفت فیزیکی طرحها بررسی شد.
وی ادامه داد: اجرای شبکههای آبیاری اراضی پاییندست سد الغدیر از جمله مهمترین پروژههای زیرساختی بخش کشاورزی شهرستان ساوه است که با استفاده از اعتبارات ملی در حال اجراست و نقش تعیینکنندهای در مدیریت مصرف آب و استفاده بهینه از منابع آب سطحی دارد.
مدیر جهاد کشاورزی ساوه با بیان اینکه شبکههای درجه سه و چهار به عنوان حلقه نهایی انتقال آب به مزارع و باغات شناخته میشوند، تصریح کرد: از مجموع ۳۰۰ کیلومتر شبکه پیشبینیشده در این طرح، تاکنون بیش از ۱۵۰ کیلومتر احداث و تکمیل شده و عملیات اجرایی سایر بخشها نیز با جدیت ادامه دارد.
وی خاطرنشان کرد: تکمیل این شبکهها علاوه بر کاهش تلفات انتقال آب، موجب توزیع عادلانهتر منابع آبی، افزایش راندمان آبیاری و کاهش فشار بر سفرههای آب زیرزمینی خواهد شد؛ موضوعی که برای مناطق کشاورزی کمآب همچون ساوه از اهمیت ویژهای برخوردار است.
طهماسبی همچنین از رشد سطح اراضی مجهز به سامانههای نوین آبیاری در شهرستان خبر داد و گفت: تا دو سال گذشته سطح اجرای آبیاری نوین در ساوه حدود ۱۵ هزار هکتار بود اما این میزان امسال به ۱۷ هزار هکتار رسیده است.
وی افزود: افزایش استقبال کشاورزان از اجرای روشهای مدرن آبیاری، ناشی از درک ضرورت مدیریت مصرف آب و تاثیر مستقیم این سامانهها بر حفظ تولید و کاهش هزینههای بهرهبرداری است؛ چراکه امروز بهرهوری آب و پایداری تولید برای کشاورزان به یک مسئله حیاتی تبدیل شده است.
مدیر جهاد کشاورزی ساوه با اشاره به مزایای اجرای سامانههای آبیاری موضعی اظهار کرد: استفاده از روشهای نوین آبیاری علاوه بر کاهش چشمگیر هدررفت آب، موجب افزایش راندمان تولید، بهبود کیفیت محصولات و ارتقای درآمد بهرهبرداران میشود و در برخی موارد بهرهوری مصرف آب را تا سه برابر افزایش میدهد.
وی ادامه داد: در روشهای سنتی، بخش قابل توجهی از آب در مسیر انتقال یا هنگام آبیاری هدر میرود اما در سامانههای نوین، آب به صورت هدفمند و کنترلشده در اختیار ریشه گیاه قرار میگیرد و همین موضوع نقش بسیار مهمی در کاهش مصرف و افزایش راندمان دارد.
طهماسبی با بیان اینکه بسیاری از کشاورزان ساوه استقبال مطلوبی از این طرحها داشتهاند، تصریح کرد: تعداد زیادی از بهرهبرداران، در صورت برخورداری از توان مالی و فراهم بودن زیرساختهای لازم، به سرعت در حال جایگزینی شیوههای سنتی با سیستمهای مدرن آبیاری هستند و این روند در سالهای اخیر شتاب بیشتری گرفته است.
وی در عین حال، مهمترین مانع توسعه این سامانهها را مشکل تامین برق عنوان کرد و گفت: امروز کشاورزان زیادی سامانههای آبیاری نوین را اجرا کردهاند اما در تامین برق مورد نیاز این سیستمها با مشکل مواجه هستند و همین مسئله روند بهرهبرداری کامل از ظرفیتهای ایجادشده را با چالش روبهرو کرده است.
مدیر جهاد کشاورزی ساوه افزود: تامین پایدار برق برای چاهها و سامانههای نوین آبیاری، مطالبه اصلی کشاورزان منطقه است؛ چراکه بدون وجود زیرساخت برق، امکان استفاده موثر از تجهیزات و تاسیسات جدید وجود ندارد و بخشی از سرمایهگذاریهای انجامشده عملاً بلااستفاده میماند.
وی تاکید کرد: بهترین حمایتی که دولت میتواند از بخش کشاورزی و توسعه آبیاری نوین داشته باشد، تامین برق پایدار مورد نیاز این سامانههاست؛ اقدامی که علاوه بر کاهش مصرف سوخت و هزینههای تولید، زمینه افزایش بهرهوری، حفظ منابع آبی و ترغیب بیشتر کشاورزان به استفاده از فناوریهای نوین را فراهم میکند.
طهماسبی در پایان با تاکید بر ضرورت همافزایی دستگاههای متولی برای حل مشکلات زیرساختی بخش کشاورزی گفت: تداوم توسعه آبیاری نوین در ساوه میتواند الگویی موثر برای مدیریت مصرف آب در مناطق کمآب کشور باشد، اما تحقق کامل اهداف این طرحها نیازمند حمایت جدی دولت در حوزه تامین انرژی، تامین اعتبارات و تسهیل دسترسی کشاورزان به زیرساختهای مورد نیاز است.
انتهای پیام
