به گزارش ایسنا، «برد کوپر» رئیس فرماندهی مرکزی ایالات متحده موسوم به سنتکام و فرمانده ارشد عملیاتی در جنگ متجاوزانه علیه ایران، بهتازگی در کمیته سنا شهادتی داد که به حقیقت و واقعیت توهین کرد.
او ادعا کرد که جدا از تخریب یک مدرسه ایرانی، از هیچ حادثه تلفات غیرنظامی در ایران مطلع نبوده است! کوپر همچنین مدعی شد که جلوگیری از مرگ غیرنظامیان موضوعی است که «من به آن علاقه دارم!» به ادعای او، فرماندهی سنتکام سابقه تقریبا «بینقصی» در جلوگیری از چنین آسیبی برای غیرنظامیان در تهاجمی دارد که شامل بیش از ۱۳۶۰۰ حمله بوده است.
به نوشته نشنال اینترست، این ادعا به شدت با حقایق مربوط به جنگ علیه ایران که سازمانهای حقوق بشری گردآوری کرده و رسانههای خبری گزارش دادهاند، در تضاد است.
«ایر وارز» (Airwars)، یک سازمان بریتانیایی که تلفات غیرنظامیان در جنگها را بررسی میکند، تاکنون حداقل ۳۰۰ حمله علیه ایران را ثبت کرده که شامل تلفات غیرنظامیان بوده است. تا اوایل آوریل، خبرگزاری فعالان حقوق بشر، ۱۷۰۱ کشته غیرنظامی در ایران، از جمله حداقل ۲۵۴ کودک را شمارش کرده بود.
علاوه بر این، روزنامه نیویورکتایمز به طور مستقل خسارت به ۲۲ مدرسه و ۱۷ مرکز درمانی در ایران را بررسی و تأیید کرد که تنها بخش کوچکی از ۷۶۳ مدرسه و ۳۱۶ مرکز درمانی است که جمعیت هلال احمر ایران گزارش میدهد در طول جنگ متجاوزانه اخیر که از نهم اسفند آغاز شد، آسیب دیده یا تخریب شدهاند.
برد کوپر در پاسخ به سوالی در مورد گزارش نیویورکتایمز مدعی شد، «هیچ نشانهای از این موضوع وجود ندارد»، اما اذعان کرد که فرماندهی او هیچ یک از مواردی را که تایمز یا سازمانهای حقوق بشری مستند کردهاند، بررسی نکرده است.
ارتش ایالات متحده حتی مسئولیت حمله به مدرسه ابتدایی شجره طیبه در میناب، در روز اول جنگ علیه ایران را که منجر به شهادت ۱۵۶ غیرنظامی، از جمله ۱۲۰ کودک شد، نپذیرفته است. با گذشت چند ماه از این حمله جنایتکارانه، نه سنتکام و نه پنتاگون هیچ یافتهای در مورد این حمله مرگبار منتشر نکردهاند، اگرچه همانطور که «ویلیام مکریون» فرمانده سابق فرماندهی عملیات ویژه ایالات متحده اظهار داشته است، «از همان ابتدا کاملا مشخص بود که ما مسئول هستیم.»
نشریه نشنال اینترست در ادامه تاکید کرد، رفتار گستاخانهای که کوپر از خود نشان میدهد، بیانگر یکی از ابعاد چگونگی تحت فشار قرار دادن به اصطلاح حرفهایگری و استانداردهای ظاهری ارتش ایالات متحده توسط دولت «دونالد ترامپ» رئیسجمهور آمریکاست.
این نشریه آمریکایی مینویسد، شاید برای یک فرمانده صحنه نبرد، تعجبآور نباشد که بخشهای زشتتر جنگ تجاوزکارانهای را که روسای سیاسی خودش آغاز کردهاند، بپوشاند، اما نادیده گرفتن رنج غیرنظامیان فراتر از این است و به نگرشهای گستردهتر همان روسای جمهور مربوط میشود.
«پیت هگست» وزیر جنگ نیز بیاعتنایی به قوانینی که از غیرنظامیان محافظت میکنند را به یک ویژگی شخصی تبدیل کرده است. او برنامه کاهش و واکنش به آسیب غیرنظامیان (CHMR) را که از نظر قانونی اجباری است و در دولت «جو بایدن» آغاز شد، از بین برده است. در واقع، او نگرش خود را در مورد این مسائل با اعلام این جمله خلاصه کرده است که «من به قوانین بینالمللی نیازی ندارم!»
به نوشته نشنال اینترست، این رویکرد هزینههای متعددی دارد؛ حمایتی را که قوانین بینالمللی به طور گسترده برای آمریکاییها، چه نظامی و چه غیرنظامی فراهم کرده است، از بین میبرد، تصویری غیرانسانی از ایالات متحده را به جامعه بینالمللی ارائه میدهد و طرز فکر افسران آمریکایی را که وظیفه آنها در نهایت محافظت از جان انسانهاست تا پایان دادن به آنها، وحشیانه جلوه میدهد.
این رویکرد همچنین توانایی ارتش ایالات متحده را در انجام مأموریتهایش که بسیاری از آنها مثلا سعی در تأثیرگذاری بر مردم دارند، مختل میکند که در رابطه با جنگ علیه ایران نیز صادق بوده است. دلیل اصلی شکست هدف اولیه جنگطلبی ترامپ مبنی بر تحریک اعتراضات مردمی که منجر به سقوط حکومت شود، این است که غیرنظامیان ایرانی این جنگ را علیه خود میدانند و به قتل رساندن غیرنظامیان و تخریب مدارس و بیمارستانهای آنها، این باور را تقویت میکند.
این نگرش، شاید همان رفتار کوپر باشد که در حضور خود در کمیته سنا، دروغگویی به سبک ترامپ را به نمایش گذاشت: «بیان یک داستان دروغین در مواجهه با شواهد آشکار خلاف آن، مشابه آنچه ترامپ در مورد افزایش قیمت بنزین گفته است.»
رسانه آمریکایی خاطرنشان کرد: «چنین رفتاری هزینه دیگری نیز در پی دارد؛ کاهش اعتبار ارتش آمریکا در نظر مخاطبان داخلی و خارجی. این امر میتواند منعکسکننده نفوذ غیرمستقیم اسرائیل نیز باشد که شریک ترامپ در آغاز جنگ علیه ایران بود. این در حالی است که ارتش اسرائیل سعی دارد خود را مثلا بهعنوان «اخلاقیترین ارتش جهان» معرفی کند اما در عمل، چنان بیتوجهی به تلفات و رنج غیرنظامیان نشان میدهد که سازمان ملل متحد میتواند حداقل یکی از عملیاتهای آن را نسلکشی بنامد.»
ارتش ایالات متحده در گذشته نیز به دفعات رفتارهای غیرقانونی، غیراخلاقی و غیرحرفهای داشته است که در یک مورد افراطی توسط «قتل عام متی لای» در سال ۱۹۶۸ در ویتنام نشان داده شد که در آن، در روستایی در جنوب ویتنام بیش از ۵۰۰ نفر از جمله کودکان و زنان جوان سلاخی شدند.
به گزارش ایسنا، ارتش آمریکا در طول اشغال عراق و افغانستان هم بارها مرتکب جنایاتی علیه غیرنظامیان شده است. بمباران مناطق مسکونی، حملات هوایی نادرست، بازداشت و شکنجه بدون محاکمه، حملات پهپادی در روستاها و استفاده از مینهای کنار جاده، نمونههایی از این اقداماتاند. در عراق، بمباران «فلوجه» در سال ۲۰۰۴ باعث کشته شدن صدها غیرنظامی شد. در افغانستان، حملات هوایی در استانهای هلمند و ننگرهار تلفات گسترده غیرنظامیان داشت. شکنجه زندانیان در زندان «ابوغریب» نیز فاش شد و توجه جهانی را جلب کرد. این اقدامات باعث اعتراضات داخلی و بینالمللی شد و نقض حقوق بشر محسوب میشوند. با این حال، ارتش متجاوز ایالات متحده هر بار از زیر بار مسوولیت شانه خالی کرده است.
انتهای پیام
