دکتر سهیلا مرادی بیدهندی در گفت‌وگو با ایسنا درباره اثربخشی جشنواره امیرکبیر در ایجاد پیوند بین دانشگاه و صنعت، گفت: جشنواره امیرکبیر از ابتدای کار تاکنون روندی اثرگذار و قابل‌توجه داشته است و این موضوع بیانگر برخورداری جشنواره از یک پشتوانه قوی فکری است.

وی افزود: این جشنواره موفق شده است کار را در عرصه دانشگاه و صنعت به سطحی برساند که ضمن تقویت ارتباطات، دانشجو بتواند در صنعت به حل موارد پیشنهادی بپردازد.

مرادی بیدهندی در ادامه عنوان کرد: در چند سال اخیر بر استفاده از نیروهای جوان و ایده‌های برتر تأکیدات بسیاری شده است. در این راستا، دانشگاه به‌عنوان مهد پرورش علم همواره بر این عقیده بوده و تلاش کرده است تا نیروی تازه‌نفس در اختیار صنعت و جامعه قرار دهد تا در مسیر شکوفایی، تولید و صنعت از توان آن‌ها استفاده شود.

وی با اشاره به تجربیات دوره‌های قبلی برگزاری جشنواره امیرکبیر، بیان کرد: وقتی رویکرد دانشگاه پرورش و تربیت نیروی خلاق و تازه‌نفس است، این انتظار را دارد که در مالکیت فکری پایان‌نامه سهیم باشد. در مقابل، صنعت ضمن قدردانی از عملکرد دانشگاه‌ها، بر این باور است که پروژه یا طرحی که به دانشجو تحت عنوان پایان‌نامه داده می‌شود متعلق به صنعت است و با توجه به امکانات و بسترهایی که برای دانشجویان و صاحبان طرح و ایده فراهم کرده، حق دارد زمانی که پژوهش به مرحله عمل می‌رسد، صاحب مالکیت فکری آن باشد. از این رو نمی‌تواند بپذیرد که در این مالکیت با دانشگاه شریک باشد، اگرچه مالکیت معنوی با چاپ مقاله به دانشگاه داده شده است.

معاون تحقیقات و فناوری مؤسسه واکسن و سرم‌سازی رازی اظهار کرد: با توجه به انتظاراتی که صنعت و دانشگاه از نتایج جشنواره امیرکبیر برای پایان‌نامه‌های دانشجویی دارند، این پرسش مطرح می‌شود که جشنواره چگونه این چالش‌ها را حل خواهد کرد.

وی ادامه داد: به هر حال هر یک از دو حوزه دانشگاه و صنعت خود را اول می‌دانند و می‌خواهند در فعالیت‌های پژوهشی و رنکینگ‌ها در رأس قرار بگیرند.

مرادی بیدهندی تصریح کرد: تمامی این موارد باعث می‌شود همراهی مناسبی شکل نگیرد و در شرایطی که این دو بخش می‌توانند در امتیازها سهیم باشند، چالش‌هایی به وجود آید.

وی خاطرنشان کرد: در مجموع می‌توان گفت جشنواره امیرکبیر بر پایه و سیستم خوبی بنیان گذاشته شده است، اما به شرط آنکه در ادامه مسیر رشد خود، سازوکارها و آیین‌نامه‌های اصولی‌تر و دقیق‌تری با توجه به تجربیات دوره‌های قبل برای آن تدوین شود.

وی خاطرنشان کرد: درباره حل برخی مشکلات و ایجاد سازوکارهای جدید برای جشنواره در سال‌های گذشته صحبت‌های زیادی شده، اما به نظر می‌رسد کمتر عملیاتی شده‌اند.

معاون تحقیقات و فناوری مؤسسه واکسن و سرم‌سازی رازی افزود: ممکن است برخی صنایع خصوصی با استفاده از توان دانشگاه و جذب دانشجو، بخشی از مشکلات خود را حل کنند؛ کما اینکه در دوره‌های قبل شاهد استقبال صنایع خصوصی از جشنواره بودیم و آن‌ها منتظر بودند نیرویی تازه‌نفس بخشی از کارشان را پیش ببرد.

وی در ادامه مطرح کرد: در حوزه فرآورده‌های بیولوژیک و دارویی شرایط کمی متفاوت است و با احتیاط بیشتری در این عرصه قدم برداشته می‌شود. با این وجود، با توجه به اهمیت جشنواره و ارزشمند بودن نتایج آن، مؤسسه رازی دانشجویان مقطع کارشناسی‌ارشد خود را از طریق وزارت بهداشت جذب می‌کند و در این فرایند، دانشجو از ابتدا وابسته به مؤسسه بوده و از تعهدات و الزامات آن آگاه است.

وی در خصوص تدوین سازوکارها و آیین‌نامه‌های بیشتر گفت: دیده‌شدن صنعت و دانشگاه هرکدام به‌صورت مجزا باید در جشنواره لحاظ شود. زمانی که ایده معرفی می‌شود، تجهیزات و بستر اجرا از سوی صنعت فراهم است و انتظار دارد در این فرایند دیده شود، اما دانشگاه نیز با آورده خود که دانشجو و مقاله است، همین انتظار را دارد و حاضر نیست از آن چشم‌پوشی کند.

مرادی ادامه داد: دانشگاه‌ها با توجه به اینکه طرح، پروژه یا ایده متعلق به صنعت است و دانشجو با این عناوین پایان‌نامه خود را انجام می‌دهد، خواستار آن هستند که صنعت استاد راهنمای دوم یا استاد مشاور معرفی کند و بخشی از کار پایان‌نامه در صنعت انجام شود.

وی در پایان تأکید کرد: با وجود این چالش‌ها، در مسیر برگزاری جشنواره تاکنون خللی ایجاد نشده است. به‌عنوان نماینده صنعت معتقدیم تا زمانی که دانشجو وارد عرصه صنعت نشود، تجربه کسب نخواهد کرد و بدون این تجربه، در آینده قادر به پذیرش مسئولیت‌های بزرگ نخواهد بود. جشنواره امیرکبیر به‌دنبال آن است که دانشگاه از پروژه و مقاله‌محوری فاصله گرفته و به سمت عملکردی و عملیاتی‌شدن ایده‌ها حرکت کند؛ مسیری که بستری برای رشد فراهم کرده و به شناسایی برترین‌ها برای کمک به صنعت منجر می‌شود.

انتهای پیام