دکتر امین شریفی، در گفت‌وگو با ایسنا، اظهار کرد: اصول تغذیه سالم در رمضان مشابه سایر ایام سال یعنی مصرف متناسب و متعادل از تمام گروه‌های غذایی به‌اندازه نیاز بدن است؛ نیاز بدن نیز در ساده‌ترین حالت بر اساس وزن متعادل فرد تعیین می‌شود.

 وی با بیان اینکه از نظر نوع و مقدار غذا تفاوتی وجود ندارد؛ تفاوت اصلی در جابه‌جایی وعده‌هاست، تأکید کرد: پرهیز از پرخوری در سحر و تقسیم افطار به حداقل دو وعده ضروری است، منظور از وعده لزوماً غذای گرم نیست؛ حتی یک میوه یا یک لیوان شیر همراه با خرما نیز یک وعده محسوب می‌شود.

 به‌گفته شریفی حذف سحری در کوتاه‌مدت موجب خستگی، احساس کسالت، کاهش تمرکز و بوی بددهان می‌شود و در بلندمدت می‌تواند تا حدودی باعث تحلیل بافت عضلانی شود.
 
  وی ترکیبی شامل سبزی‌ها و انواع سالاد، غلات منابع پروتئینی مانند حبوبات، گوشت‌های کم‌چرب مغز دانه‌ها مصرف متعادل چربی را برای وعده سحری مناسب دانست.

 عضو هیئت‌علمی دانشگاه علوم پزشکی همدان در ادامه تصریح کرد: این ترکیب باعث سیری طولانی‌تر، تأمین پروتئین کافی برای جلوگیری از تحلیل عضلانی، تأمین کربوهیدرات برای انرژی روزانه و کمک به حفظ آب بدن می‌شود.

شریفی در پاسخ به اینکه مصرف کربوهیدرات‌های ساده بهتر است یا پیچیده؟، اظهار کرد: همیشه کربوهیدرات‌های پیچیده، به‌ویژه همراه با فیبر مانند نان کامل و حبوبات، سالم‌تر از قندهای ساده و شیرینی‌ها هستند. این یک قاعده کلی است و مختص روزه‌داری نیست.

 وی در پاسخ به این پرسش که چه غذاهایی باعث تشنگی کمتر در طول روز می‌شوند، گفت: غذاهای حاوی فیبر مانند سبزیجات پخته و خام، میوه‌ها (در حد متعادل)، حبوبات، غلات کامل مثل نان‌های سبوس‌دار و مغز دانه‌ها تشنگی را کمتر می‌کند .

 این متخصص تغذیه بیان کرد: مصرف متعادل چای کم‌رنگ مشکلی ایجاد نمی‌کند، اما چای پررنگ و قهوه به دلیل کافئین بالا می‌توانند در کوتاه‌مدت بر حفظ آب بدن اثر منفی داشته باشند و در افراد مستعد، مشکلات معده را تشدید کنند.

شریفی در پاسخ به این سوال که چرا توصیه می‌شود افطار را با خرما و آب گرم شروع کنیم؟، یادآور شد: بخشی از این توصیه به سنت و فرهنگ برمی‌گردد، باز کردن افطار محدود به خرما و آب گرم نیست و گزینه‌های متنوعی مانند شیر، شیر و خرما، سوپ یا فرنی هم مناسب هستند؛ به‌شرط آنکه حاوی قند ساده زیاد نباشند، مانند آنچه در زولبیا و بامیه دیده می‌شود.

وی خاطرنشان کرد: رایج‌ترین اشتباه، جبران گرسنگی با یک وعده بسیار حجیم است که می‌تواند مشکلات گوارشی ایجاد کرده و زمینه‌ساز یا تشدیدکننده بیماری‌هایی مانند کبد چرب باشد، بنابراین بهتر است افطار و غذای بعد از آن در حداقل دو وعده تقسیم شود.

عضو هیئت‌علمی دانشگاه علوم پزشکی با بیان اینکه قاعده قطعی در خصوص فاصله مناسب بین افطار و شام وجود ندارد و به ساعت خواب بستگی دارد، تصریح کرد: فاصله دو تا سه ساعت معقول است و بهتر است حداقل یک ساعت با زمان خواب فاصله داشته باشد.

شریفی با بیان اینکه مصرف مکرر غذاهای چرب و سرخ‌کرده حتی در کوتاه‌مدت خطر اضافه‌وزن دارد و اگر وعده حجیم باشد می‌تواند باعث ایجاد یا تشدید رفلاکس معده شود، درباره مقدار آب مصرفی بین افطار تا سحر، تصریح کرد: نیاز روزانه یک فرد بزرگسال حدود ۲ تا ۲.۵ لیتر آب است (باتوجه‌به شرایط محیطی و میزان فعالیت می‌تواند بیشتر باشد). بخشی از این آب از غذاهای آبدار مانند سبزیجات، میوه‌ها و سوپ و بخشی از طریق مایعاتی مانند آب، دوغ و چای تأمین می‌شود.

 این متخصص تغذیه با تأکید براینکه در ایام روزه‌داری فراتر از مکانیسم تشنگی، آگاهانه مایعات بیشتری بین افطار تا سحر مصرف شود، بیان کرد: قند بالای این نوشیدنی‌ها در صورت افراط می‌تواند زمینه‌ساز چاقی، دیابت، کبد چرب و سایر بیماری‌ها شود.

وی با اشاره به راهکارهای جلوگیری از کم‌آبی، اظهار کرد: مصرف کافی منابع فیبری به‌ویژه در سحر، دریافت مایعات کافی، پرهیز از مصرف زیاد کافئین و خودداری از فعالیت بدنی شدید در طول روز برای جلوگیری از کم‌آبی مؤثر است.

این متخصص تغذیه با بیان اینکه بیماران دیابتی دارای عوارض قابل‌توجه توصیه نمی‌شود روزه بگیرند، تصریح کرد: بیماران بدون عارضه فقط با مشورت و تأیید پزشک می‌توانند روزه بگیرند.

انتهای پیام