به گزارش ایسنا و به نقل از اورژانس استان اصفهان، در زمان حملات هوایی و انفجارها، ترس و اضطراب امری طبیعی است و ممکن است افراد آن را به اَشکال گوناگونی تجربه کنند، اما حمله پانیک، هراس و اضطرابی شدید است که رفتهرفته فزونی مییابد و در عرض چند دقیقه به نقطه اوج خود میرسد. ترس طبیعی و حمله پانیک یک تفاوت بنیادین با یکدیگر دارند؛ در ترس طبیعی، با برطرف شدن علتِ هراس، علائم آن نیز در وجود آدمی فروکش میکند، اما در حمله پانیک، حتی در صورت رفع عامل و علت ترس، همچنان شاهد تشدید علائم در فرد خواهیم بود.
حمله پانیک نشانههایی را در شخص پدیدار میسازد؛ از جمله تپش قلب شدیدی که فرد احساس میکند قلبش در حال خروج از قفسه سینه است، تنگی نفس و احساس ناتوانی در دم و بازدم، حالت گیجی، سبکی سر، تهوع، استفراغ، تعریق و حتی لرزش بدن.
برای یاری رساندن به فردی که دچار علائم حمله پانیک شده است، با مجموعهای از بایدها و نبایدها روبهرو هستیم. پارهای از اقدامات در زمره نبایدها جای میگیرند؛ هرگز نباید به او بگوییم «آرام باش، اتفاقی نیفتاده است»، «نباید بترسی» یا «دیگران نمیترسند». ادای این عبارات، شرایط را رو به وخامت میبرد. در مقابل، باید در کنار او بمانیم و با لمسی محبتآمیز، همانند رفتاری که با کودکان و سالمندان داریم، از وی حمایت کنیم تا به آرامش دست یابد.
در چنین شرایطی، تکنیکی ساده برای آرامسازی وجود دارد و آن، «تکنیک تنفس» است. از فرد میخواهیم دست خود را بر روی شکم قرار دهد، در مدتزمان چهار ثانیه عمل دم را از طریق بینی انجام دهد، چهار ثانیه نفس خود را حبس کند و سپس، در عرض شش ثانیه، هوا را از دهان خویش خارج سازد. روش دیگر آن است که به شخص، آب و مایعات خنک بنوشانیم؛ چرا که نوشیدن مایعات موجب میشود تا پارهای از این علائم تسکین یابند.
در نهایت، چنانچه علائم در شخص تشدید یافت، اگر حمله پانیک رو به تکرار گذاشت و حال فرد به سوی وخامت رفت، در این شرایط حتماً با شماره ۱۱۵ تماس بگیرید، درخواست امداد کنید و دقیقاً به توصیههای کارشناسان اورژانس عمل نمایید.
انتهای پیام
