در این تحقیق دیدگاههای پسران نوجوانان در مورد ورزش بهعنوان حوزهای در حمایت سلامت روان افراد در نظر گرفته شده است. ورزش سازمانیافته یکی از راهکارهای مهم است اما کمتر برای حمایت از سلامت روان افراد مورد توجه قرار میگیرد.
شرکتکنندگان تحقیق کنونی در سنین ۱۲ تا ۱۷ سال بودند و ورزشهای بسکتبال، فوتبال، شنا و تنیس انجام میدادند. محققان آنان به ۱۶ گروه تقسیم و مورد بررسی قرار دادند. نتایج نشان داد که پسران نوجوان شرکتکننده در این تحقیق، ورزش را وسیلهای برای حمایت از سلامت روان میدانند و مربیان و خانواده را حامیان اصلی در نظر میگیرند.
ورزش طرحی امیدوارکننده و جذاب برای حمایت از سلامت روان است. نوجوانان به باشگاه، والدین و مربیان نیاز دارند تا دانش خود را درباره سلامت روان گسترش دهند. سازمان بهداشت جهانی، سلامت روان را وضعیتی از رفاه تعریف میکند که افراد، تواناییهای خود را درک میکنند و میتوانند با استرسهای عادی زندگی کنار بیایند و همچنین، بهطور موثر و ثمربخش کار کنند و بتوانند در جامعه خود مشارکت داشته باشند.
شیوع مشکلات سلامت روان در میان نوجوانان و جوانان افزایش یافته است. اختلالات روانی دوران کودکی به دوران نوجوانی انتقال مییابد و یکی از مهمترین عوامل بار جهانی بیماری در بین جوانان شناخته شده است.
نیمی از تمامی اختلالات روانی افراد قبل از سن ۱۴ سالگی شروع میشوند و زمانی که این اختلالات در دوران نوجوانی فرد تجربه شوند، میتوانند تاثیر بلندمدتی به همراه داشته باشند و احتمال اتمام تحصیل، اشتغال و مشارکت را بهعنوان یک عضو موثر جامعه کاهش میدهند در نتیجه، هزینههای بسیاری در کیفیت زندگی به همراه خواهد داشت.
مشکلات سلامت روان در پسران و مردان
مردان و پسران جوان در یک سوم کشورهای توسعه یافته، گروهی هستند که در معرض بیشترین خطرات مشکلات سلامت روان و خودکشی قرار دارند. نتایج نشان داد که پسران نوجوان نسبت به دختران مشکلات سلامت روان بیشتری را تجربه میکنند و همچنین، پسران نوجوان نسبت به دختران، کمکخواهی کمتری دارند.
شاخصهای رایج سلامت روان در کودکان و نوجوانان، شامل عزت نفس، سلامت روان، کیفیت زندگی و تابآوری روانشناختی است. ارتقای سلامت روان به ویژه برای کودکان و نوجوانان اهمیت دارد. برنامههایی که با هدف بهبود سلامت روان انجام میشوند نه فقط میتوانند سلامت روان و کیفیت زندگی کودکان و نوجوان را بهبود بخشند، بلکه خطرات مشکلات سلامت روان و طیف وسیعی از مشکلات اجتماعی مانند ترک تحصیل را نیز کاهش خواهند داد.
علاوه بر این، شواهد محکمی وجود دارد که نشان میدهد تمرکز بر ارتقای سلامت روان در میان جوانان و محیطهای اجتماعی آنان، ازجمله خانواده، مدرسه و جوامع گسترده، پتانسیل ایجاد اثرات مثبت طولانیمدت بر رشد ذهنی، اجتماعی و رفتاری را دارد.
پسران و ورزش سازمانیافته
یکی از موارد اجتماعی مهم برای حمایت از سلامت روان که بسیار مهم است، مشارکت در ورزشهای سازمانیافته است. ورزش سازمانیافته را میتوان فعالیتی عنوان کرد که شامل مواردی ازجمله اعمال بدنی یا یک مهارت بدنی است. محیط ساختاریافته یا سازمانیافته برای آموزش، رقابت با دیگران و خارج از ساعات مدرسه است.
زمانی که ورزش بهطور مناسب ساختاریافته باشد، میتواند عملکرد اجتماعی و عاطفی را افزایش دهد، کیفیت زندگی را بالا ببرد و عوامل محافظتی ازجمله عزت نفس، روابط اجتماعی و رفاه را توسعه دهد. در نتیجه چنین، مزایای قوی فیزیولوژیکی، روانی و اجتماعی، مشارکت در ورزشهای سازمانیافته میتواند نوجوانان و مردان جوان را در برابر افکار مزاحم محافظت کند.
نتایج این تحقیق که در نشریه «الزویر» (elsevier) و «ساینس دایرکت» منتشر شده است، نشان میدهد که اگر نوجوانان از ورزشهای سازمانیافته کنارهگیری کنند، ۱۰ تا ۲۰ درصد بیشتر از همسالان ورزشکار خود احتمال دارد که در مدت ۳ سال به اختلال روانی مبتلا شوند.
در سراسر جهان، تعداد بسیاری از پسران و مردان هر ساله در ورزشهای سازمانیافته شرکت میکنند. در برخی کشورها، این میزان در میان پسران به بیش از دوسوم میرسد. لازم است تاکید بیشتری بر ورزشهای پایه شود، زیرا این ورزشها، بیشترین جمعیت شرکتکننده را دارند، جزو ضروری ورزش جوانان هستند و اگر از سنین پایین آغاز شوند، میتوانند تاثیرات مهمی بر مراحل بعدی زندگی بگذارند.
در دیدگاه دختران و پسران نوجوان، خانواده مهمترین عامل تعیینکننده سلامت روان جوانان و پس از آن دوستان هستند، با این حال، در ورزش عوامل دیگری مانند مربیان نیز نقش خواهند داشت. در مجموع، ورزش سازمانیافته میتواند موضوع مهم برای تسهیل تغییر در سلامت و رفتارهای بهداشتی داشته باشد که به ویژه برای پسران نوجوان تاثیر زیادی دارد. البته اطلاعات اندکی در مورد ورزشهای سازمانیافته جوانان بهعنوان وسیلهای برای حمایت از سلامت روان به ویژه از دیدگاه پسران نوجوان وجود دارد.
محدودیتها و جهتگیری
این تحقیق با هدف درک دانش و تجربه پسران نوجوان از سلامت روان، برداشت آنان از ورزش سازمانیافته جوانان بهعنوان وسیلهای برای حمایت از سلامت روان در مورد مداخلات برای حمایت از سلامت روان در ورزش سازمانیافته جوانان انجام شده است.
تحقیق کنونی محدودیتهایی دارد که شامل در نظر گرفتن گروه خاصی از پسران نوجوان در محدوده سنی ۱۲ تا ۱۷ سال و از یک منطقه خاص است که ورزشهای خاصی را انجام میدهند. تحقیقات آتی باید نمونه متنوعی از افراد نوجوان و دختران را در نظر بگیرد. همچنین، نوجوانان معمولا حاضر به افشای اطلاعات مرتبط با سلامت روان خود نیستند البته بسیاری از افراد هم با راحتی اینکار را انجام میدهند و اطلاعات خود را با دیگران به اشتراک میگذارند.
نتایج این تحقیق، بینشهایی را با دامنهای برای اطلاعرسانی درباره کارهای آینده در مورد حمایت از سلامت روان پسران نوجوان از طریق ورزش جوانان ارائه میدهد. به نظر میرسد که استفاده از ورزشکاران نخبه بهعنوان الگو، راهکار مهم برای افزایش تعامل با مداخلات سلامت روان باشد.
انتهای پیام
