به گزارش ایسنا، استمرار جریان واردات و صادرات کالاها و به طور کلی تداوم تجارت خارجی از گذشته یکی از دغدغههای مهم دولتهای مختلف بوده است، زیرا توقف یا اختلال در تجارت میتواند به سرعت به کمبود کالا، افزایش قیمتها و کاهش درآمدهای ارزی و از دست رفتن بازارهای هدف منجر شود.
از طرفی جنگ ۴۰ روزه نیز نشان داد که حفظ جریان تجارت خارجی تا چه اندازه میتواند قدرت اقتصادی کشورها را بالا ببرد و اثرات مثبت سیاسی به همراه داشته باشد.
تجربه نشان داده در شرایطی مانند تنش سیاسی، جنگ یا تحریم، کشورهایی که دیپلماسی تجاری فعال دارند و میتوانند با توجه به شرایط پیش آمده مسیرهای مختلفی برای تجارت جایگزین کنند آسیب کمتری میبینند و ایران نیز با استفاده از مسیرهای جایگزین زمینی توانسته است تجارت خود را پایدار نگه دارد و محاصره اقتصادی را دور بزند.
آن طور که برخی از کارشناسان توصیه کردند در شرایط فعلی به دلیل محاصره در جنوب میتوان از ظرفیتهای موجود در بندر چابهار، بنادر شمالی و مسیرهای ریلی به کشورهای آسیای میانه برای تجارت کالا استفاده کرد. همچنین باید کریدورهای شمالی و شرقی کشور بیش از پیش تقویت شوند و از طرفی باید تمام شقوق حمل و نقلی از جمله ریل و جاده محدودیتهای ایجاد شده در بخش دریا را جبران کنند.
پیشتر نیز عضو هیات نمایندگان اتاق بازرگانی ایران اعلام کرده بود با تصمیمات جدید وزارت صمت و سازمان توسعه تجارت، امکانهای جدیدی از مرزهای ریلی و زمینی برای واردات کالا فراهم شده است.
بیشتر بخوانید
ظرفیت بندر چابهار برای جایگزینی مسیر تجاری در جنوب
استفاده از همه کریدورهای لجستیکی برای توسعه تجارت و تامین نیازهای اساسی
معاون وزیر راه و شهرسازی هم با اشاره به اینکه تقویت زیرساختهای شرق کشور در مقایسه با برخی مناطق دیگر نیازمند توجه بیشتری هستند، گفته که تجربه شرایط اخیر نشان داد توسعه این مسیرها میتواند نقش مهمی در تقویت ظرفیتهای ملی و پشتیبانی کشور ایفا کند.
همچنین دبیر انجمن صنفی شرکتهای حمل و نقل ریلی معتقد است در شرایط تحریم دریایی قطعا مدهای دیگر حمل و نقل با توجه به مرزهای گستردهای که کشورمان دارد باید به کمک لجستیک کشور بیایند و کالاهای صادراتی و وارداتی کشور را پشتیبانی کنند. از جمله این مدها، مد حمل و نقل ریلی است که در اتصال به برخی از کشورهای همسایه میتواند این نقش را ایفا کند.
به گفته سید علیرضا سید وکیلی، ترکمنستان در شمال، آذربایجان در غرب خزر، ترکیه، افعانستان و پاکستان کشورهایی هستند که اتصال ریلی به آنها داریم و میتوانیم تبادلات کالا اعمم از صادرات و واردات را داشته باشیم.
بنابر گفته این فعال بخش خصوصی، محدودیتهایی که در حمل و نقل دریایی برای کشور ایجاد شده مهم است و باید سایر شقوق حمل و نقل این محدودیتها را جبران کنند. در این میان ظرفیت شبکه ریلی به طور عادی محدودتر از شبکه دریایی است، زیرا حمل و نقل دریایی در دنیا یک حمل و نقل انبوه با ظرفیت بالاست و به همین منظور حمل و نقل جادهای و ریلی باید به صورت ترکیبی این محدودیتها را جبران کنند.
انتهای پیام
