به گزارش ایسنا، سید عطاءالله مهاجرانی وزیر اسبق فرهنگ و ارشاد اسلامی در بخشی از یادداشت خود در روزنامه ایران نوشت: در دانشگاههای بزرگ آمریکایی مانند هاروارد و کلمبیا و پرینستون و دانشگاههای اروپایی مانند آکسفورد و کمبریج و سوربن، دانشجویان در سال اول به عنوان دروس عمومی، حماسه «ایلیاد و اودیسه» هومر را میخوانند.
ممکن است فرداروزی پزشک و مهندس و عالم علوم پایه و حقوقدان باشند. اما بنیاد دانش آنان با حماسه هومر و البته آثار فلسفی یونان قدیم و فلسفه سیاسی و ادبیات مدرن سامان پیدا میکند. تقریباً یکی دو سال اول همین متون را میخوانند؛ مثل ساختن بنیاد یک بنای بلند و استوار.
ما در ایران نسبت به شاهنامه، این گنجینه ملی و فرهنگی و معنوی بیتوجه بوده و هستیم. قدر ناشناسیم!
نه دانشجویان ما به شکل سازماندهی شده با شاهنامه آشنا میشوند و نه در حوزههای علمیه شاهنامه خوانده میشود. گرچه شاهنامه، به روایت شاهرخ مسکوب، همیشه در بین مردم ایران راه خود را یافته است. چنان که در دفاع حماسی رمضان، ناگاه سرودند:
«تو رستم تهمتنی
بزن که خوب میزنی!»
شاهنامه و رستم تهمتن را باید به میان مردم ایران و جهان آورد. قدر فردوسی قدوسی و شاهنامه را که حکمت الهی و شناسنامه اساطیری و تاریخ و سند هویت ملی ماست، بدانیم و بشناسیم. برای بزرگداشت شاهنامه و فردوسی یک روز در سال بسنده نیست!
انتهای پیام
