• چهارشنبه / ۳۰ اردیبهشت ۱۴۰۵ / ۱۱:۱۹
  • دسته‌بندی: محیط زیست
  • کد مطلب: 1405023017827

«روز جهانی زنبور عسل»: نجات گرده‌افشان‌ها برای امنیت غذایی

«روز جهانی زنبور عسل»: نجات گرده‌افشان‌ها برای امنیت غذایی

هر ساله در تاریخ ۲۰ مه «روز جهانی زنبور عسل» گرامی داشته می‌شود.

به گزارش ایسنا، این مناسبت جهانی قرار است آگاهی در مورد نقش حیاتی زنبورها و سایر گرده افشان‌ها در حفظ اکوسیستم‌ها، تنوع زیستی، کشاورزی و رفاه انسان را افزایش دهد. زنبورها اگرچه جثه کوچکی دارند، اما از مهمترین موجودات زنده روی کره زمین هستند.

جنگل‌ها، گیاهان گلدار، میوه‌ها، سبزیجات و محصولات کشاورزی همگی به طور قابل توجهی برای بقا از طریق فرآیند گرده افشانی به این کارگران کوچک طبیعت وابسته هستند. بنابراین، کاهش فزاینده جمعیت زنبورها در سراسر جهان صرفاً یک نگرانی زیست‌محیطی نیست، بلکه یک سیگنال هشدار دهنده در مورد آینده امنیت غذایی، تعادل اکولوژیکی و توسعه پایدار است.

یک کارشناس در این زمینه می گوید: در حالی که به عنوان متخصص مدیریت بلایا و تاب‌آوری اقلیمی در بخش‌های کشاورزی در چندین کشور کار می‌کردم، از نزدیک شاهد بودم که چگونه تغییرات اقلیمی، تخریب محیط زیست و شیوه‌های توسعه ناپایدار بر سیستم‌های کشاورزی تأثیر می‌گذارند. از جمله مسائل کمتر مورد بحث اما عمیقاً نگران‌کننده، کاهش سریع گرده افشان‌ها به ویژه زنبورهاست.

ناپدید شدن آنها نه تنها کشاورزی، بلکه تاب‌آوری اکوسیستم‌هایی را که خود حیات را حفظ می‌کنند، تهدید می‌کند. اکثر مردم زنبورها را عمدتاً با تولید عسل مرتبط می‌دانند. با این حال، سهم آنها بسیار فراتر از عسل است. زنبورها از کارآمدترین گرده افشان‌های طبیعت و برای تولیدمثل گیاهان گلدار ضروری هستند.

بیش از سه چهارم محصولات غذایی جهان، حداقل تا حدی به گرده افشانی وابسته هستند، در حالی که تقریباً ۹۰ درصد از گیاهان گلدار نیز به گرده افشان‌های حیوانی متکی هستند.

به گزارش pioneer، گرده افشانی یک فرآیند طبیعی است که از طریق آن دانه‌های گرده از یک گل به گل دیگر منتقل می‌شوند و لقاح و تشکیل بذر را ممکن می‌سازند. زنبورها این فرآیند را با کارایی قابل توجهی هنگام جمع‌آوری شهد و گرده انجام می‌دهند. فعالیت‌های آنها مستقیماً از کشت میوه‌ها، سبزیجات، دانه‌های روغنی، حبوبات، ادویه‌ها، گیاهان دارویی و آجیل پشتیبانی می‌کند.

جهانی که جمعیت گرده افشان‌ها در آن رو به کاهش است، با کاهش بهره‌وری کشاورزی، کمبود غذا، ناامنی تغذیه‌ای، از بین رفتن تنوع زیستی و افزایش بی‌ثباتی اکولوژیکی مواجه خواهد شد.

انتهای پیام