• چهارشنبه / ۱۲ آذر ۱۳۹۹ / ۱۷:۱۱
  • دسته‌بندی: رسانه دیگر
  • کد خبر: 99091209912
  • منبع : مطبوعات

چهار دولت در یک سال

سال ۱۳۶۰ از جمله سال‎‌‎های عجیب و غریب در طول تاریخ معاصر ایران است.

به گزارش ایسنا، روزنامه همشهری نوشت: «سال ۱۳۶۰ از جمله سال‎‌‎های عجیب و غریب در طول تاریخ معاصر ایران است؛ سالی که ابتدایش بنی‌صدر رئیس‎‌‎جمهوری بود اما در آخرین روز بهار، خزان او رسید و با تصویب طرح عدم‌ کفایت او در مجلس، نخستین منتخب مردم از ریاست‎‌‎جمهوری عزل شد. بنی‎‌‎صدر در روز ۵ بهمن ۱۳۵۸ در نخستین دوره انتخابات ریاست‎‌‎جمهوری از مجموع ۱۴ میلیون‌ و ۱۵۲ هزار و ۸۸۷ رأی با کسب ۱۰میلیون‌ و ۷۵۳ هزار و ۷۵۲ رأی به ریاست‎‌‎جمهوری رسیده بود اما اختلاف‌ نظر‎‌‎های وی با مجلس، نخست‎‌‎وزیر و بعدها سایر نهادهای انقلابی و در عوض نزدیک شدن وی به منافقین (سازمان مجاهدین خلق) سبب شد تا او تنها ۱۷‎‌‎ماه در مسند ریاست‎‌‎جمهوری باقی‌بماند. عزل بنی‌صدر، تابستانی داغ برای کشور رقم زد و موجی از ناامنی و ترور کشور را فراگرفت. به هر ترتیب عزل بنی‎‌‎صدر در تاریخ ۳۱ خرداد ۱۳۶۰ سبب شد تا کشور آماده برگزاری انتخابات ریاست‎‌‎جمهوری شود. آیت‎‌‎الله‌ بهشتی که مورد آماج حملات تبلیغاتی بود در همان ابتدا اعلام کرد که حزب جمهوری بنا ندارد در این انتخابات فردی را به‎‌‎ عنوان نامزد انتخاباتی معرفی کند تا پاسخی باشد بر اتهام تمامیت‌خواهی حزب جمهوری‌ اسلامی.

در حالی ‎‌‎که اخبار اول کشور همگی تبدیل به انجام ترور و انفجار شده بود، در ۶ تیر ۱۳۶۰ انفجاری مسجد ابوذر تهران را لرزاند و سخنران آن یعنی آیت‎‌‎الله‌سیدعلی خامنه‎‌‎ای، امام‌جمعه و نماینده مردم تهران را به‎‌‎شدت مجروح کرد. آیت‎‌‎الله‌ خامنه‎‌‎ای بعد از خارج شدن از اتاق عمل مورد عیادت عموم مقامات و مسئولان قرار می‎‌‎گرفت اما خبری از آیت‎‌‎الله بهشتی و برخی از دوستان دیگر نبود؛ چراکه روز بعد از این ترور یعنی در ۷تیر، مقر حزب جمهوری اسلامی با انفجاری بزرگ مواجه شده و چه‌بسا اگر به آیت‎‌‎الله خامنه‎‌‎ای نیز سوءقصد نمی‎‌‎شد او نیز در کنار ۷۳تن دیگر در خیل شهدای این واقعه قرارمی‎‌‎گرفت.

نظام اما به رهبری امام‌ خمینی تمام بحران‎‌‎ها را پشت سر می‎‌‎گذاشت و برای انتخاب رئیس‎‌‎جمهور جدید آماده می‎‌‎شد. تقریبا همگی می‎‌‎دانستند رئیس‎‌‎جمهور بعدی کسی نیست جز نخست‎‌‎وزیر وقت. محمدعلی رجایی رقبایی جدی در پیش روی خود نداشت و توانست با ۹۰درصد آرا و ۱۲ میلیون‌ و ۷۷۰ هزار و ۵۰ رأی به ‎‌‎عنوان رئیس‎‌‎جمهور منتخب در ۲ مرداد ۱۳۶۰ انتخاب شود و در همان ابتدا بدون چالش و دغدغه‎‌‎، حجت‎‌‎الاسلام محمدجواد باهنر را به‎‌‎عنوان نخست‎‌‎وزیر به مجلس معرفی کند اما رجایی و باهنر کوتاه‎‌‎ترین دولت بعد از پیروزی انقلاب را رقم زدند؛ چراکه نفوذی‎‌‎های سازمان تروریستی منافقین در ۸شهریور همان سال، رئیس‎‌‎جمهور، نخست‎‌‎وزیر و رئیس شهربانی را در انفجار دفتر نخست‌وزیری به شهادت رساندند. عامل انفجار مسعود کشمیری، منشی شورای امنیت کشور بود که توانست تا این سطح داخل دولت نفوذ کند.

هنوز نیمه اول سال به پایان نرسیده بود که ۲ دولت ناتمام ماندند. در خلأ قدرت، آیت‎‌‎الله محمدرضا مهدوی‌کنی از سوی امام‌ خمینی مسئولیت دولت موقت را از ۱۱ شهریور تا ۷‌ آبان۱۳۶۰ به ‎‌‎عهده گرفت و مقدمات برگزاری انتخابات جدید ریاست‎‌‎جمهوری را مهیا کرد. بحران‎‌‎های امنیتی در کنار جنگ با رژیم بعثی عراق سبب نشد تا فرایند انتخابات در کشور متوقف شود و آیت‌الله سیدعلی خامنه‎‌‎ای در ۱۰ مهر ۱۳۶۰ توانست با کسب حدود ۹۵درصد آرای مأخوذه به میزان ۱۵ میلیون‌ و ۹۰۵ هزار و ۹۸۷ رأی به ‎‌‎عنوان سومین رئیس‎‌‎جمهور ایران انتخاب شود. علی‌اکبر ولایتی به‎‌‎عنوان نخستین گزینه آیت‎‌‎الله‌خامنه‎‌‎ای برای نخست‌وزیری نتوانست رأی‌ اعتماد از مجلس کسب کند اما میرحسین موسوی، دیگر عضو حزب جمهوری اسلامی توانست در ۷ آبان سال ۱۳۶۰ بر کرسی ریاست دولت و نخست‎‌‎وزیری تکیه بزند و بدین‎‌‎ ترتیب طوفان سال ۱۳۶۰ در پاییز این سال رو به آرامی نهاد و دولت این بار توانست دوره کامل چهارساله خود را آغاز کند.

انتهای پیام

  • در زمینه انتشار نظرات مخاطبان رعایت چند مورد ضروری است:
  • -لطفا نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
  • -«ایسنا» مجاز به ویرایش ادبی نظرات مخاطبان است.
  • - ایسنا از انتشار نظراتی که حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های دین مبین اسلام باشد معذور است.
  • - نظرات پس از تأیید مدیر بخش مربوطه منتشر می‌شود.

نظرات

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.