به گزارش ایسنا، مانند آنجه در پیوند خون موشهای جوان شاهد بودیم، مدفوع موشهای جوان نیز به دلیل پتانسیل در معکوس کردن روند پیری در موشها خبرساز شده بودند.
اکنون یک مطالعه جدید، این داستان را معکوس کرده است، چرا که میگوید مدفوع اهداکنندگان موشهای مسنتر، تخمدانهای موشهای جوانتر را احیا کرده است.
در ابتدا، محققان دانشگاه ساوثرن کالیفرنیا لسآنجلس(USC) فکر میکردند که اگر میکروبهای روده موشهای «یائسه» را به موشهای جوانتری که میکروبیومهایشان کاملاً از بین رفته بود، پیوند بزنند، تخمدانهای آنها پیر میشود. با این حال، در کمال تعجب، عکس این اتفاق افتاد.
به نظر میرسید پیوند مدفوع موشهای مسنتر، سلامت تخمدانهای آنها را افزایش میدهد.
به طور مداوم، موشهای جوانی که مدفوع موشهای مسن و غیربارور را دریافت میکردند، عملکرد تخمدان بهتری نشان دادند و این به آنها در تولید مثل، کمی برتری میداد.
برنیس بنایون(Bérénice Benayoun)، نویسنده ارشد این مطالعه و متخصص پیریشناسی که آزمایشگاهی را در این دانشگاه برای بررسی تفاوتهای جنسیتی در پیری اداره میکند، میگوید: احساس میکنم با این مطالعه، درب یک صندوقچه را باز کردهایم که سؤالات جدید زیادی را به وجود آورده است.
پیوند مدفوع در حال پیشرفت است و هنوز در دست تحقیق است، اما شواهد نوظهور نشان میدهد که بلعیدن یک «قرص مدفوع» ممکن است باعث شود روده جوانتر به نظر برسد، افسردگی را کاهش دهد، خطر دیابت و بیماریهای قلبی را کاهش دهد یا حتی علائم بیماری پارکینسون را تسکین دهد.
ارتباط روده با تخمدانها یک حوزه تحقیقاتی جدیدتر است، اما دانشمندان مدتهاست که به ارتباط این دو مشکوک هستند. وقتی موشها با آنتیبیوتیکها درمان میشوند تا عاری از میکروب شوند، مشکلاتی در تخمدانهای خود نشان میدهند.
به عنوان مثال، در یک مطالعه اخیر، مدفوع بیماران انسانی مبتلا به مشکلات تخمدان به موشها پیوند زده شد. پس از آن، موشهای سالم، اختلال عملکرد تخمدان را نشان دادند.
بنایون و همکارانش فکر میکردند که پیوند مدفوع از موشهای یائسه فاقد تخمدانهای فعال به موشهای جوان نتیجه مشابهی خواهد داشت.
مین هو کیم(Min Hoo Kim)، متخصص پیریشناسی که رهبری این تحقیق را در آزمایشگاه بنایون بر عهده داشت، میگوید: فرضیه اولیه ما این بود که اثرات مخرب میکروبیوم پیرتر را بر عملکرد تخمدان خواهیم دید، اما در کمال تعجب، خلاف آن را یافتیم.
بنایون میگوید: وقتی کیم برای اولین بار این نتایج را برای من آورد، از خودم پرسیدم که نکند برچسبها عوض شدهاند! اما مهم نبود که محققان از چه روشی نتایج خود را تجزیه و تحلیل میکردند، چرا که نتایج واضح بود.
کیم میگوید: ما یک آزمایش باروری انجام دادیم، سطح هورمونهای سِرُم و تعداد فولیکولها را بررسی کردیم. همه آنها نشان دهنده بهبود سلامت تخمدان در موشهایی بودند که پیوند مدفوع از موشهای مسنتر دریافت کرده بودند.
به طور مشخص، تیم تحقیقاتی دریافت که یک دوز از مدفوع جوانتر، بیان ژنهای مرتبط با التهاب را کاهش داده و باعث ایجاد تغییراتی مرتبط با جوانسازی تخمدان میشود.
این مطالعه احتمالاً اولین مطالعهای است که نشان میدهد پیوند مدفوع میتواند به طور مستقیم بیان ژنهای مرتبط با سلامت و عملکرد تخمدان را تغییر دهد و آنها فقط در سطح مولکولی بر موشها تأثیر نمیگذارند.
بنایون توضیح میدهد: بعضی از موشهایی که میکروبیوم جوانتر را دریافت کردند، هرگز بچهزا نشدند، در حالی که تمام موشهایی که میکروبیوم مسنتر را دریافت کردند، بچهزا شدند.
وی افزود: حتی با نادیده گرفتن موشهایی که هرگز بچهزا نشدند، موشهایی که پیوند از موشهای مسنتر را دریافت کردند، سریعتر از موشهایی که پیوند میکروبیوم جوانتر را دریافت کردند، بچه زاییدند.
بنایون، کیم و تیم آنها، از جمله محققان دانشگاه تافتس(Tufts) مطمئن نیستند که چرا مدفوع موشهای مسنتر این تأثیر را بر موشهای جوانتر داشته است، اما چند ایده دارند.
موشهای ماده مسنتر در آزمایشها، جوامع میکروبی رودهای با تنوع و غنای گونهای بیشتری نسبت به موشهای جوانتر و بارور داشتند. این بدان معناست که پیوند مدفوع مسنتر ممکن است تنوع روده و در نتیجه سلامت را بهبود بخشیده باشد.
گزینه دیگر مربوط به سیگنالینگ استروژن است. با افزایش سن، تخمدانها استروژن کمتری تولید میکنند و کمتر به استروژن در بدن پاسخ میدهند و این احتمال وجود دارد که باکتریهای روده برای جایگزینی آن کمبود در سنین بالاتر افزایش یابند.
تصور کنید که این میکروبهای روده با استفاده از استروژن با تخمدانها ارتباط برقرار کنند. با افزایش سن تخمدانها و تلاش برای شنیدن، میکروبهای روده ممکن است مجبور شوند صدای خود را افزایش دهند. اگر این میکروبهای رودهای پر سر و صداتر به حیوان جوانتری پیوند زده شوند، تخمدانها میتواند حتی پاسخگوتر باشند.
مطالعات خاصتری مورد نیاز است، اما اکنون چندین مسیر تحقیقاتی برای بررسی وجود دارد.
بنایون امیدوار است که اگر این اثرات در انسان نیز مشاهده شود، بتواند اهداف درمانی جدیدی را برای ناباروری یا علائم یائسگی بر اساس اینکه کدام گونههای باکتریایی و متابولیتها بیشترین مسئولیت را در این جوانسازی دارند، فراهم کند.
این مطالعه در مجله Nature Aging منتشر شده است.
انتهای پیام
