به گزارش ایسنا، لیزرهای ساطع‌شده از تلسکوپ‌های غول‌پیکر معمولاً برای افزایش دقت مشاهدات نجومی استفاده می‌شوند. 

به نقل از ناسا، در برخی جهت‌ها، نوسانات نور ستاره‌ها ناشی از جو زمین می‌توانند نشان دهند که چگونه جرم هوا بر فراز تلسکوپ در حال تغییر است، اما در جهت‌های دیگر، هیچ ستاره درخشانی وجود ندارد. در این جهت‌ها، ستاره‌شناسان با استفاده از لیزر می‌توانند یک ستاره مصنوعی بسازند. 

مشاهدات بعدی درباره لیزر مصنوعی می‌توانند اطلاعات بسیار دقیقی را درباره اثرات تاری متغیر جو زمین آشکار کنند که بخش زیادی از آن را می‌توان با خم کردن سریع آینه تلسکوپ حذف کرد. این روش‌های اپتیک تطبیقی، امکان مشاهدات زمینی با وضوح بالا را از ستاره‌ها، سیارات و سحابی‌های واقعی فراهم می‌کنند. 

در این عکس، تلسکوپ‌های «رصدخانه پارانال»(Paranal Observatory) در شیلی، آسمانی رنگارنگ پر از تابش سبز و ابرهای ماژلانی در سمت چپ، تابش قرمز در سمت راست و نوار مرکزی باشکوه کهکشان راه شیری ما را که در مرکز قوس زده است، بررسی می‌کنند.

انتهای پیام