به گزارش ایسنا، دولتهای سراسر منطقه به دنبال کاهش اتکا به ارائهدهندگان آمریکایی هستند. برای مثال، فرانسه در تلاش برای فاصله گرفتن از ویندوز مایکروسافت، اعلام کرده است که قصد دارد برخی از رایانههای دولتی خود را که در حال حاضر ویندوز را اجرا میکنند، به سیستم عامل متنباز لینوکس منتقل کند تا وابستگی خود را به فناوری آمریکا بیشتر کاهش دهد. اما گامهایی که تاکنون برداشته شده، ناهموار و اغلب واکنشی بودهاند.
قانون کلود
یکی از تغییراتی که اروپا به آن واکنش نشان میدهد، به اولین دوره ریاستجمهوری ترامپ برمیگردد. قانون کلود که در سال ۲۰۱۸ تصویب شد، شرکتهای فناوری مستقر در آمریکا را مجبور میکند تا از درخواستهای اجرای قانون برای دادهها، حتی اگر اطلاعات در خارج از کشور ذخیره شده باشند، پیروی کنند. این به معنای آن است که حتی سرورهای واقع در خاک اروپا دیگر در مورد دادههای حیاتی، تضمین کافی ندارند.
از میان تمام اطلاعاتی که دولتها روی آن حساب میکنند، دادههای سلامت مسلما جزء حساسترین اطلاعات هستند. با این حال، دسترسی فراسرزمینی قانون کلود مانع از آن نشد که بریتانیا در طول همهگیری کرونا، قراردادهایی با شرکتهایی مانند گوگل، مایکروسافت و پالانتیر در مورد دادههای سرویس ملی بهداشت (NHS) خود منعقد کند. اما اگر منتقدان به راه خود ادامه دهند، ممکن است در نهایت از فرانسه پیروی کند.
یک سال پیش، دولت فرانسه اعلام کرد که مرکز دادههای سلامت این کشور، مایکروسافت آژور را به نفع یک «ابر مستقل» رها خواهد کرد. این قرارداد اکنون به اسکیلوی (Scaleway)، یک ارائهدهنده خدمات ابری فرانسوی با شبکهای به سرعت در حال گسترش از مراکز داده در سراسر اروپا، واگذار شده است.
اسکیلوی، یکی از شرکتهای تابعه گروه فرانسوی ایلیاد، همچنین یکی از چهار ارائهدهندهای بود که برنده مناقصه ۱۸۰ میلیون یورویی ابر مستقل کمیسیون اروپا (تقریبا ۲۱۱ میلیون دلار) شد. خدمات ابری دولتی اروپایی خدمات وب آمازون (AWS) که آمازون برای رسیدگی به نگرانیهای اروپا راهاندازی کرد، در این فهرست قرار ندارد. با این حال، برخی نگرانند که آمریکا هنوز به دلیل استفاده یکی از برندگان این مناقصه از S۳NS که یک سرمایهگذاری مشترک بین تالس و گوگل کلود است، یک در پشتی داشته باشد.
جایگزینهای اروپایی هنوز با مشکلات زیادی روبرو هستند
برای اولین بار نیست که راهحلهایی که به عنوان جایگزین برای شرکتهای بزرگ فناوری آمریکایی مطرح میشوند، با مشکلاتی ناشی از وابستگیهای اساسی خود مواجه میشوند. برای مثال، کوانت (Qwant) زمانی به عنوان موتور جستجوی پیشفرض برای کارمندان دولت در فرانسه توصیه میشد، در حالی که به بینگ مایکروسافت متکی بود. در نهایت همکاری مذکور پس از آن که شرکت فرانسوی، غول آمریکایی را به سوءاستفاده از موقعیت خود متهم کرد، به هم خورد. نهاد ناظر مربوطه از اقدام خودداری کرد، اما کوانت قبلا اقدام خود را انجام داده بود.
کوانت با همکاری با اکوزیا (Ecosia)، یک موتور جستجوی مستقر در اروپا و متمرکز بر حریم خصوصی راهاندازی کرد که میتواند به موتورهای جستجویی مانند آنها کمک کند تا وابستگی خود را به گوگل و بینگ کاهش دهند. اما هر دو شریک هنوز از نظر شهرت و دسترسی از رقبای آمریکایی خود بسیار عقب هستند. حتی اکوزیا که کمی محبوبتر است، تنها حدود ۲۰ میلیون کاربر دارد، نه میلیاردها کاربر.
مسلما تصاحب سهم بازار، مسئله اصلی پیش روی شرکتهایی است که با غولهای آمریکایی رقابت میکنند، اما قراردادهای دولتی میتوانند به آنها امتیاز بدهند.
با این حال، انتخاب کمیسیون اروپا برای اجتناب از اتکای بیش از حد به یک ارائه دهنده واحد میتواند یک شمشیر دولبه باشد. از یک طرف، تنوع میتواند انعطافپذیری بیشتری ایجاد کند و نگرانیهای وابستگی را تسکین دهد. از طرف دیگر، این بهترین میانبر برای پرورش شرکت تریلیون دلاری بعدی اروپا نخواهد بود.
از نظر بدبینان و عملگرایان، فناوری مستقل ممکن است با انگیزه تجاری به نظر برسد. اما جدایی آگاهانه اروپا از فناوری آمریکا همیشه به قراردادهایی برای استارتاپهای آن منجر نشده است. برای مثال، فرانسه ویندوز را به نفع سیستم عامل متنباز لینوکس کنار میگذارد. موسساتی در اتریش، دانمارک، ایتالیا و آلمان نیز به طور مشابه به دنبال جایگزینی مجموعه محصولات مایکروسافت با جایگزینهای متنباز مانند لیبرآفیس (LibreOffice) هستند.
این تغییر گاهی اوقات با فلسفه «بساز، نخرید» همراه است که انتقاداتی را برانگیخته است. دیوان محاسبات فرانسه هزینه کردن برای ابزارهای داخلی مانند ویزیو (Visio)، جایگزینی ادعایی برای زوم (Zoom) و مایکروسافت تیمز (Microsoft Teams) را زیر سوال برده است.
خریداران خصوصی ممکن است نتیجه را تعیین کنند
در واقع، شرکتهای خصوصی بزرگ زیاد از این موضوع پیروی نکردهاند. شرکت هواپیمایی آلمانی لوفتهانزا، استارلینک مورد حمایت ایلان ماسک را برای سرویس وایفای خود انتخاب کرد. ایرفرانس نیز که اکنون یک شرکت هواپیمایی خصوصی است اما هنوز تا حدودی توسط دولتهای فرانسه و هلند کنترل میشود، همین کار را کرد و این احتمال وجود دارد که اپراتور راهآهن دولتی فرانسه (SNCF)، نیز همین کار را انجام دهد.
اینکه آیا شرکتهای بزرگ جایگزینهایی را به جای ارائهدهندگان آمریکایی انتخاب میکنند، تا حد زیادی به داشتن گزینههای اروپایی از نظر فناوری جذاب بستگی دارد. ماسک در اختلاف با لهستان اظهار کرد که هیچ جایگزینی برای استارلینک وجود ندارد اما دولتهای اروپایی قصد دارند اشتباه او را ثابت کنند. احساسات عمومی نیز میتواند نقشی داشته باشد و ممکن است به ترک شبکه اجتماعی ایکس توسط بسیاری از افراد و مقامات اروپایی ختم نشود.
آمریکایی نبودن در حال تبدیل شدن به یک مزیت است
پس از آنکه رئیسجمهور آمریکا تهدید کرد که کنترل گرینلند را به دست خواهد گرفت، برنامههای تحریم محصولات آمریکایی به صدر فروشگاه برنامه دانمارک رسیدند و نشانهای از این بودند که تقاضا برای کاهش اتکا به فناوری آمریکا در حال گسترش است. فشار بر دولتهای اروپایی برای تجدیدنظر در قراردادهایشان نیز رو به افزایش است.
دفاع علنی میلیاردرهای فناوری از دیدگاههایی که بسیاری از اروپاییها با آنها موافق نیستند، همچنین نشانهای از دو طرفه بودن این جدایی است. وقتی شرکت متا تصمیم گرفت راهاندازی شبکه اجتماعی تردز در اتحادیه اروپا را به دلیل نگرانیهای مربوط به قانون اروپا به تعویق بیندازد، این نیز یادآوری کرد که این منطقه تنها یک بازار ثانویه برای غولهای فناوری است و آنها میتوانند آن را نادیده بگیرند.
برعکس، این امر فرصتی در بازار برای راهحلهایی ایجاد میکند که برای اروپا، زبانهای متعدد و ظرافتهای فرهنگی آن ساخته شدهاند. همین امر به تنهایی میتواند تقاضا را در بازارهای داخلی آنها افزایش دهد و اگر حامیان ابتکار یورواستک بتوانند خرید محلی را برای بخش دولتی اروپا اجباری کنند، این امر تقویت بیشتری خواهد یافت.
بر اساس گزارش تِککرانچ، اروپا ممکن است بخواهد اروپایی بخرد، اما امیدی نیز وجود دارد که «فناوری مستقل» به خارج از کشور فروخته شود. طبق گزارشها، شرکت میسترال اِیآی (Mistral AI) به دلیل جایگزینی برای اوپنایآی (OpenAI)، شاهد افزایش درآمد خود بوده است. در سال ۲۰۲۶، آمریکایی نبودن، به طور فزایندهای به یک نقطه قوت تبدیل میشود.
انتهای پیام
