مصطفی بوعذار در گفتوگو با ایسنا، اظهار کرد: ساختار نمایش خیابانی بسیار متفاوتتر از تئاتر صحنهای است و هر اجرایی در خیابان، تئاتر خیابانی نیست؛ این روزها شاهد اجرای ضعیف برخی گروهها با موضوع جنگ و مقاومت هستیم که اتفاقات و حوادث فرعی و گاه حتی بیارتباط با روند داستان، بیهیچ دلیل و منطقی به وقوع میپیوندند. حتی آدمها و اشخاص نمایش بدون هیچ سنخیت و هماهنگی با یکدیگر و با کلیت اثر، با هر بهانهای وارد قصه شده و بدون هیچ دلیلی خارج میشوند. در واقع مملو از اشتباههای ادبی و ساختاری هستند و دهها خطای کوچک و بزرگ دیگر پیش روی تماشاگران صورت میگیرد.
او با بیان دلایل این بیتوجهی اصولی و بنیادین در امر تولید آثار نمایشی خیابانی در خوزستان، ادامه داد: معمولا نابلدی، کمتجربهگی و نبود دانش فنی نویسنده، که بیشتر از محیطهای آموزشی نیز سرچشمه میگیرد، میتواند سببساز بروز سطحی نازل از آثار نمایشی با موضوع جنگ قلمداد شود. البته برخی مدیران و نهادها برای خالی نبودن عریضه، گروههای بیتجربه را حمایت و همراهی کردهاند که جای تأسف دارد. قطعا مشاوران کارآزموده میتوانند آنان را متوجه اشتباههای خود کنند تا از خطاهای بعدی جلوگیری شود.
این کارگردان نمایش «مشق خونین» ادامه داد: به طور مثال موضوع دردناک بمباران مدرسه شجره طیبه در هرمزگان این روزها بصورت سفارشی از سوی برخی نهادها و ارگانها به صورت شتابزده به برخی افراد نابلد داده میشود که منجر به تولید آثار نمایشی سطحی و سخیف شده و مخاطب را با خود همراه نمیکند. این سیاستهای غلط از سوی مدیران ناکارآمد با هدف دستاوردسازی و کارهای نمایشی و تبلیغی خود صورت میپذیرد.
او تاکید کرد: آسیبهای جدی برای پرداخت به موضوع مدرسه میناب، همان شتابزدگی و عدم شناخت کافی از ساختار نمایش خیابانی است که به وضوح در این نمایشهای ضعیف مشاهده میشود؛ از جمله این آسیبها به حاشیه کشیده شدن تئاتر کودک و نوجوان در کشور است. دلیل آن نیز این است که قالب تئاتر هنوز بدرستی در کشور ما نهادینه نشده و براساس نظر مدیران فرهنگی پیش میرود.
بوعذار با بیان اینکه بهره بردن از نظریههای تئاتر کودک و نوجوان هنوز در ژانر کودک و نوجوان نیازمند برنامه ریزی و تخصص است، عنوان کرد: این نکته نزد هنرمندان و مدیران فرهنگی لحاظ نمیشود.
مدیر سابق کانون تئاتر انقلاب و دفاع مقدس خوزستان تصریح کرد: هرچه شناخت کافی از موضوع کودکان قربانی در جنگها بیشتر شود، بسیاری از مشکلات فعلی این عرصه نمایشی رفع خواهد شد. اما علی رغم این حساسیت، اهمیت به ظرایف آثار نمایشی مقاومت و پیچیدگیهای خاص ژانر تئاتر کودک و نوجوان وجود ندارد و فضای کار نیز برای کودک امروزی دشوار به نظر میرسد. متاسفانه باید گفت شاهد اتفاقی خاص و جریانی رو به رشد در زمینه تئاتر کودک و نوجوان نخواهیم بود.
او ادامه داد: تجربه این روزها نشان میدهد تئاتر خیابانی در میادین و تجمعات و تئاتر کودک و نوجوان در سالنهای نمایش بهترین قالب برای روایت نمایشی از مقاومت و مظلومیت مردم بزرگ ایران در جنگ رمضان به شمار میآیند که باید مورد توجه سیاستگذاران فرهنگی قرار گیرد.
بوعذار با تاکید بر جلوگیری از اجرای آثار سطحی و نازل در پارکها و میادین با عنوان تئاتر خیابانی، گفت: مخاطبان و شهروندان به خوبی آثار نمایشی ضعیف را میشناسند و آن را پس میزنند و این روند معیوب اجرای کارهای سفارشی از هر سازمان و ارگانی به شرط کیفیت لازم و داشتن ساختار مناسب اقدامی ضروری است. در غیر این صورت هدفی جز ارائه گزارش کاربردی ندارد و باعث رنجش مخاطبان میشود.
کارگردان نمایش شاخص«عروس فلسطین» با اشاره به این تولیدات ضعیف، بیان کرد: آدمها و اشخاص نمایش بدون هیچ سنخیت و هماهنگی با یکدیگر و با کلیت اثر، با هر بهانهای وارد قصه شده و بدون هیچ دلیلی خارج میشوند؛ اینها مملو از اشتباههای دستوری و ادبی هستند و به صورت شعاری دهها خطای کوچک و بزرگ دیگر را به مخاطبان عرضه میکنند.
این نویسنده خوزستانی توضیح داد: بدین ترتیب ایدههای ناب و جهانی جنگ رمضان با بی تدبیری قربانی نابلدی برخی افراد شدهاند و اجرای آثار ضعیف و بدون ساختار نیز کمکی به ترویج فرهنگ ایثار و شهادت در جامعه نمیکند.
انتهای پیام
