به گزارش ایسنا، ژاپن در حال توسعه سریع‌ترین قطار جهان با نام سری LO است؛ قطار مگلویی که شرکت راه‌آهن مرکزی ژاپن (JR Central) آن را ساخته و آزمایش می‌کند.

پیش‌بینی می‌شود، این قطار بتواند به سرعتی تا ۶۰۳.۵ کیلومتر در ساعت برسد.  سرعتی که به‌مراتب بالاتر از تنها قطار مگلو تجاری فعال جهان، یعنی مگلو شانگهای چین با سرعت حداکثر ۴۶۰.۲ کیلومتر در ساعت است. همچنین در مقایسه با سریع‌ترین قطارهای اروپا مانند TGV فرانسه و AGV ایتالیا قرار دارد که معمولا با سرعت عملیاتی ۳۰۶ تا ۳۵۴ کیلومتر در ساعت حرکت می‌کنند.

در حال حاضر، سفر ریلی از توکیو به ناگویا بر اساس نوع قطار، بین یک ساعت و ۲۶ دقیقه تا دو ساعت و نیم یا بیشتر چه با شینکانسن‌های سریع‌السیر و چه با قطارهای کندتر کوداما یا هیکاری طول می‌کشد
اما با راه‌اندازی خط چوئو-شینکانسن سری LO که اکنون در دست ساخت است، این زمان سفر احتمالا به حدود ۴۰ دقیقه کاهش خواهد یافت.

همچنین برنامه‌ریزی شده است که این خط به اوزاکا نیز امتداد یابد و سه شهر توکیو، ناگویا و اوزاکا را در قالب یک کلان‌منطقه بزرگ و به‌هم‌پیوسته پوشش دهد.

برای درک بهتر تاثیر این فناوری، اگر نمونه‌ای مشابه در اروپا وجود داشت، می‌توانست زمان سفر بین لندن و ادینبورگ را به تنها ۶۰ دقیقه کاهش دهد، در حالی که این مسیر در حال حاضر با قطارهای بریتانیا چهار ساعت تا پنج ساعت و ۴۵ دقیقه زمان می‌برد.

راز سرعت خارق‌العاده سری LO چیست؟

این قطار از فناوری شناوری مغناطیسی (مگلو) استفاده می‌کند، روشی که در آن قطار با کمک آهنرباها از ریل بلند می‌شود و اصطکاک تقریبا به صفر می‌رسد. سپس واگن‌ها با موتور الکتریکی قدرتمند به جلو رانده می‌شوند. ترکیب برق و میدان‌های مغناطیسی به قطار امکان می‌دهد با سرعت‌هایی حرکت کند که پیش‌تر غیرقابل تصور بود.

پس از آغاز بهره‌برداری تجاری، قطار سری LO قادر خواهد بود مسیر توکیو تا اوزاکا را فقط در یک ساعت طی کند، سفری که اکنون بین دو ساعت و ۲۰ دقیقه تا چهار ساعت طول می‌کشد.

البته چنین پروژه آینده‌نگرانه‌ای به سرمایه‌گذاری عظیمی نیاز دارد. هزینه این طرح تاکنون به حدود ۵۲ میلیارد پوند (۵۹.۹ میلیارد یورو) رسیده است. پروژه‌ای که قرار بود در سال ۲۰۲۷ تکمیل شود، تاکنون هشت سال به تعویق افتاده و زمان افتتاح واقع‌بینانه‌تر آن اکنون بین ۲۰۳۴ تا ۲۰۳۵ برآورد می‌شود.

با این حال، ورود چنین قطار فوق‌سریعی به بازار بریتانیا یا اروپا می‌تواند چالش‌برانگیز باشد. در این بازارها، تمرکز صرفا بر سرعت نیست و عواملی مانند راحتی مسافر، تجربه کلی سفر، تجمل، دسترسی و حتی لذت از مناظر مسیر اهمیت بالایی دارند، ویژگی‌هایی که اغلب با سفرهای آرام‌تر ریلی گره خورده‌اند.

یورونیوز گزارش کرد که اگر این قطارهای فوق‌سریع به مسیرهای کاملا کاربردی و تجاری، مانند لندن–پاریس یا لندن–بروکسل، محدود نباشد، می‌تواند یک قطار سریع‌السیر را در این بازارها از همان ابتدا در موضع ضعف و زیان رقابتی قرار دهد.

انتهای پیام