• چهارشنبه / ۳۰ اردیبهشت ۱۴۰۵ / ۰۴:۰۰
  • دسته‌بندی: اقتصاد کلان
  • کد مطلب: 1405022917370

با آمدن رئیس منصوب ترامپ

بر سر استقلال بانک مرکزی آمریکا چه می‌آید؟

بر سر استقلال بانک مرکزی آمریکا چه می‌آید؟

اظهارات کوین وارش، رئیس جدید فدرال رزرو، مبنی بر اینکه استقلال ممکن است به طور کامل به نقش فدرال رزرو در مبارزه با بحران در خارج از کشور گسترش نیابد، همتایان بانک مرکزی آمریکا را نگران کرده است.

به گزارش ایسنا، با توجه به اینکه دلار تاکنون پرکاربردترین ارز جهان بوده است، بانک مرکزی آمریکا نقش محوری در تثبیت بازارهای مالی در دوره‌های استرس ایفا می‌کند. این بانک ابزارهای مبارزه با بحران خود را در طول زمان گسترش داده است تا جریان بودجه را حفظ کند.

اما کوین وارش - انتخاب دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا برای این سمت - با این پیشنهاد که فدرال رزرو خارج از سیاست‌های پولی، از جمله در امور مالی بین‌المللی، باید از نزدیک با دولت ریاست‌جمهوری و کنگره همکاری کند، باعث تعجب شد.

وارش در جلسه تایید صلاحیت خود گفت که استقلال در تعیین نرخ بهره به طور کامل به عملیات گسترده‌تر فدرال رزرو گسترش نیافته و برخی را واداشته این سوال را مطرح کنند که آیا در بحران بعدی نیز فدرال رزرو سریع و قاطع باقی خواهد ماند یا خیر.

آمریکا در نقش حامی کلیدی

انتظار می‌رود وارش به زودی در حضور ترامپ در کاخ سفید سوگند یاد کند. هیئت مدیره فدرال رزرو روز جمعه اعلام کرد که جروم پاول را به عنوان رئیس موقت منصوب کرده است.

نظرات علنی و غیرعلنی بیش از شش سیاست‌گذار نشان می‌دهد که آنها به اظهارات وارش توجه دارند و منتظر شفاف‌سازی هستند. اما آنها پیش‌بینی می‌کنند که فعلا تغییر بزرگی در سیاست پولی رخ ندهد، زیرا تسهیلات نقدینگی فدرال رزرو در نهایت به اندازه شرکای جهانی از اقتصاد آمریکا محافظت می‌کند.

آنها گفتند که یک فدرال رزرو کمتر قابل اعتماد، کشورها را تشویق می‌کند تا از دلار فاصله بگیرند و احتمالا سقوط ۱۵ ساله سهم بازار جهانی دلار را گسترش داده و تسریع کند.

با این حال، اگر فدرال رزرو دسترسی به دلار را محدود کند، بانک‌های مرکزی در کوتاه مدت کار زیادی نمی‌توانند انجام دهند و حتی این پیشنهاد که خطوط نقدینگی ممکن است به راحتی در دسترس نباشند، می‌تواند باعث آشفتگی بازار شود. یکی از سیاست‌گذاران بانک مرکزی اروپا که نخواست نامش فاش شود، گفت: «این یک شمشیر دولبه است. جهان به دلار متکی است و اگر دلار به راحتی در دسترس نباشد، همه - از جمله آمریکا - هزینه آن را می‌پردازند.»

فدرال رزرو در حال حاضر دلار را به صورت تقاضا در اختیار بانک مرکزی اروپا و بانک‌های مرکزی کانادا، ژاپن، انگلیس و سوئیس، در ازای وثیقه، از طریق ابزارهای نقدینگی ثابت قرار می‌دهد. سایر بانک‌های مرکزی نیز می‌توانند از طریق یک تسهیلات دشوارتر به دلار دسترسی داشته باشند.

توجیه این پشتوانه این است که بانک‌های تجاری خارج از آمریکا، تریلیون‌ها دلار اوراق قرضه خزانه‌داری آمریکا را در اختیار دارند و استرس بازار می‌تواند آنها را مجبور کند تا برای دسترسی به پول نقد، به سرعت آن را بفروشند و این امر آشفتگی را به آمریکا وارد می‌کند.

دخالت دادن سیاست در تامین دلار اتفاق جدیدی نیست. دولت ترامپ پیش از انتخابات سال گذشته، ۲۰ میلیارد دلار خط نقدینگی به آرژانتین اختصاص داد و کشورهای خلیج فارس و آسیایی اخیرا برای کمک به مقابله با شوک‌های انرژی و پیامدهای جنگ تحمیلی علیه ایران، درخواست خطوط نقدینگی کردند.

طبق گزارش‌ها، لی جائه میونگ، رئیس‌جمهور کره جنوبی، این موضوع را در دیدار با اسکات بسنت، وزیر خزانه‌داری آمریکا در ماه جاری مطرح کرده است.

تاکاهیده کیوچی، اقتصاددان موسسه تحقیقاتی نومورا و عضو سابق هیئت مدیره بانک مرکزی ژاپن، به تاثیر سیاست‌های فدرال رزرو بر سایر بازارها اشاره کرد. کیوچی گفت: وارش می‌تواند در حالی که سیاست ترازنامه تهاجمی را هدایت می‌کند، سیاست نرخ بهره ملایمی را که با امیدهای ترامپ همسو است، اجرا کند. هرگونه گسست در بازار آمریکا ناشی از چنین اقداماتی توسط فدرال رزرو، همراه با افزایش قیمت نفت ناشی از جنگ تحمیلی علیه ایران، می‌تواند بازده اوراق قرضه دولتی ۱۰ ساله ژاپن را بیشتر افزایش دهد. این به نوبه خود می‌تواند به اقتصاد و قیمت سهام ژاپن آسیب برساند.

یورو آماده‌ بهره‌مندی نیست

منبع دیگری استدلال کرد که به نفع فدرال رزرو است که جریان دلار از خارج از کشور را برای کمک به تامین مالی کسری بودجه‌ بالای آمریکا حفظ کند.

یک فدرال رزرو کمتر قابل اعتماد می‌تواند در نهایت تقاضای بازار را به سمت یورو، دومین ارز پرمعامله جهان، هدایت کند. بانک مرکزی اروپا تلاش‌هایی را برای افزایش سهم بازار خود و گسترش دسترسی به یورو انجام داده است.

اما منبع سومی گفت که معماری ارز واحد اروپایی هنوز برای ایفای نقش بسیار بزرگتر کافی نیست و اصلاحات داخلی گسترده‌ای همچنان ضروری است.

همه منابع موافق بودند که برنامه‌ریزی احتمالی می‌تواند به بانک‌های مرکزی کمک کند تا با یک پشتوانه‌ محدود سر کنند، اما در مواقع بحرانی، فدرال رزرو همچنان آخرین وام‌دهنده‌ دلار باقی می‌ماند.

کهنه‌کارها تغییر اساسی ایجاد نمی‌کنند

بسیاری از منابع استدلال کردند که بعید است وارش تغییر اساسی ایجاد کند، زیرا او یک مقام بانکی باتجربه با درک عمیق از مسئولیت‌های اصلی فدرال رزرو است.

کارستن برزسکی، اقتصاددان شرکت آی‌ان‌جی گفت: «وارش یک مقام باسابقه فدرال رزرو است، او یک فرد باتجربه بحران مالی است، بنابراین از مسائل بالقوه ثبات مالی در صورت قطع این خطوط سوآپ به خوبی آگاه است.»

دیگران امیدوار بودند که سیاست‌گذاران فدرال رزرو به طور جمعی شبکه ایمنی را حفظ کنند. به هر حال، وارش فقط یک رای دارد و هیچ کس در گذشته خطوط نقدینگی را زیر سوال نبرده است.

بر اساس گزارش رویترز، تیف مکلم، رئیس بانک کانادا، گفت: «من در طول بحران مالی ۲۰۰۸ با او کار کردم. من معتقدم که فرهنگ و رفتار فدرال رزرو مانند گذشته ادامه خواهد یافت.»

انتهای پیام