حجت‌الاسلام سید ناصر میرمحمدیان، رئیس بنیاد هدایت در گفت‌وگو با ایسنا، با اشاره به تاثیرگذاری اعتکاف در تقویت معنویت جوانان گفت: اعتکاف وقتی در مسجد اتفاق می‌افتد، اثرش چندبرابر می‌شود، چون مسجد صرفاً یک مکان عبادی نیست، بلکه نقطه اتصال زمین و آسمان و خانه خدا در دل زندگی مردم است. در منطق مسجدِ طراز اسلامی، عبادت از جامعه جدا نیست. مسجد همان جایی است که ملک و ملکوت به هم می‌رسند و معنویت، از حالت فردیِ منزوی، به تجربه‌ای زنده و اجتماعی تبدیل می‌شود.

رئیس بنیاد هدایت افزود: جوانی که سه روز در مسجد معتکف می‌شود، فقط به عبادت فردی نمی‌پردازد؛ او وارد یک فضای ولاییِ زنده می‌شود؛ فضایی که در آن، ذکر و نماز در کنار ارتباط انسانی، همدلی، گفت‌وگو و احساس تعلق شکل می‌گیرد. این همان چیزی است که در پروژه «مسئله مسجد» از آن به عنوان پیوند فرد و جامعه مؤمنانه یاد می‌کنیم.

 او ادامه داد: اعتکافِ مسجدپایه، جوان را از یک تجربه کوتاه‌مدت شخصی، به یک مسیر هویتی وصل می‌کند. وقتی اعتکاف در مسجد برگزار می‌شود، جوان حس می‌کند این فضا متعلق به اوست، نه یک مراسم مقطعی، بلکه خانه‌ای که می‌شود به آن برگشت. اینجاست که معنویت از یک حال زودگذر، به یک سرمایه ماندگار تبدیل می‌شود.

رئیس بنیاد هدایت در ادامه با اشاره به اینکه برنامه‌ریزی این سه روز اعتکاف باید منجر به مستحکم شدن پیوند جوان با مسجد شود، اظهار کرد: اول باید این نگاه را اصلاح کنیم که اعتکاف «پایان راه» نیست. اعتکاف در منطق مسجد، آغاز پیوند است. اگر این سه روز فقط به عبادت فردی محدود شود، طبیعی است که بعد از اعتکاف، ارتباط جوان با مسجد قطع شود. اما اگر اعتکاف را در چارچوب مسجدِ جامعه‌پرداز طراحی کنیم، ماجرا کاملاً متفاوت می‌شود.

حجت‌الاسلام میرمحمدیان گفت: در این سه روز، جوان باید با امام جماعت به‌عنوان محور امامت محله آشنا شود. بداند مسجد فقط یک ساختمان نیست، بلکه یک شبکه انسانی است. آشنایی با هیأت امنا، فعالان مسجد، و حتی مسائل واقعی محله، به جوان نشان می‌دهد که مسجد یک «پایگاه زندگی» است.

 رئیس بنیاد هدایت خاطرنشان کرد: کار جمعی، گفت‌وگوهای صمیمی، شنیدن دغدغه‌ها، مشارکت در برنامه‌های ساده مسجدی و سپردن مسئولیت‌های کوچک، همه کمک می‌کند معتکف احساس کند جزئی از این خانه است. این همان تربیت در صحنه‌ای است که مسجد را از یک فضای مصرف مناسک، به یک کانون تربیت انسان مؤمنِ مسئول تبدیل می‌کند. اگر جوان در این سه روز، طعم تعلق به مسجد را بچشد، بعد از اعتکاف هم به مسجد برمی‌گردد؛ نه با اجبار، بلکه با میل قلبی.

او با اشاره به اینکه فلسفه اعتکاف فقط خلوت‌نشینی نیست، تاکید کرد: اعتکاف، بازسازی نسبت انسان با خدا، با خودش و با جامعه است. انسان در این چند روز، از شتاب روزمرگی فاصله می‌گیرد تا جهت حرکتش را دوباره پیدا کند، اما این خلوت، قرار نیست او را از جامعه جدا کند. در نگاه اسلامی، به‌ویژه در تجربه نبوی و سیره مساجد صدر اسلام، مسجد محل آماده‌سازی انسان برای نقش‌آفرینی اجتماعی بوده است و اعتکاف هم دقیقاً انسان را با دل روشن‌تر و نیت خالص‌تر، به متن جامعه برمی‌گرداند.

میرمحمدیان همچنین گفت: در این ایام انسان چند روزی در خانه خدا می ماند تا پیوند ولایی‌اش تقویت شود و از «منِ فردی» عبور کند و به «مای مؤمنانه» برسد. اعتکافِ مسجدپایه، اگر درست فهم و اجرا شود، فقط یک تجربه معنوی نیست؛ ظرفیت تمدنی دارد، چون انسانِ ساخته‌شده در مسجد، می‌تواند در جامعه هم سازنده باشد واین همان نقطه‌ای است که اعتکاف، از یک عبادت شخصی، به یک سرمایه اجتماعی و تمدنی تبدیل می‌شود.

انتهای پیام