به گزارش ایسنا، آنتونیو لوبو آنتونش، غول ادبیات پرتغال و روایتگر دیکتاتوری و جنگ که چندین سال به عنوان یکی از شانس‌های نوبل ادبیات محسوب می‌شد، مجموعه آثاری خلق کرد که منتقدان به‌دلیل تراکم و پیچیدگی موسیقایی، آن‌ها را با آثار ویلیام فاکنر مقایسه می‌کردند.

رمان‌هایی مانند  «کتابچه راهنمای بازجوها» (۱۹۹۶) و  «شکوه پرتغال» (۱۹۹۷) به بررسی سایه‌های پایدار استعمار، دورویی‌های نخبگان پرتغالی و چالش‌های زندگی خانوادگی می‌پردازند.

کتاب‌های آنتونش اغلب از یک خط داستانی ساده پیروی نمی‌کنند و در عوض، از طریق تک‌گویی‌های درونی گسترش می‌یابند که در آن چندین صدا از زوایای مختلف روایتگر وقایع مشابهی هستند.

به گزارش گاردین، اگرچه او در سطح بین‌المللی بسیار تحسین‌ شده و آثارش به زبان‌های بسیاری ترجمه شده بود، در جهان انگلیسی‌زبان نسبتا ناشناخته باقی ماند.

 «سرگذشت ملعونین»، «رقص محکومان» و «در جوار رود بابل» از دیگر آثار شاخص این نویسنده پرتغالی هستند. 

انتهای پیام