به گزارش ایسنا، در شرایط بحرانی مانند جنگ یا حملات نظامی، کودکان واکنشهای متفاوتی نسبت به اخبار و اتفاقات پیرامون خود نشان میدهند. بر همین اساس، توصیه میشود والدین با توجه به سن فرزندان خود، شیوه مناسبی برای اطلاعرسانی، حمایت عاطفی و مدیریت فضای خانواده در پیش بگیرند.
کودکان ۰ تا ۶ سال
برای کودکان در این سنین، «محافظت کامل از اطلاعات» به عنوان یک اصل مهم مطرح میشود. توصیه میشود والدین از صحبت درباره موضوعاتی مانند جنگ، بمباران یا تهدیدها در حضور آنها خودداری کنند.
در صورتی که صدای انفجار یا آژیر شنیده شود، بهتر است با لحنی آرام به کودک گفته شود: «یک صدای بلند بود، اما ما همه با هم هستیم و جای ما امن است.» اگر کودک در شب دچار ترس شد، در آغوش گرفتن او و انتقال احساس امنیت توصیه میشود و نیازی به توضیح جزئیات واقعیت نیست.
همچنین توصیه میشود کودکان در این سنین در معرض اخبار، برنامههای خبری تلویزیون یا تصاویر نگرانکننده در تلفن همراه قرار نگیرند.
کودکان ۷ تا ۱۲ سال (سنین دبستان)
در این سن، قدرت درک کودکان افزایش یافته است، اما توانایی مدیریت کامل احساسات هنوز شکل نگرفته است. به همین دلیل پیشنهاد میشود اطلاعات محدود، کنترلشده و بدون جزئیات خشونتآمیز در اختیار آنها قرار گیرد. برای مثال میتوان توضیح داد که گاهی میان کشورها اختلافاتی پیش میآید، اما اقدامات لازم برای حفظ امنیت انجام میشود.
کارشناسان همچنین توصیه میکنند به کودکان نقشهای کوچک و ساده در خانه داده شود؛ مانند مراقبت از خواهر یا برادر کوچکتر، آوردن چراغقوه یا کمک در برخی کارهای ساده. این اقدام میتواند احساس توانمندی و کنترل را در آنها تقویت کرده و از اضطراب بکاهد.
در عین حال، لازم است به کودکان اجازه داده شود درباره نگرانیهای خود صحبت کنند و پاسخها نیز کوتاه، آرام و اطمینانبخش باشد.
نوجوانان ۱۳ تا ۱۸ سال
نوجوانان در این سنین نیاز دارند واقعیتها را بدانند، اما بهتر است این اطلاعات همراه با تأکید بر راههای مدیریت شرایط ارائه شود. صداقت در بیان واقعیت، در کنار تأکید بر امید و اقدامات انجامشده برای مدیریت شرایط، میتواند به کاهش نگرانی آنها کمک کند.
همچنین توصیه میشود نوجوانان در برخی تصمیمهای ساده خانوادگی مشارکت داشته باشند و فرصت بیان دیدگاهها و کمک در امور مختلف را پیدا کنند. گفتوگو درباره شایعات و آموزش نحوه تشخیص منابع خبری معتبر نیز از دیگر اقداماتی است که میتواند در این سنین مفید باشد.
توصیههای عمومی برای همه سنین
کارشناسان تأکید میکنند که در شرایط بحران، رفتار والدین نقش تعیینکنندهای در آرامش کودکان دارد. کودکان معمولاً اضطراب را از طریق حالت چهره و لحن صدای والدین تشخیص میدهند؛ بنابراین حفظ آرامش و کنترل رفتار توسط بزرگسالان اهمیت زیادی دارد.
همچنین توصیه میشود تماس کودکان با شبکههای اجتماعی، تصاویر خبری یا ویدیوهای خشونتآمیز محدود شود؛ چرا که این تصاویر ممکن است موجب بروز شوک روانی یا اضطراب پایدار در آنها شود.
حفظ برنامههای روزمره زندگی نیز از دیگر توصیههاست. زمان مشخص برای غذا خوردن، استراحت و خواب میتواند به کودکان این پیام را منتقل کند که شرایط زندگی همچنان تحت کنترل است.
در کنار این موارد، کارشناسان بر حفظ زمان بازی، نقاشی یا قصهگویی برای کودکان تأکید دارند؛ زیرا این فعالیتها از ابزارهای مهم برای تخلیه هیجانی و دفاع روانی کودکان در شرایط بحران به شمار میروند.
انتهای پیام
