به گزارش ایسنا، نقطه آغاز قطعه موسیقی «کجایید ای شهیدان»، شعری از مولانا جلالالدین بلخی است؛ شعری که اساساً در بستر عرفان شکل گرفته و «شهید» را بهمثابه انسانی که در راه حقیقت از خود گذشته، تعریف میکند.
در سالهای پس از خلق این اثر، بهویژه همزمان با جنگ ایران و عراق، این قطعه در بستری شنیده شد که دیگر صرفاً عرفانی نبود. مخاطب ایرانی، در میانه تجربهای جمعی از فقدان و ایثار، واژه «شهید» را بهطور طبیعی به واقعیت پیرامون خود پیوند زد. در چنین فضایی، موسیقی کامکار نه تغییر کرد و نه بازنویسی شد، بلکه «بازشنیده» شد؛ با معنایی تازه که از دل تغییرات اجتماعی بیرون آمده بود.
در همین راستا هوشنگ کامکار، آهنگساز این اثر گفته است: «درحقیقت من تمام آثارم را بیشتر برای آن عاشقان میهنی ساختم که در جنگ، جانشان را برای حفظ ایران و خانوادههای ما از دست دادند.
آنها مایه افتخار هر ایرانی هستند و تنها کاری که من توانستم برایشان انجام دهم، خلق این آثار بود.»
در این قسمت میتوانید این اثر را گوش کنید:
انتهای پیام
