به گزارش ایسنا،در این جا دو نکته قابل تأمل است. نخست، اینکه میگوییم هشت سال جنگ تحمیلی آیینه جهاننمای عقلانیت و هویت حماسی ایرانیان است، بی راه نبوده چرا که مشابه همین تهدیدها و حملات آمریکا و رژیم غاصب صهیونیستی را در دوران هشت سال دفاع مقدس تجربه کردهایم.
در آن زمان که صدام شهرهای دزفول و اندیمشک را زیر آماج موشکهای خود قرار میداد در فهرست اهداف موشکی خود مینوشت: «الف دزفول» به این معنی که این شهر ایران در اولویت حمله موشکی قرار دارد.
شهر موشکها/به ما میگویند چرا موشک دارید؟
به عنوان مثال ساعت ۱۵:۳۵ و ۱۸، ۲۸ آذرماه سال ۱۳۶۱ دو فروند موشک زمین به زمین به دو نقطه پرجمعیت دزفول اصابت و بیش از ۲۰۰ منزل مسکونی و مغازه را ویران، ۶۲ نفر را شهید و ۲۸۷ نفر را مجروح کرد. پس از این تاریخ به دلیل اصابت موشکهای فراوان، دزفول به «بلد الصواریخ» یا «شهر موشکها» معروف شد. در واقع اولین موشک جنگ به دزفول اصابت کرد. نکته اصلی این است که مردم دزفول هیچ گاه این شهر را ترک نکردند.
بیشتر بخوانید:
دو شاهکار هوایی ایران در تنبیه متجاوز
پرندهای که به کابوس دشمنان تبدیل شد
دو شهری که «سیبل» موشکهای صدام بودند
نقض حقوق بشر در جنگ تحمیلی و چند نکته
پس از این ماجراها بود که کشورمان به سمت خودکفایی در صنعت موشکی رفت. در طول تاریخ، ایران اولین ارتش ملی متکی بر استعداد، فهم و ظرفیت ایرانیان بدون آموزش و وابستگی خارجی ایجاد شد؛ به طوری که الآن این ظرفیت به گونهای شده که به ما میگویند چرا موشک دارید؟
یادمان نرفته است که در روزهای اول جنگ مردم شعار «موشک جواب موشک» میدادند و موشک ما آرپیجی۷ بود که ۳۰۰ متر برد داشت. الآن یکی از حرفهای آمریکاییها و اروپاییها و رژیم صهیونیستی با ما این است که چرا موشک دارید و خودتان هم بلد هستید و میسازید. باید از آنها پرسید اگر به درد نمیخورد چرا اینقدر اصرار دارید که ایران موشک نداشته باشد؟
بخش دوم این یادداشت را به نوشتههای امیردریادار دوم عبدالله معنوی رودسری که در سال ۱۳۸۰ با سمت معاون عملیات نیروی دریایی ارتش بازنشسته شد است ارجاع میدهیم، این پیشکسوت ارتشی درباره اهمیت بازدارنگی توان موشکی میگوید: کشورهای منطقه غرب آسیا خصوصاً ایران با توجه به طیف وسیع تهدیدات، موشکها را به عنوان جزء مهم راهبرد بازدارندگی نظامی خود در نظر گرفتهاند. زیرا موشکها اساساً بازدارنده اند.
انتهای پیام
