• یکشنبه / ۱۶ فروردین ۱۴۰۵ / ۲۲:۳۶
  • دسته‌بندی: سینما و تئاتر
  • کد مطلب: 1405011608136

دشمنی که شایسته‌ی رجز هم نیست!

دشمنی که شایسته‌ی رجز هم نیست!

«دشمن امروز ایران نه تیمورِ دلاور است، نه چنگیزِ قانون‌دار؛ کاسبی است که از شکست هم پول درمی‌آورد، در انیمه به مردم کشورش نجاست می‌پاشد و حتی یک رجزخواندن برایش، هدر دادن کلام است.»

به گزارش ایسنا، محمد هادی کریمی -فیلمساز- در یادداشتی که در اختیار این خبرگزاری قرار داد در مورد جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران نوشت:

«حقیقت، خواستم از زبان همه‌ی وطن‌داران برانگیخته‌ای که این روزها طیف وسیع و زیبایی از حضورها، زیست‌ها و سلایق را زیر نام نامی ایران به نمایش می‌گذارند و علیرغم تلاش خالص‌سازان در سال‌های نه چندان دور، با فردیت‌های گونه‌گون، وحدت در عین کثرت را یاد آور می‌شوند، رجزی را که مرشد و رهبر نهضت حروفیه یکی از قدیمی‌ترین گروه‌های مقاومت در ششصد سال پیش علیه فرد متجاوز  و متهاجم آن سالها سروده بود را یاد آور شوم که مسلما بنا به دلیلی دیگر در سالهای قبل حتما شنیده‌اید، سروده‌ی فضل الله نعیمی علیه مهاجمی به نام تیمور که به بهانه‌ی جنگ مقدس و جهاد قصد تهاجم به این سرزمین راداشت، آن رجز اینگونه بود:

خاقان اردو دار اگر / از جان نگردد ایل من

صاحبقران عالمم / بر ایل و بر اردو زنم

خیز ای توانگر پیش من / بنشین به زانوی ادب

من پادشاه کشورم / کی پیش تو زانو زنم 

من دزد شب رو نیستم / من پهلوان عالمم 

من تیغ رویارو زنم !

اما گویا تنها شباهت مهاجم فعلی با یورشگران سابق مثل تیمور و چنگیز و ...فقط در سفک خون بی‌گناهان است و لاغیر.

شوربختانه دشمن حتی در حدی که برایش رجزخواند هم نیست، نه دلاوری‌ها و رزمجویی‌ها و پشتکار مهاجمین قبلی را در میدان دارد و نه حداقل مانند چنگیز که به کتاب قانون خود یاسای چنگیزی پایبند بود، به چیزی حتی در ظاهر متعهد است، کاسبی است که چه به نام و چه ننگ دنبال  پول است تا آن حد که حتی دست برتر داشتن ایران در کوتاه‌مدت هم می‌تواند به دارایی‌های او بیفزاید چرا که پیش بودن ایران کمک کند او بر جو ایران‌هراسی و شیعه‌هراسی در کشورهای پیرامونی شاخاب پارس، بیشتر بدمد و جنگی را که به سفارش یا همدستی یک جنایتکار جهانی دیگر علیه ایران راه انداخته، جنگ گروه‌های مقاومت شیعی علیه دولت‌ها و ملت‌های اهل تسنن نمایانده و جلوه داده شود و با این نعل وارونه پسرانش پهباد و دامادش جنگ افزاری دیگر و باقی اعضای خانواده و حلقه‌ی اول دوستانش کالای کشنده‌ی دیگری را به کشورهای تازه تاسیس که در حد یک دولتشهرند تا کشور سرزمینی، بفروشند کما اینکه در این چند روز پسرانش شرکت فروش پهباد تاسیس کرده‌اند و دامادش هم که کماکان به سوداگری جنگ در منطقه مشغول است.

او بر خلاف اسلاف خود نه اطوارهای میهن پرستانه‌ی نیکسون را دارد و نه رویاهای پیشتازانه‌ی تسخیر فضای ریگان و نه حتی عقاید آخرالزمانی بوش پسر که با بمباران بغداد گمان کند به رویاهای صادقه‌ی اشعیا و حرقیال در بابل، دارد صورت عینی می‌دهد،  یک کاسب که حتی از شکست هم می تواند برای حمایتگران مالی حلقه‌ی اولش پول بسازد و این چیزی نیست که در تاریخ مقاومت این سرزمین در باب مهاجمانش سابقه داشته باشد، کسی که در جواب تظاهرکنندگان آمریکایی و معترضین به سیاست‌های او در داخل کشورش، در انیمه‌ای که در شبکه‌ی اجتماعی‌اش منتشر کرد، در قالب یک خلبان جنگنده نجاست بر سر معترضین در کشور خودش می‌ریزد اساسا بسیار خطرناک می‌نماید، چرا که او جز وسپ‌ها ( سفیدهای پروتستان بریتیش تبار ) تبار دیگری را از ملت آمریکا به عنوان شهروند قبول ندارد و از میان آنها هم کسانی که او را دربست قبول کنند( طرفداران جریان ماگا) و از میان آنها هم پولدارانی که او را حمایت مالی کرده‌اند یا در بیزینس‌هایشان خانواده‌ی او شریک‌اند و جز اینها باقی مردم مخصوص در آسیا و آفریقا که حشرات الارضند، جدال و چالش با این دشمن یک خطر بزرگ پیش رو دارد، جایی که باید درست شبیه به آن عمل کنی اما به دلائل انسانی اخلاقی و دینی نمی‌توانی، همان تحفظی که تا به حال مانع از ساخت سلاح کشتار جمعی توسط ایران شده است، بزنگاهی که باید در تاریخ یک بار دیگر این گزاره که هرکس در نهایت شبیه دشمنش می‌شود را اصلاح کنی، همانطور که علی (ع) شبیه معاویه نشد و راز ماندگاری و عظمتش در این است.

سوگمندانه، بی‌صفت بودن مهاجم از اصل تهاجم  او دردناک‌تر و خطرناک‌تر است، او از مزیت رسوایی که همان از هفت دولت آزاد بودن است به شدت برخوردار است و در این میانه‌ی آشوب و ایلغار که هزار دست آلوده و ملوث گاه با آرایه و گاه بی پیرایه شب و روز به انواع تهاجم مشغولند از یاد نبریم که بنا به نص، دست خداوند بالاترین دستهاست همان دست که بنا به حدیث، با جماعت است.»

انتهای پیام