حسین خلیفی، نماینده فرهنگی انجمن دوستی ایران و چین و فعال گردشگری ایرانی مقیم چین در نوشتاری با عنوان «ایران در نگاه تازه چین؛ از همنامی مبهم تا همدلی عمیق» که در اختیار ایسنا قرار داد، به تغییر نگاه چینیها نسبت به ایران پس از تحولات اخیر، پرداخت و در اینباره نوشت: «تحولات بزرگ، گاه نهتنها معادلات سیاسی، بلکه ذهنیت ملتها را نیز دگرگون میکنند. در پی تجاوز اخیر آمریکا و رژیم صهیونیستی به کشورمان، نام ایران بیش از هر زمان دیگری در فضای رسانهای و افکار عمومی چین برجسته شده است؛ رخدادی که نهتنها جایگاه ایران را در رسانههای این کشور ارتقا داده، بلکه موجب شکلگیری نوعی همدلی و توجه گسترده در میان مردم چین نسبت به ایران، فرهنگ و هویت آن شده است.
در سالهای گذشته، برای بسیاری از مردم عادی چین، تمایز میان ایران و عراق چندان روشن نبود و این دو کشور گاه به اشتباه بهجای یکدیگر تلقی میشدند. اما تحولات اخیر باعث شده نام ایران بهصورت گسترده در رسانههای چینی مطرح شود و همین امر به افزایش آگاهی عمومی درباره هویت مستقل، تاریخ و جایگاه ایران انجامیده است. اکنون دیگر برای بسیاری از شهروندان چینی، ایران کشوری با ویژگیها و مختصات خاص خود شناخته میشود.

فضای رسانهای چین در این دوره، توجه ویژهای به اخبار مرتبط با ایران نشان داده و این موضوع به ترند شدن گسترده نام ایران در شبکههای اجتماعی و پلتفرمهای خبری این کشور انجامیده است. کاربران چینی نیز در بخش نظرات و تعاملات مجازی، واکنشهای قابل توجهی از خود نشان داده و در بسیاری از موارد، حمایت و همدلی خود را با مردم ایران ابراز کردهاند.
برای درک بهتر عمق این توجه، کافی است نگاهی به عملکرد محتوای مرتبط با ایران در شبکههای اجتماعی چین بیندازیم. برای مثال، در کمتر از ۲۴ ساعت، یکی از ویدیوهای معرفی جاذبههای گردشگری ایران در پلتفرم Douyin توانست بیش از یک میلیون بازدید ثبت کند؛ آماری شگفتانگیز که نشاندهنده موج گسترده کنجکاوی و توجه کاربران چینی به ایران است.
این ویدیو همچنین بیش از هشت هزار دیدگاه دریافت کرده که بنا بر گزارشها، بیش از ۹۹ درصد آنها دارای محتوایی مثبت و همراه با حمایت از ایران بودهاند. چنین واکنشهایی نهتنها بیانگر تغییر نگرش عمومی در چین نسبت به ایران است، بلکه نشان میدهد فضای مجازی این کشور به بستری برای شکلگیری نوعی همدلی و علاقه فرهنگی نسبت به ایران تبدیل شده است.
این همدلی تنها به فضای مجازی محدود نمانده و در برخی موارد، جلوههای عینی نیز پیدا کرده است. گزارشهایی از کمکهای مردمی در چین منتشر شده که نشان میدهد برخی شهروندان، با وجود محدودیتهای مالی، اقدام به جمعآوری و اهدای کمکهایی برای مردم ایران کردهاند.
در میان موج حمایتهای مردمی در چین، برخی روایتها بیش از دیگران توجهبرانگیز بودهاند. برای نمونه، گزارشهایی منتشر شده که نشان میدهد یک کارگر چینی در شهر Shanghai، مبلغی حدود ۲۰ هزار یوآن (معادل نزدیک به ۳ هزار دلار) را به کنسولگری ایران تحویل داده تا به مردم ایران اختصاص یابد.
نکته قابل توجه اینجاست که این مبلغ تقریباً معادل سه ماه درآمد این کارگر بوده است؛ اقدامی که فراتر از یک کمک مالی ساده، بیانگر سطحی از همدلی و توجه انسانی است که در شرایط عادی کمتر مشاهده میشود. چنین رفتارهایی نشان میدهد که تحولات اخیر، صرفاً در سطح رسانهها باقی نمانده، بلکه توانسته بر احساسات و کنشهای واقعی بخشی از جامعه چین نیز تأثیر بگذارد.
اینگونه نمونهها، تصویر روشنی از شکلگیری پیوندهای عاطفی میان مردم دو کشور ارائه میدهند؛ پیوندی که میتواند در آینده به تقویت روابط فرهنگی و اجتماعی میان ایران و چین منجر شود.
از سوی دیگر، این توجه رسانهای باعث افزایش کنجکاوی و علاقه مردم چین نسبت به ایران شده است. بسیاری از شهروندان چینی اکنون تمایل دارند درباره فرهنگ، تاریخ و جغرافیای ایران بیشتر بدانند و حتی به این کشور سفر کنند. این روند میتواند فرصتی ارزشمند برای توسعه گردشگری و تقویت روابط فرهنگی میان دو ملت باشد، بهویژه اگر با برنامهریزی دقیق و معرفی مناسب ظرفیتهای ایران همراه شود.
یکی از جلوههای جالب این تحول، رشد تولیدات هنری و رسانهای در چین با محوریت ایران است. بهویژه در حوزه انیمیشن، شاهد تولید آثار متعددی هستیم که در آنها روایتهایی نمادین از تقابل آمریکا، اسراییل و ایران به تصویر کشیده میشود که در بیشتر این انیمیشنها ایران برنده است. این آثار، علاوهبر جنبه سرگرمی، بازتابی از نگاه و برداشت بخشی از افکار عمومی چین نسبت به تحولات جهانی نیز محسوب میشوند.
در مجموع، میتوان گفت این رویدادها باعث شده تصویر ایران در ذهن بخشی از جامعه چین دستخوش تغییر شود. از کشوری کمتر شناختهشده و گاه اشتباه گرفتهشده با دیگران، به کشوری با هویت مشخص، فرهنگی غنی و جایگاهی قابل توجه در تحولات منطقهای و جهانی. این تغییر نگرش، اگر بهدرستی مدیریت شود، میتواند زمینهساز تقویت روابط مردمی، فرهنگی و حتی اقتصادی میان ایران و چین در آینده باشد.»
انتهای پیام
