علی اسدی، مدیر نشر نیماژ در گفتوگو با ایسنا درباره تأثیر شرایط فعلی کشورمان در پی جنگ اخیر بر حوزه نشر گفت: با توجه به اینکه اقتصادِ نشر کوچک است و کتاب هم جزو نیازهای اولیه نبوده و خیلی در سبد خانوار جایی ندارد و از طرف دیگر نگاه به کتاب معمولا به عنوان سرگرمی است و چندان مورد توجه نیست و همواره صنعت نشر با تهدیدها و آسیبهایی مواجه بوده است اما با توجه به وضعیت جنگ در میان ناشران نوعی ابهام و سردرگرمی ایجاد شده که تجربه عجیب و جدیدی است. این سردرگمی باعث شده تا همه در یک بلاتکلیفی باشند، آنها نمیدانند چه خواهد شد و به همین دلیل کتاب جدیدی منتشر نمیشود.
او با اشاره به قطعی اینترنت، افزود: در بحث تولید کتاب مترجمان شرایط کار کردن ندارند. نشر در ایران بیشتر بر مبنای ترجمه است و اقبال مردم هم در حوزه فلسفه و ادبیات بیشتر به ترجمه است و به تألیف کمتر؛ اما به خاطر وضعیت اینترنت، مترجمان نتوانستند کار کنند.
این ناشر با اشاره به مشکلات تولید کتاب، بیان کرد: ما مشکل کاغذ داریم و الان کاغذ نیست و اگر هم باشد قیمتش آنچنانی است، اگر بخواهیم متناسب با قیمت کاغذ، کتاب را قیمتگذاری کنیم، بهای کتاب برای خریدار قابل توجیه نیست. در مسئله صحافی، چون چسب محصول پتروشیمی است و پتروشیمی در جنگ آسیب دیده، قیمتها گران شده است. همچنین مواد چاپ، مرکب چاپ، زینک و... گران شده است. در واقع مشکلات تولید به قدری زیاد شده که متأسفانه تولید سخت شده است.
او با بیان اینکه بعد از مرحله تولید، معرفی کتاب را داریم، ادامه داد: در سالهای اخیر مرسوم شده بود برای کتاب منتشرشده نشست معرفی و نقد کتاب برگزار شود و همچنین کتاب در فضای مجازی معرفی شود که متأسفانه این نشستها تعطیل شده است. فعلاً در فضای مجازی هم بستری نیست که کتاب معرفی شود.
اسدی سپس بیان کرد: اقتصاد کتاب به این شکل بود که کتابفروش کتابها را میخرید و در یک بازه شش تا یک سال تسویه میکرد اما الان این معادله دارد عوض میشود؛ ناشران با توجه به تورم توان و امکان این را ندارند که کتابها را به مدت ۱۰ ماهه و یکساله بفروشند، میخواهند کتاب را نقدی بفروشند اما کتابفروش توان خرید نقدی را ندارد. فکر میکنم صنعت نشر در میان صنوف بیشترین آسیب را در جنگ رمضان دیده است. باید فضا و شرایط عادی شود تا دوباره رونقی ایجاد شود اما در شرایط فعلی من امیدی نمیبینم که کاری انجام شود.
این فعال نشر همچنین درباره نمایشگاه کتاب که قرار است اواخر اردیبهشتماه سال جاری به صورت مجازی برگزار شود، گفت: نمایشگاه مجازی خیلی اتفاق خوبی است و بهنظر م تنها کاری که وزارت ارشاد با توجه به توان و بضاعتی که داشت میتوانست انجام دهد، همین نمایشگاه مجازی کتاب است. خب امکان برگزاری نمایشگاه حضوری وجود نداشت و نمایشگاه مجازی بهترین امکانی است که میتوانست در شرایط فعلی مرهمی در حوزه نشر ایجاد کند که خیلی قابل ستایش است.
او خاطرنشان کرد: ولی مسئله این است که کتابی موجود نیست، کاغذ نیست و کتاب جدیدی منتشر نمیشود. مخاطبان نیز از آثار منتشرشده اخباری ندارند و نمیدانند چه کتابی را تهیه کنند. خب کتاب جدید منتشر نمیشود و ناشر کتابهای قدیمی و پرفروش و تجدید چاپی را موجود ندارد که این یک مسئله است. مسئله دیگری که وجود دارد این است که باید ببینید با وضعیت فعلی اینترنت، زیرساختها جوابگو هستند یا نه؟
مدیر نشر نیماژ سپس بیان کرد: من حیثالمجموع نمایشگاه مجازی را در این شرایط ناامیدی، کورسوی امیدی میبینیم که میتواند بخشی از هزینههای نشر را جبران کند. هرچند بهنظر یارانههای اختصاص دادهشده عدد زیادی نیست و میزانش کم است. فکر میکنم با توجه به اینکه خانواده نشر گسترده است، از ناشر و چاپخانه تا مؤلف و مترجم و لیتوگراف، عدد یارانه عدد ناچیزی میشود و اگر یارانه افزایش پیدا کند، بهتر خواهد بود. یارانه یک میلیون و دو میلیون تومانی واقعا ناچیز است و با این وضعیت قیمت کتابها شاید مخاطب نتواند خیلی کتاب تهیه کند و این موضوع، مسئله مهمی است.
اسدی درباره اینکه آیا نسبت به آینده نشر امیدوار است، گفت: ما قطعا امیدواریم. در واقع همه ما با امید زندهایم. اگر وضعیتمان را در درازمدت ترسیم کنیم، وضعیت قابل قبولی خواهد بود. ما در یک پیچ تاریخی تند هستیم که قطعا در پایان این پیچ فرجی خواهد بود و به جاهای خوب منتهی میشود، البته اگر در وضعیت کلی اجتماعی بتوانیم تابآوری داشته باشیم تا از این برهه حساس تاریخی رد شویم. قطعا آینده، آینده بسیار درخشانی خواهد بود و اتفاقات خوبی در حوزه نشر رقم خواهد خورد.
او سپس خاطرنشان کرد: جامعه ما به سمت کتابخوانی و تولید فرهنگ گرایش دارد و مشکلاتش بیشتر بخش اقتصادی بود که فعلا متوقف شده است. اگر شرایط اقتصادی در مسیر درستی پیش برود، به نقطه خوبی میرسیم. ما تولید فیزیکی کتاب نداریم اما کاری که داریم میکنیم تقویت زیرساختهایمان، آمادهسازی کتابها و سفارش ترجمه است برای زمانی که اوضاع بهبود یابد. به آینده خوشبین هستیم و به لحاظ عقلانی تا حدودی مطمئن هستیم شرایط بعد از وضعیت فعلی، شرایط خوبی خواهد شد ولی خب در این زمان باید بتوانیم تابآوری داشته باشیم.
انتهای پیام
