• جمعه / ۱۵ اسفند ۱۴۰۴ / ۱۲:۳۹
  • دسته‌بندی: رسانه
  • کد خبر: 1404121508728

گفت‌گو با علی زارعان ـ تهیه‌کننده

رسانه از ویترین فاصله بگیرد و در زندگی جاری شود

رسانه از ویترین فاصله بگیرد و در زندگی جاری شود

علی زارعان از مدیران باسابقه تلویزیون، بازگشت حس پیوستگی و اعتماد به جامعه را مهم‌ترین دستاورد تلویزیون و برنامه‌سازان در روزهای بحرانی دانست و گفت: رسانه باید از نقش ویترینی خود خارج شده و به نیازهای روان‌شناختی و آموزشی مردم در دل بحران پاسخ دهد.

علی زارعان ـ تهیه‌کننده برنامه «ایران من» که این روزها از شبکه نسیم و با اجرای محمدرضا شهیدی‌فرد روی آنتن می‌رود ـ در گفت‌وگو با ایسنا درباره نقش رسانه در تاب‌آوری مردم در بحران‌ها و شرایط این روزهای جامعه ایران، گفت: در شرایط بحران، حجم خبر زیاد می‌شود و سرعت بالا می‌رود و اگر مراقب نباشیم، هیجان و اضطراب می‌تواند روی روان مخاطب تاثیرگذار باشد.  

وی ادامه داد: آرامش یکی از نیازهای مخاطب در جامعه امروز است که بنا به اقتضای هر مقطعی ـ از جنگ تا اتفاقات دیگر ـ باید بدانیم چه راهکارهایی را باید به کار گرفت.  

آرامش اجتماعی را نمی‌شود با هیجان و شتابزده ساخت

زارعان اضافه کرد: از طرفی در چنین شرایطی، آرامش اجتماعی را هم نمی‌شود با هیجان و شتابزده ساخت بلکه باید با حضور کارشناسان و طراحی گفتگوهای دقیق باشد تا بتواند به نوعی به ثبات اجتماعی و تاب‌آوری در مخاطب منجر شود.  

وی تصریح کرد: به عنوان برنامه‌ساز، معتقدم اگر تنها فایده برنامه‌ای در بحران این باشد که اعتماد و حس پیوستگی را به جامعه برگرداند، به وظیفه خود عمل کرده است. رسانه باید از ویترین فاصله بگیرد و در زندگی جاری شود؛ جایی که مردم احساس کنند در فضای بحران، همراهی برای همدلی و آگاهی عقلانی، آموزشی و روانشناختی آنها وجود دارد.  

باید از تکنولوژی هوش مصنوعی استفاده کرد 

زارعان درباره نقش هنر نیز گفت: از این حیث باید بتوان دغدغه آموزشی را در فضای جذاب بصری و گفتمانی ارائه کرد؛ به طور مثال از تکنولوژی هوش مصنوعی استفاده کرد همان کاری که در «پریزاد» هم برای بازسازی برخی صحنه‌ها استفاده کردیم و در برنامه «ایران من» هم همچنان با همین تکنیک‌ها پیش می‌رویم.  

این برنامه‌ساز تصریح کرد: هنر، به ویژه برنامه‌های فرهنگی و هنری، نقش «پل گذار» دارد؛ می‌تواند تاب‌آوری را بالا ببرد، اعتماد و حس هویت را زنده کند و فرصت فکر و تأمل بدهد. حتی وقتی شرایط رسانه‌ای محدود است، باز هم می‌توان با استعاره، روایت و ارائه عناصر فرهنگی که بخشی از هویت تاریخی و معنوی جامعه هستند، این فضا را حفظ کرد.  

وی درباره ماموریت برنامه‌سازان برای کودکان و نوجوانان اظهار کرد: در این شرایط برنامه‌ای مؤثر است که مردم در زندگی روزمره خود حس کنند هنوز سرمایه فرهنگی و ارکان اجتماعی پابرجاست. برنامه‌ساز باید در رسانه و در زمان جنگ و بحران کاری کند که ظرفیت مقاومت روانی جامعه بالا رود و این همان کاری است که در «ایران من» هم سعی داریم انجام شود. مخاطب این برنامه شاید کودک و نوجوان نباشد اما آموزش‌هایی برای پدر و مادرها و جوانانی است که بدانند در چنین شرایطی باید چه رفتاری و واکنش‌هایی داشته باشند.  

مهمترین کارکرد تلویزیون ایجاد آرامش و حس امنیت برای کودکان است

این مدیر باسابقه تلویزیون اظهار کرد: به نظر می‌رسد در این شرایط برنامه‌سازان حوزه کودک و نوجوان باید بیش از گذشته به جنبه‌های روانی و عاطفی مخاطبان خود توجه کنند. یکی از مهم‌ترین کارکردهای تلویزیون در این وضعیت می‌تواند ایجاد حس آرامش و امنیت برای کودکان باشد؛ به این معنا که برنامه‌ها با لحن آرام، فضای امن و روایت‌های امیدبخش تلاش کنند نگرانی و اضطراب مخاطبان خردسال را کاهش دهند که البته همکاران ما در برنامه‌های کودک همین رویه را هم پیش گرفته‌اند.  

به دنبال بازگرداندن آرامش به مخاطبان هستیم

این تهیه‌کننده درباره رویکرد «ایران من» در شبکه نسیم نیز گفت: برنامه «ایران من» با این نگاه طراحی شده که در روزهایی که جامعه با فشار روانی، اخبار نگران‌کننده و فضای پرالتهاب مواجه است، تلویزیون بتواند سهمی در بازگرداندن آرامش و امید به مخاطبان داشته باشد. هدف اصلی این برنامه ایجاد فضایی همدلانه و آرام برای خانواده‌هاست؛ فضایی که در آن تلاش می‌شود مخاطب برای مدتی از حجم اضطراب روزمره فاصله بگیرد و با گفتگوهایی دقیق، تحلیلی و کارشناسی بداند چطور به راه حلی برای تنش‌ها و استرس‌های ذهنی خود برسد.  

به جای تمرکز بر فضای ملتهب به امید می‌پردازیم

زارعان در پایان گفت‌وگو با ایسنا خاطرنشان کرد: تلاش برنامه «ایران من» این است که به جای تمرکز بر فضای ملتهب بیرون، بیشتر به ظرفیت‌های فرهنگی و انسانی جامعه ایران بپردازد و نشان دهد که در دل همین شرایط دشوار هم هنوز امکان گفت‌وگو، همدلی و امید وجود دارد. به همین دلیل «ایران من» می‌خواهد تبدیل به بستری برای شنیدن روایت‌های امیدبخش و تجربه‌هایی شود که به مخاطب یادآوری می‌کند جامعه هنوز زنده، پویا و در حال ادامه دادن مسیر خود است.

انتهای پیام