به گزارش ایسنا، از سال ۲۰۱۱ و با آغاز بحران سوریه، یونیسف طرحی را اجرا کرد که در جریان آن به مستندسازی نقاشیهای کودکان پناهنده در کمپهای اردن و لبنان پرداخت. مجموعه نقاشیهای «کودکان سوریه» که یونیسف آن را منتشر کرد، یکی از بخشهای این طرح بزرگ است که تصاویری تکاندهنده از احساسات پنهان کودکان به جنگ را نشان میدهد.
همچنین پس از آغاز جنگ میان روسیه و اوکراین در سال ۲۰۲۲، این طرح بار دیگر اجرا و موج تازهای از نقاشیهای کودکان جنگزده به فضای رسانهای و هنری جهان سرازیر شد. کودکانی که در کمپهای لهستان اسکان یافته بودند، با مداد و آبرنگ آنچه را که پشت سر گذاشته بودند به تصویر کشیدند: موشکها، پناهگاههای زیرزمینی و دستهایی که یکدیگر را رها میکنند.
روانشناسان کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل در گزارشهایی درباره بررسی نقاشی کودکان جنگزده به این موضوع اشاره کردهاند که تکرار نمادهای مشترک همانند بمب، خون، آتش و اعضای خانواده در نقاشیهای کودکان، نشاندهنده آسیب روانی عمیق و اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) است؛ اما همین نقاشیها، ابزاری درمانی هستند که متخصصان از آنها برای ارزیابی و درمان بهره میگیرند.
نکته جالبتوجه دیگری که پژوهشگران روانشناسی بالینی و هنردرمانگران به آن اشاره میکنند این است که در میان این تصاویر، نمادهای امید نیز همانند پروانهها، کبوترها، خورشید، دستهای بههمپیوسته و پرچمهای رنگارنگ به طور مکرر بسیار دیده میشوند. این نمادها در هنردرمانی بهعنوان نشانهٔ تابآوری روانی تفسیر میشوند.
به طور کلی، سازمانهایی مانند War Child و Art Therapy International با راهاندازی کارگاههای هنردرمانی در کمپهای جنگزدگان، از این ظرفیت بهصورت ساختارمند بهره میگیرند و نتایج قابلتوجهی در کاهش اضطراب و بهبود ارتباط کلامی کودکان گزارش میدهند.
انتهای پیام
