به گزارش ایسنا، سعید صادقی از جمله عکاسانی بود که میان خود و سوژه‌هایش، فاصله‌ای نگه نمی‌داشت. او همزمان با آغاز جنگ و در سال ۵۹ در کنار رزمندگان به سمت میدان جنگ حرکت کرد، در عملیات‌ها حضور داشت و در همان شرایط سخت زندگی و کار می‌کرد.

نزدیکی او به صحنه‌های نبرد، به عکس‌هایش کیفیتی منحصربه‌فرد بخشیده است؛ تصاویری که حاصل تجربه‌ای درونی از جنگ هستند. در قاب‌های او، جنگ صحنه‌ای دور نیست، بلکه فضایی ملموس و نزدیک است؛ این نزدیکی، حس واقعیت را در عکس‌ها تقویت می‌کند.

البته که در بسیاری از تصاویر او، خبری از لحظه انفجار یا درگیری مستقیم نیست. آنچه دیده می‌شود، لحظات بینابینی است: لحظات پیش از عملیات، استراحت‌های پس از نبرد، رزمندگان پس از پیروزی یا پیش اعزام به میدان جنگ. این انتخاب‌ها، روایت جنگ را از یک رخداد صرفا نظامی به تجربه‌ای انسانی هم تبدیل می‌کند. 

بخش مهمی از کارنامه صادقی به ثبت لحظات معنوی رزمندگان در جبهه اختصاص دارد؛ تصاویری از نماز خواندن رزمندگان در خط مقدم که بعدها به مشهورترین تصاویر او از جنگ ایران و عراق تبدیل شدند. در این قاب‌ها، تضادی جالب توجه شکل گرفته است که با حال و هوای آن روزهای جنگ همخوانی دارد؛ آرامش درونی در برابر آشوب بیرونی. 

صادقی در روایت عکاسی از روزهای جنگ ایران و عراق، پیش‌تر به ایسنا گفته است که در عکاسی جنگ به دنبال تکنیک نبوده و بیشتر به دنبال محتوای واقعه بوده است. او می‌گوید که هدف اصلی‌اش انسان و تأثیرات جنگ بر روی انسان بوده است.

صادقی می‌گوید که در دل جنگ در جست‌وجوی انسان بوده است: «من در ۳۴ عملیات بودم و حداقل تا آنجا که دیدم هیچکدام از افرادی که آنجا بودند نگاه مادی نداشتند و پولی برای جنگیدن و فدا کردن جانشان نگرفتند. یکی از زیباترین لحظات عمر من نفس‌های اخلاص‌گرانه و صادقانه این آدم‌ها بود که باعث کشمکش من با دوربینم می‌شد و به آن زندگی می‌بخشید.»

از نظر بصری، آثار صادقی ترکیبی از مستندنگاری و نگاه هنری هستند. ترکیب‌بندی‌های دقیق، استفاده از نور طبیعی و توجه به عناصر محیطی مانند خاک، آب و آسمان، باعث شده عکس‌های او علاوه بر ارزش مستند، کیفیتی زیبایی‌شناسانه نیز داشته باشند.

امروز، عکس‌های سعید صادقی، نه‌تنها به‌عنوان اسناد تاریخی، بلکه به‌عنوان بخشی از حافظه جمعی درباره جنگ شناخته می‌شوند. این تصاویر بارها در کتاب‌ها، نمایشگاه‌ها و رسانه‌ها بازتولید شده‌ و به شکل‌گیری درک عمومی و تاریخی از آن دوره کمک کرده‌اند.

انتهای پیام