• یکشنبه / ۲۵ مهر ۱۴۰۰ / ۰۹:۰۴
  • دسته‌بندی: سینما و تئاتر
  • کد خبر: 1400072517289
  • خبرنگار : 71342

روایتی از تاریخ ایران توسط یک جن!

روایتی از تاریخ ایران توسط یک جن!

روایتی از تاریخ ایران در قالب یک اثر نمایشی روی صحنه می‌رود، منتها راوی این دوره‌های تاریخی یک جن است!

به گزارش ایسنا، نمایش «هزار پرده عشق» به کارگردانی حسین تفنگدار، راوی بخش‌هایی از تاریخ کشورمان است به طوری که در آن، روایتی از اواخر دوره ساسانیان تا زمان معاصر را توسط یک جن شاهد هستیم و مقاطع زمانی مختلفی چون قاجاریه، زندیه، صفویه و ... به نمایش کشیده می‌شود.

این نمایش که برای اجرا در جشنواره تئاتر آیینی سنتی آماده می‌شود، به ظلم و ستم‌هایی که در دوران‌های مختلف بر مردم ایران تحمیل شده و حقوقی که از زنان پایمال شده است، می‌پردازد.

حسین تفنگدار این نمایش را جزو آثار کمدی می‌داند و  می‌گوید: شیوه اجرای نمایش مجلس تقلید است و در صحنه‌هایی از آن شاهد سیاه بازی، بقال بازی، تقلید زنانه هستیم.

او با اشاره به اینکه اطلاعات منسجمی درباره شیوه اجرایی «بقال بازی» نداریم، ادامه می‌دهد: اطلاعات جسته گریخته و پراکنده‌ای، درباره این نوع نمایش داریم. به همین خاطر سعی کردیم بر مبنای تحقیق آنچه را که به این عرصه نزدیک است، اجرا کنیم.

تفنگدار درباره مراحل نگارش متن و منابع تحقیقاتی آن هم توضیح می‌دهد:این نمایش از ابتدای سال جاری توسط گروه نمایش «گریز» نوشته شده است. برای نگارش این نمایش، منابع مطالعاتی متعددی نظیر تاریخ دوره‌های صفوی، زندیه، قاجار و ... را مد نظر قرار دادیم و از خاطرات ناصرالدین شاه گرفته تا روزنامه اعتمادالسلطنه را، مورد بررسی قرار دادیم.

این کارگردان تئاتر با ابراز تاسف از سختی‌هایی که کرونا به تئاتر و فعالان این عرصه تحمیل کرده است، ادامه می‌دهد: متاسفانه کرونا تاثیری بسیار جدی و عمیقی بر تمرین‌های ما داشت تا جایی که مجبور شدیم، تمرینات را متوقف کنیم و زمان جشنواره نیز به خاطر این امر تغییر کرد. از آنجا که ما در این دوران نتوانستیم به شکل آنلاین نیز تمرینات را دنبال کنیم، امیدواریم با همکاری شهرداری تهران بتوانیم از آمفی تئاتر بوستان‌های شهر، استفاده کنیم و مجبور نباشیم که در فضایی مسقف کار را ادامه دهیم.

تفنگدار درباره دلایل علاقمندی‌اش به نمایش‌های آیینی و سنتی می‌گوید: من در مسیر فعالیت‌های تئاتری خود متوجه شدم که پتانسیل نمایش ایرانی، قابل مقایسه با گونه‌های دیگر نیست زیرا در این ژانر به شکل شگفت انگیزی دست نویسنده و کارگردان باز است. علاوه بر اینکه حس میهن دوستی مرا به این سمت سوق داد، ساختار شگفت‌انگیز این نمایش‌ها نیز بی‌تاثیر نبود. به عنوان مثال، در تعزیه با یک اِلِمان ساده مانند تشت آب می‌توان، رودخانه را به تصویر کشید و تماشاگر نیز، آن را می‌پذیرد بنابراین می‌توان گفت صداقت عجیبی در نمایش ایرانی وجود دارد. در واقع نمایش ایرانی به لحاظ آزادی عمل در اجرا ، تنوع گسترده ای که در شیوه‌های اجرایی دارد و هم هویت فرهنگی و ملی، دارای اهمیت خاصی است.

او با تاکید بر جایگاه مهم نمایش‌های ایرانی اضافه می‌کند: اهمیت نمایش‌های آیینی سنتی و این جشنواره که نمایش‌های ایرانی را پاس می‌دارد، کمتر از تخت جمشید و خلیج فارس نیست زیرا اینها میراث فرهنگی ما هستند. به نظر من، نمایش‌های ایرانی همچون حافظ، فردوسی و سعدی، برای ما حائز اهمیت هستند و هویت ملی و فرهنگی ما را شکل می‌دهند.

تفنگدار، برگزاری جشنواره نمایش‌های آیینی و سنتی را یک ضرورت می‌خواند و می‌گوید: دوره‌های مختلف این جشنواره، تاثیر بسیار زیادی برتوجه به نمایش‌های ایرانی داشته و دارد. در حقیقت، این جشنواره تنها بخشی است که امکان اجرای نمایش‌های آیینی و سنتی را فراهم می‌کند زیرا ما هیچ مکان اجرای  تخصصی در این عرصه نداریم و پژوهشکده‌ای هم برای این گونه نمایش نیست و این باعث شگفتی و تاسف است. به جرات می‌توان گفت که اگر این جشنواره نبود، نمی‌دانستیم که چه بر سر این عرصه، می‌آمد به همین خاطر، همت والایی که پشت پرده این جشنواره است، جای تقدیر دارد زیرا همین رویداد سبب حضور جوانان و فعالیت و نوآوری در این بخش شده است بنابراین من فکر می‌کنم، جشنواره نمایش‌های آیینی و سنتی ایران، مهم‌ترین رویداد نمایش ایران است زیرا ما باید در بدو امر، هویت ملی خود را حفظ کنیم و سپس به دیگر عرصه‌ها بپردازیم به همین خاطر سال‌هاست که تنها در این جشنواره شرکت می‌کنم.

او با تقدیر از تلاش‌های داود فتحعلی بیگی، دبیر جشنواره تئاتر آیینی سنتی که خود جزو هنرمندان باسابقه در زمینه نمایش‌های ایرانی است، از او به عنوان هنرمندی یاد می‌کند که تلاش بسیاری برای زنده نگاه داشتن این عرصه و معرفی آن به نسل جدید کرده است.

تفنگدار که خواستار حمایت مسئولان از این گونه نمایشی است، در این باره توضیح می‌دهد: ما در این عرصه نیازمند حمایت مسئولان هستیم زیرا ما هنوز سالنی مخصوص و مناسب این عرصه نداریم و هیچ فضایی برای ارائه این آثار به یک توریست یا علاقمند نیست. در بحث آموزش نیز، جای رشته نمایش ایرانی، به شکل غم انگیز و دردناکی، در دانشگاه ما خالی است. به همین دلایل نمایش‌های آیینی و سنتی جایگاه خوبی در کشور ندارد. به نظر من ما در دوره‌ای نزدیک به دهه ۳۰ و ۴۰، با یک نگاه از خود بی خود شدن در بین هنرمندان مواجه هستیم تا جایی که بسیاری از آنان به نمایش‌های ایرانی بی‌توجهی کردند و به سمت گونه‌های خارجی سوق پیدا کردند. این نگاه هنوز هم در بخشی از جامعه فرهنگی و هنری ما وجود دارد و باعث شده که این حوزه مظلوم باقی بماند. بنابراین ضروری است که مسئولان فرهنگی کشور با آموزش و زیرساخت درست، به این عرصه بپردازند تا جوانان و مردم با نمایش ملی به عنوان هویت ایرانی آشنا شوند.

بر اساس این گزارش، متن نمایش در «هزار پرده عشق» به شکل گروهی و توسط حسین تفنگدار،‌ هنگامه خوش‌رو، آزیتا سمناک، کلاله تفتی، دانیال تفرشی، سید محسن میرهاشمی نوشته شده است.

دیگر اعضای گروه اجرایی این نمایش هم به شرح زیر هستند: موسیقی: مهدی ابراهیمی، علی جباری، حمیدرضا رفیعیان؛ بازیگران: سید محسن میرهاشمی، دانیال تفرشی، ندا اصغری، شهرام نجاتی، درسا مویدی، فریده یزدانی، آنا ذرشین ، مهدی ابراهیمی، دستیار اول کارگردان و برنامه‌ریز: هنگامه خوش‌رو، دستیار کارگردان:‌ کسرا ریاحی‌وفا، منشی صحنه: زهرا تفنگدار، عکاس: آزیتا سمناک، طراح گرافیک: کلاله تفتی، تصویربرداری و ساخت تیزر: محمدرضا غلامی، طراح صحنه: حسین تفنگدار و طراح لباس: غزل اصلاحی.
انتهای پیام

  • در زمینه انتشار نظرات مخاطبان رعایت چند مورد ضروری است:
  • -لطفا نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
  • -«ایسنا» مجاز به ویرایش ادبی نظرات مخاطبان است.
  • - ایسنا از انتشار نظراتی که حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های دین مبین اسلام باشد معذور است.
  • - نظرات پس از تأیید مدیر بخش مربوطه منتشر می‌شود.

نظرات

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
avatar
۱۴۰۰-۰۷-۲۵ ۱۹:۰۹

با سلام و خدا قوت برای تک تک شما آرزوی موفقیت بیش از بیش دارم واز خدای مهربان می‌خوام که در همه کارها پشتیبان و نگهدار شما باشد.