فرهنگی و هنری > تجسمی و موسیقی۱۳ سال پس از مرگ یک نابغه

جلیل شهناز، که در نشریه‌های خارجی به عنوان «یکی از بهترین سولیست‌های موسیقی جهان» معرفی شده بود، و حسن کسائی ساز خود را با ساز او گره‌خورده می‌دانست و محمدرضا شجریان خود را شاگردش معرفی می‌کرد، به معنای واقعی استاد بی‌بدیل تار بود، یک موسیقیدان و هنرمند واقعی. شهناز در حقیقت همان فردی است که پرویز یاحقی درباره او گفت: «شهناز دفتر تار را بست.»

فرهنگی و هنری > تجسمی و موسیقیشاهکار شجریان، درویش خان و بهار

بهار است، خنکای هوا صورت را نوازش می‌کند و طراوتش به عمق جان نفوذ می‌کند. آواز پرندگان چونان موسیقی متن هر لحظه شنیده می‌شود. تاری به آرامی نواخته می‌شود و آواز دلنشین و بی‌تکلف محمدرضا شجریان از جایی به گوش می‌رسد که می‌خواند: «بهار دلکش رسید و دل به جا نباشد/ از آن که دلبر دمی به فکر ما نباشد».

فرهنگی و هنری > تجسمی و موسیقیسایه: شجریان پسرم، برادرم و پدرم بود!

امروز سالروز تولد هوشنگ ابتهاج (هـ.ا. سایه)، شاعر برجسته معاصر، و فرصتی است برای بازخوانی یکی از اثرگذارترین پیوندهای شعر و موسیقی ایران؛ دوستی و همکاری او با محمدرضا شجریان که از اواخر دهه ۱۳۴۰ شکل گرفت و در دهه ۱۳۵۰ به اوج رسید.

فرهنگی و هنری > تجسمی و موسیقیهنرمندان ایرانی در اسکار موسیقی

تاریخچه حضور و نامزدی موزیسین‌های ایرانی در جایزه «گرمی» هرچند پراکنده اما رو به رشد است. این روند نشان می‌دهد که موسیقی ایرانی، هم در قالب اصیل و سنتی خود و هم در هیبت موسیقی تلفیقی و مدرن، می‌تواند مخاطب بین‌المللی پیدا کند و در معتبرترین محافل هنری جهان شنیده شود.

به مناسبت سالروز تولد هنرمند

فرهنگی و هنری > تجسمی و موسیقیخبرنگار ایسنا از مردم پرسید: شجریان را چقدر می‌شناسید؟ + ۵ قطعه انتخابی

صدای محمدرضا شجریان ـ از «ربنا»ی افطارهای رمضان تا تصنیف‌های ماندگاری چون «مرغ سحر» ـ همچنان میان نسل‌های مختلف ایرانی شنیده و زمزمه می‌شود؛ صدایی که برای برخی یادآور معنویت، برای گروهی نشانه‌ همدلی و همبستگی و برای عده‌ای تنها خاطره‌ای دور اما پررنگ است.